သမုဒယနယ္မွာ
ေသာကဆိုတာ ၾကံဳရတတ္တာ ဓမၼတာေလ
ေႏွာင္ႀကိဳးကိုယ္စီႏွင့္
သီကံုးခံပန္းေလးေတြဘဝက
သူတို႔ရဲ႕ ဥယ်ာဥ္မွဴ းကို
လည္ျပန္လို႔ေတာင္ မၾကည့္ႏိုင္ၾက႐ွာပါဘူး။
ေမ်ွာ္လင့္လို႔ ျပဳစုခဲ့တာမွ မဟုတ္ဘဲ
တစ္ေထာင့္တစ္ေနရာမွာ ထင္ေပၚလို႔
စင္ေတာ္မွာ ေတာက္ပေနခဲ့ရင္
ပန္းေလးေတြ အတြက္
ေပးဆပ္ခဲ့တဲ့ရင္ႏွစ္ေမတၱာ
ပ်ိဳးေထာင္ခဲ့တဲ့ ဒီလက္အတြက္
ပီတိနဲ႔ေခြၽးသိပ္ သူေမွးမိွတ္ႏိုင္ေတာ့မွာပါေလ။
အပင္အသီးေတြနဲ႔ ပင္ေပါင္းရံ၍ေနျပန္လည္း
လိုေနတဲ့ေရတစ္ေပါက္ သူေခြၽးေတြနဲ႔ ဖန္ဆင္းမယ္..
ေျမဆီ ေျမႏွစ္အတြက္
သူ႔အသက္ခႏၶာစေတးမယ္
အေသြးအသားက ေပါက္ဖြားခဲ့တဲ့ ေစတနာ
ရင္ျပင္ကို ႏွင္းေစဦးေတာ့ ဝပ္ဆင္းၾကည္သာ
ဒီကမ႓ာမွာ ထာဝရာေပးဆပ္သူအစစ္
သူ႔သာလ်ွင္ ဥယ်ာဥ္မွဴးအစစ္မို႔
ေလးျမတ္သစၥာ ဦးထိပ္မွာ ပန္ေစသား..
အားလံုးရဲ႕ ဥယ်ာဥ္မွဴ းေဖေဖ။
Photo credit-google
ဆက္၍ ႀကိဳးစားပါဦးမည္။