My Actifit Report Card: October 20 2023

Каждая улыбка как поцелуй Бога. Przeżyłem dzisiaj tripa. W rodzaju poetycznej podróży, jak w teledysku. Po imprezie integracyjnej, szedłem przez centrum, gdzie praktycznie tylko słyszałem język rosyjski. Jedni z mijanych śpiewali piosenkę podobną dontej, której śpiewał białoruski piosenkarz Maks Korzh. Napełniło mnie to chęcią sprawdzenia co u njego. Jego piosenki kojarzą mi się z wakacjami na Krymie. Na Ukrainie. W Rosji. W świecie który już nigdy nie wróci. Jest bezpowrotnie utracony. Mamy możliwość wrócenia na Krym, ale zwyczajnie nas na to nie stać. Nie wiem też czy chcielibyśmy tam wrócić, skoro to już nie jest to samo miejsce (wolności, zabawy i muzyki... Kaifa). Mimo wojny, mam specjalny stosunek do miejsca, gdzie kiedyś spędziłem szczęśliwe chwile z @asia-pl. W tym wszystkim puściłem na YT piosenkę Maksa Korzha 'o życiu' i jadąc do domu czułem się nieco jak w jakimś teledysku. Trochę Stachurski moment.

EN

Каждая улыбка как поцелуй Бога. I had a trip today. In a kind of poetic journey, like in a music video. After the integration event, I was walking through the center, where I practically only heard Russian. Some of the people we passed were singing a song similar to donta, sung by the Belarusian singer Maks Korzh. It filled me with the desire to check on him. His songs remind me of holidays in Crimea. In Ukraine. In Russia. In a world that will never come back. It is irretrievably lost. We have the opportunity to return to Crimea, but we simply cannot afford it. I also don't know if we would like to go back there, since it is no longer the same place (of freedom, fun and music... Kaifa). Despite the war, I have a special relationship with the place where I once spent happy moments with @asia-pl. In the midst of all this, I played Maks Korzh's song 'about life' on YT and while driving home I felt a bit like I was in a music video. A bit of a Stachurski moment.