အဆင္ေျပတဲ့ အခါျဖစ္ျဖစ္
အဆင္မေျပတဲ့ အခါျဖစ္ျဖစ္
ဘဝဆုိတဲ့ အရာက ေနတတ္ေအာင္ေနမွ
ေနလုိ႔ေကာင္းတာပါ။
ဖိနပ္မပါတဲ့ လူက ေျခေထာက္မပါတဲ့သူကုိၾကည့္ၿပီး
အားတင္းရသလုိ အဝတ္အစားေဟာင္းႏြမ္းစြာဝတ္ဆင္ထားတဲ့သူက
စားစရာမ႐ွိတဲ့သူကုိၾကည့္ၿပီး အားတင္းေနရပါတယ္။
ေလာကမွာ ငါ ေတာ္ေတာ္ကံဆုိးပါလားလုိ႔
စိတ္ညစ္ေနသူက ေျခလက္မသန္စြမ္းေသာ
ဒုကၡိတကုိၾကည့္ၿပီး အားတင္းရသလုိ
အိမ္အစုတ္နဲ႔ေနသူက လမ္းေဘးမွာ ေက်ာခင္းအိပ္ရသူကုိၾကည့္ၿပီး
ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ အားေပးေနၾကရတယ္။
ဘဝဆုိတာ မခ်စ္မႏွစ္သက္ေသာသူနဲ႔အတူတူျဖတ္သန္းေနရတာ
႐ွိသလုိ ကုိယ္တကယ္ခ်စ္ရသူနဲ႔ ခဏတာေလး ေပါင္းသင္းခြင့္
ရခဲ့တာေတြလည္း ႐ွိေနပါတယ္။
အလုပ္လုပ္တုိင္း အဆင္မေျပမူွေတြ ၾကဳံေတြ႔ရတာ႐ွိသလုိ
ကုလားထုိင္ေပၚမွာ ဒူးလူွပ္ေနလည္း ဝင္ေငြေတြ မလုိခ်င္ေလာက္ေအာင္
ရ႐ွိေနသူေတြလည္း ႐ွိပါတယ္။
ကုိယ္ခ်စ္ရသူေတြ ဆုံး႐ူံးခဲ့ရလုိ႔ ပူေဆြးဝမ္းနည္းမူွေတြ႐ွိသလုိ
ကုိယ္တန္ဖုိးထားသူေတြနဲ႔ အတူတူေနခြင့္ရၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္ေနရတာေတြလည္း ႐ွိေနတတ္ပါတယ္။
မည္သုိ႔ပင္ျဖစ္ေစ....ဘဝဆုိတာ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း ၊ ဝမ္းနည္းျခင္း၊
ေက်နပ္ျခင္း ၊ စိတ္တုိျခင္း ၊ စိတ္ဓာတ္က်ျခင္းစေသာ
ရသမ်ဳိးစုံၾကားမွာ စီးေမ်ာရင္း ေနတတ္မွ ေက်နပ္စရာေကာင္းမွာပါ။