"กินข้าวเที่ยงที่พัทยาน้อย"อุบลราชธานี

Published in

Words

Reading

1 min

Listen

Play

สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ก็อย่างที่เคยบอก คนบ้านนอกอย่างฉันกินง่ายอยู่ง่ายค่ะ มีมะละกอลูกเดียวก็ถือว่าผ่านไปได้อีกมื้อ และมะละกอนี่ฉันก็ปลูกไว้ที่บ้าน มื้อเที่ยงทีไรฉันก็จะไปสอยลงมาจากต้น เรียกได้ว่าไม่ต้องเสียเงินซักบาทก็ได้ คือกินเท่าที่มีค่ะ แต่ก็ใช่ว่าจะไม่ซื้อกินหรอกนะ พูดถึงว่ากินง่ายน่ะ555...

พอมาอุบลเที่ยวเหนื่อยก็เกิดหิวข้าวขึ้นมา พวกเราจึงชวนกันไปกินอาหารที่แพริมน้ำ ซึ่งเราก็รู้ดีว่าอาหารทุกอย่างต้องมีราคาค่อนข้างแพงแน่นอน แต่นานทีปีหนค่อยมีโอกาสเช่นนี้ พวกเราจึงแวะที่พัทยาน้อย ซึ่งมีแม่น้ำกว้างใหญ่ สำหรับร้านอาหารก็จะมีอยู่หลายร้าน พวกเราเลือกร้านแป๊ะชวนชิม

พอจอดรถพวกเราก็เดินไต่สะพานไปยังแพ จากนั้นก็เลือกที่ที่จะนั่งกินข้าวกัน ซึ่งจะนั่งบนพื้นหรือนั่งในกระท่อมก็ได้ ฉันเองกินข้าวแบบนั่งโต๊ะมีความรู้สึกว่าไม่ถนัดแถมยังไม่อร่อยอีกด้วย ดังนั้นพวกเราจึงเลือกนั่งติดกับพื้น เด็กเสิร์ฟจึงนำเสื่อมาปูพร้อมด้วยเมนูอาหาร

พวกเราเลือกส้มตำปูปลาร้า2ครก ตำไทย1ครก ปลาเผา1ตัวและไก่อบ1ตัว ในขณะที่รออาหารก็มีคนมาขายล๊อตเตอรี่ สามีของฉันและหลานๆจึงซื้อคนละ2-3ใบในราคาใบละ100บาท สำหรับฉันก็ได้แต่นั่งดูเพราะไม่เคยซื้อของพวกนี้เลย ส่วนตัวคิดว่าถ้าไม่ลงแรงก็คงจะไม่มีลาภลอยเป็นแน่แท้555...พอซื้อลอตเตอรี่เสร็จแล้วก็มีคนมาขายทอดแมงต่างๆ เป็นต้นว่าดักแด้ จิ้งหรีด ฉันจึงเลือกซื้อดักแด้ที่เขาใช้ใบตองกุงห่อ ในราคาห่อละ20บาท

พอเด็กมาเสิร์ฟอาหาร พวกเราก็ลงมือกินกันอย่างเอร็ดอร่อย คงเป็นเพราะอาหารอร่อยหรือว่าหิวจัดก็ไม่รู้ เราไปกัน6คนกับหลานคนเล็กแต่ตัวใหญ่ ปรากฏว่าอาหารเกือบหมด ด้วยความเสียดายเราจึงนำใส่ถุงกลับบ้าน พอเขามาเช็คบิลปรสกฏว่าค่าอาหารตกเข้าไป620บาทแน่ะ...มันอาจจะเป็นเงินเล็กน้อย แต่สำหรับพวกเราแล้วก็ถือว่าเยอะไปนิดหน่อย...จริงๆแล้วเราเอาข้าวเหนียวมาด้วย ใครจะว่าเราบ้านนอกเราก็ยอมรับ555...