အျမင့္ဆုံး တိမ္တုိက္ေတြလည္း
ေလျပင္းတုိက္ရင္ လြင့္ပါးေပ်ာက္ကြယ္
သြားၾကတာပဲ
အေအာင္ျမင္ဆုံး လူသားေတြလည္း
ေသမင္းနဲ႔ေတြ႔ရင္ ဒူးေထာက္လုိက္ရတာပဲ
အႀကီးမားဆုံး ပင္လယ္သမုဒၵရာေတြလည္း
မုန္းတုိင္းနဲ႔ေတြ႔ရင္ ခဏတာေတာ့
အၾကည္းတန္သြားရတာပဲ
ကမၻာ့အေခ်ာေမာအလွပဆုံး လူသားေတြလည္း
ဇရာေထာင္းလာရင္ အလွတရားကုိ
အ႐ႈံးေပးလုိက္ရတာပဲ
ဘယ္အရာမွ ေလာကႀကီးမွာ
တည္ျမဲေနတယ္ဆုိတာ မ႐ွိသလုိ
ဘယ္အရာမွလည္း အင္အားအႀကီးမားဆုံးဆုိတာ
မ႐ွိပါဘူး
မျမဲျခင္းတရားမွာ
အရာအားလုံးက အခ်ိန္တန္ေတာ့
ျမဴ မႈန္ေလးလုိ ေပ်ာက္ကြယ္သြားရတာက
နိယာမတစ္ခုလုိပါပဲ
