ของฝาก

Published in

Words

Reading

1 min

Listen

Play

สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ช่วงนี้อากาศร้อนอบอ้าวมาก วันนี้สามีจะไปต่อพรบ.รถยนต์ ฉันจึงถือโอกาสติดรถไปด้วยเพื่อจะไปเยี่ยมพี่สาว บ้านพี่สาวจะอยู่ใกล้ตัวอำเภอค่ะ ก่อนจะถึงสถานที่ทำการก็ต้องผ่านบ้านพี่สาวของฉันเสียก่อน พอไปถึงบ้านพี่สาวฉันก็ไปพูดคุยทักทายตามประสาพี่น้อง พี่สาวขิงฉันคนนี้ท่านไม่สบายด้วยโรคกระดูกพรุนค่ะ ท่านเดินลำบากมากเพราะความเจ็บปวด แต่ถ้าหากนอนอยู่เฉยๆท่านก็เหมือนคนปกติคือไม่เจ็บปวดเลย บ้านของท่านมีเนื้อที่10กว่าไร่ คือที่ดินตรงนี้มีทั้งไร่ทั้งนาและบ้านว่างั้นเถอะ ที่ดินผืนนี้จะมีสระอยู่2ลูก รอบๆสระจะมีต้นมะม่วงเรียงกันเป็นแถวร่มรื่นมาก ส่วนอีกฝั่งท่านจะปลูกมะขามเทศรอบๆสระ อาหารการกินถือว่าพอเพียง คือนอกจากท่านจะเลี้ยงปลาแล้วท่านยังเลี้ยงไก่อีกด้วย สำหรับพืชผักสวนครัวท่านก็ปลูกไว้หลายอย่างเป็นต้นว่ามะละกอ กล้วย พริก เรียกได้ว่าแทบจะไม่ได้ซื้ออาหารเลยนอกจากจะเบื่อจริงๆ ครอบครัวของท่านกินอยู่อย่างเรียบง่าย มียังไงก็กินยังงั้น สำหรับผลไม้อย่างอื่นก็มีเป็นต้นว่าส้มโอ มะนาว แก้วมังกร กล้วย กระท้อนและสับปะรด ท่านปลูกทุกอย่างแต่ก็มีอันละเล็กละน้อยพอได้อยู่ได้กิน เศษเหลือยังไงสามีของท่านก็จะนำไปขาย ซึ่งท่านไม่ได้ป็นคนลงมือทำเองหรอกค่ะ แต่คนที่ทำทุกอย่างก็คือสามีของท่านนั่นเอง สามีของท่านเป็นคนขยันไม่ค่อยอยู่เฉยๆ อายุของสามีของท่านก็ย่างเข้าเลข8แล้วค่ะ

ฉันนอนคุยกับพี่สาวอยู่บนตะแคร่ใต้ต้นมะม่วงริมสระซึ่งสามีของท่านทำไว้หลายอัน อากาศที่นี่เย็นสบายมากค่ะ เสียดายที่ฉันลืมถ่ายรูปไว้ ไม่ได้นำภาพบรรยากาศดีๆมาฝากเพื่อนๆ บรรยากาศที่นั่นลมพัดอยู่ตลอดเวลาจนฉันผล็อยหลับไปเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ มารู้สึกตัวก็ตอนที่สามีกลับมาจากอำเภอแล้ว เราคุยกันจนเกือบเที่ยง พี่สาวบอกให้ฉันเอามะละกอมาตำกินด้วยกัน แต่ฉันมีธุระจึงขอตัวกลับ ก่อนจะกลับพี่สาวจึงชวนไปเก็บเอาของกินที่มีโดยที่ท่านจะเป็นคนพาไปเก็บ ด้วยความที่อยากจะให้น้องสาวได้ของกินกลับบ้าน แม้ท่านจะเดินลำบากท่านก็อาสาจะพาไป ฉันจึงห้ามท่านแล้วเดินไปเก็บเอาสิ่งของที่ต้องการคนเดียว สิ่งที่ฉันได้มาก็คือกระท้อนหรือบ้านฉันเรียก"หมากต้อง" มะละกอ สับปะรดและหน่อไม้ส้มซึ่งท่านทำเอง ท่านปลูกหน่อไม้ไว้หลายกอพอสมควร ท่านบอกให้ฉันไปหาสับเอาหน่อไม้ไปไว้ทำกินจะได้ไม่ซื้อ แต่ฉันไม่ไป เพราะอะไรรู้มั๊ยคะ?..ก็เพราะว่าฉันขี้เกียจนะสิ555...

พอได้ของกินแล้วฉันและสา จึงขอตัวกลับบ้าน ระหว่างทางก็จะต้องผ่านบ้านพี่ชายของสามีที่เสียชีวิตไปเมื่อ3เดือนกว่าๆ เราจึงแวะหาพี่สะใภ้ขของสามี พบเธอนั่งเล่นอยู่กับเพื่อนบ้านซึ่งเป็นคนงานตัดอ้อย ฉันจึงบอกพวกเขาไปแบ่งเอากะท้อน พวกเขาเอาคนละ2ลูก คนงานตัดอ้อยเลี้ยงไก่พันธุ์ไข่ไว้10ตัว แต่มันตายไป4ตัวเลยเหลือไก่อยู่แค่6ตัว เขาทำเล้าเล็กๆให้มันอาศัยอยู่คอกละ3ตัว

ครอบครัวของเขามี3คนพ่อ แม่ ลูก พวกเขากินไข่แทบทุกวันจนเบื่อ ดังนั้นจึงเก็บไข่ใส่แผงๆละ30ฟองเพื่อเอาไว้ขาย ฉันจึงถามซื้อ เขาเลยเอามาให้แผงหนึ่งในราคา90บาท

ฉันถามเขาว่าระหว่างเลี้ยงไก่ไว้กินไข่กับซื้อไข่ตามท้องตลาดอันไหนดีกว่ากัน เขาบอกว่าเลี้ยงไว้กินไข่ปนะหยัดกว่า ส่วนมากแล้วมันจะออกไข่ทุกตัวและทุกวันด้วย มีบางวันที่ไก่3ตัวออกไข่เพียงใบเดียว

ส่วนพี่สะใภ้ของสามีก็เป็นคนรุ่นราวคราวเดียวกันกับฉัน พอดีว่าพี่เขยของเธอเอาลูกค้อมาให้ เธอเลยแบ่งให้ฉันส่วนหนึ่ง ซึ่งลูกค้อก็เป็นของโปรดของฉันเสียด้วยสิ...