လြန္ေလၿပီးျဖစ္တဲ့ အတိတ္ကုို ျပန္သတိရမိတုိင္း
ရင္ထဲမွာ နင့္ခနဲ ေအာင့္သြားသလုိပဲ
ၿပီးဆုံးၿပီး ျဖစ္တဲ့ အရာေတြက
ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာၾကာသည့္တုိင္
ယခုအခ်ိန္အထိ အရိပ္တစ္ခုလုိ လုိက္ေနေသးတာက
အံ့ျသစရာပါပဲ။
ကုိယ္မွားခဲ့လုိ႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သူ႔ေၾကာင့္ပဲျဖစ္ျဖစ္
ေရးခဲ့ၿပီးတဲ့ ဘဝစာမ်က္ႏွာေတြကေတာ့
ဖ်က္ရာေတြဗရပြနဲ႔ ညစ္ေပခံခဲ့ရတာက
ဘယ္သူကမွ ေျဖာက္ပစ္လုိ႔မရတဲ့
သမုိင္းတစ္ခုလုိပါပဲ။
အျပစ္က်ဴ းလြန္ခဲ့သူက ဘယ္သူကတရားခံျဖစ္ျဖစ္
ခဏတာ စိတ္အလုိလုိက္မႈတစ္ခုက
တစ္ဘဝစာ ေသရာပါေအာင္ ဒဏ္ရာေတြ
အထပ္ထပ္လိမ္းက်ံခံလုိက္ရမယ္ဆုိတာ
ေပ်ာ္ေနတုန္းအခ်ိန္ကာလတစ္ခုက
ကုိယ့္ဘဝရဲ႕ နတ္ဆုိးတစ္ပါးေမြးဖြားေပးခဲ့မယ္ဆုိတာ
ဘယ္သူကမွ ၾကဳိမသိခဲ့ဘူးေလ။
ကံၾကမၼာဇာတ္ဆရာ ရဲ႕ မ်က္လွည့္ျပကြက္ေတြကပဲ
မင္သက္ေစခဲ့တာလား.....!!!!
ဖူးစာေရးနတ္မင္းရဲ႕ မညႇာမတာ လွည့္ျဖားမႈေတြေၾကာင့္လား မသိဘဲ ႏွလုံးသားႏုႏု အေသြးအသားႏုႏုကုိ
ဒဏ္ရာေတြ အထပ္ထပ္ တံဆိပ္႐ုိက္ခံခဲ့ရသလုိ
ကုိယ့္လိပ္ျပာကုိ ကုိယ္ဒူးေထာက္ေစခဲ့တာလည္း
ေခါင္းျပန္ေမာ့ဖုိ႔ေတာင္ မလြယ္ေတာ့သလုိပါဘဲ။
အတိတ္ကုိ အတိတ္မွာထားၿပီး
လက္႐ွိအခ်ိန္ကုိ အေကာင္းဆုံး ျဖတ္ေက်ာ္ေနေပမယ့္
လည္း အရိပ္မည္းေတြက အေတြးထဲေရာက္တုိင္း
မေန႔တစ္ေန႔ကလုိ ေၾကာက္လန္႔ေနမိတုန္းပဲ။
ဘယ္သူမွ မသိသလုိ ဘယ္သူကမွကုိယ့္ကုိ
လက္ညႇဳိးထုိးေနတာ မဟုတ္ေပမယ့္
ကုိယ့္လိပ္ျပာက ကုိယ့္ကုိ တုိက္ခုိက္ခံေနရျခင္းက
ရန္သူတစ္ေထာင္ထက္ ပုိေၾကာက္စရာေကာင္းတယ္
ဆုိတာ ေနာင္တတရားေတြၾကားမွာ
လြတ္လမ္းမ႐ွိေတာ့ေလာက္ေအာင္ ပိတ္ေလွာင္ခံရေနသလုိပါပဲ။
ဘာေတြပဲျဖစ္ခဲ့ျဖစ္ခဲ့ လက္႐ွိ က်ရာေနရာမွာ
ဖူးစာေရးနတ္မင္းက သတ္မွတ္ေပးတဲ့သူနဲ႔
မလုံမလဲ မဝံ့မရဲစြာျဖင့္ ခရီးဆက္ရအုန္းမွာေပါ့
ကံၾကမၼာရယ္.......။