အဖိုးအိုုတစ္ေယာက္က ေရနစ္ေနတဲ့ ကင္းမွီးေကာက္ တစ္ေကာင္ကိုျမင္ျပီး ေရထဲကေန ကယ္တင္ဖို ့ဆုံးျဖတ္လုိက္တယ္။သူက တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္ျဖင့္ပင္ သူ ့လက္ကို ကင္းမွီးေကာက္ထံကို လွမ္းေပးလိုက္ပါတယ္။အဲ့သလိုသူ ့လက္ကိုလွမ္းေပးလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ကင္းမွီးေကာက္က သူ ့အမွီးနဲ ့ထုိးလိုက္ပါတယ္။အဖုိးအိုဟာ သူ ့လက္မွာ အဆိပ္တက္သြားေပမဲ့ အဲ့ဒိကင္းကို စိတ္ဆိုးရန္မူျခင္းမရွိပဲလႊတ္ေပးလိုက္ပါတယ္။မၾကာခင္မွာပဲအဲ့ဒိကင္းမွီးေကာက္ဟာ ေရတစ္ခါျပန္နစ္ေနတဲ့ အတြက္ အဆိပ္တတ္ေနတဲ့ အဲ့ဒိလက္နဲ ့ျပန္ကင္းမွီးေကာက္ကုိေနာက္တစ္ခါျပန္ဆယ္တင္လိုက္သလို ကင္းမွီးေကာက္ကလဲ ေနာက္တစ္ခါ ထက္ထိုးျပန္ပါတယ္။အဖိုးအိုလုပ္သမွ်ကို ျမင္ေနရတဲ့ လူငယ္တစ္ေယာက္က သူ ့အနားေရာက္လာျပီးေတာ့ “အဖိုး .. အဲ့ဒိအဆိပ္ျပင္းတဲ့ သတြာကို ကယ္တင္ဖို ့ၾကိဳးစားေနရင္ အဆိပ္တတ္နာက်င္မွာေပါ့ ..ဘာျဖစ္လို ့မရမက ကယ္တင္ခ်င္ရတာလဲ ? အဲ့ဒိကင္းမွီးေကာက္ကို ကယ္တင္ေနရင္ အဆိပ္တက္မယ္ဆိုတာကို အဖိုးမသိဘူးလား ?အဖိုးအိုကလည္း “ ဒီမယ္လူငယ္ ကင္းမွီးေကာက္ရဲ ့သဘာဝက သူ ့ကိုထိရင္ အမွီးနဲထိုးမယ္…ကိုယ့္ရဲ ့သဘာဝက ဒုကၡေရာက္ေနတာကိုေတြ ့ရင္ ကူညီမယ္..အဲ့ဒိေတာ့ ကင္းမွီးေကာက္ကလဲ သူ ့ရဲ ့သဘာဝ ကို ေျပာင္းလဲမွာမဟုတ္သလို ကုိယ္ကလဲ ဒုကၡေရာက္သူကိုေတြ ့ရင္ ကူညီတဲ့ အက်င့္ကို ေျပာင္းလဲမွာ မဟုတ္ဘူး ကဲြ ့…လို ့ျပန္ေျပာလိုက္တယ္။အဲ့ဒိေနာက္ အဖိုးအုိက အတန္ငယ္စဥ္းစား လိုက္တယ္။ျပီးေတာ့ အနီးနားမွာရွိတဲ့ သစ္ပင္က သစ္ကိုင္းတစ္ခုကိုခ်ိဳးယူျပီး ကင္းမွီးေကာက္ကို ေနာက္တစ္ခါျပန္လည္ ကယ္တင္လိုက္တယ္။ကိုယ့္ရဲ ့ေကာင္းျမတ္တဲ့ အက်င္စရိုက္ သေဘာသဘာဝကို ဘယ္ေတာ့မွ မေျပာင္းလဲျပစ္ပါနဲ ့။ကိုယ္ကကိုယ့္သေဘာကိုယ္ေဆာင္ေနခ်ိန္မွာ အႏၱရာယ္ျပဳမဲ့အေနထားရွိေနရင္ေတာ့ ၾကိဳတင္ ကာကြယ္မႈလုပ္ထားရမွာေပါ့။
တစ္စုံတစ္ေယာက္ရဲ ့တစ္စုံတစ္ခုေသာ ေကာင္းျမတ္မႈကိုၾကည့္ျပီး တျခားသူေတြပါ လိုက္ပါေပ်ာ္ရႊင္ၾကလိမ့္ မယ္။ဘာကိုပဲလုပ္လုပ္ ကိုယ့္ရဲ ့အသိစိတ္ဓါတ္နဲ ့ဆင္ျခင္တုံတရားရဲ ့ညႊန္ၾကားမႈကို လိုက္နာ က်င့္သုံးဖို ့လိုပါတယ္။
#MSU-025
