မနက္​ျဖန္​ အ​ေၾကာင္​းမ်ားကို အိမ္​မက္​ျခင္​းအၿပီးမွ​ေျပာပါရ​ေစ ။ ကံ သက္​သက္​ကို သီကုံးရန္​ ထို ႀကိဳးတို႔သည္​မခိုင္​ခန္​႔​ေၾကာင္​း စာစီကုံးၾကပါစို႔ ။ ​ေငြ႔ရည္​ဖြဲ႔မူ႔အ​ေၾကာင္​းအဆုံးတြင္​

သကၠရာဇ္​ဟာ ရထားတစ္​စင္​းဆိုရင္​ ငါတို႔ခ်စ္​ျခင္​းဟာ ဘူတာရံု​ေလး​ေပါ့ ရထား​ေတြျဖတ္​သန္​းခ်ိန္​တိုင္​း ငါ့ပခံုး႐ိုင္​း​ေလးကို မင္​းမွီထားပါ လ​မင္​းျပာျပာကို အတူ​ေငးရင္​း ငါက ကဗ်ာ​ေတြ​ေရးမယ္​ မင္​းနဖူး​ေလးဟာ

အံကိုႀကိတ္​၍ လက္​သီးကို က်စ္​က်စ္​ပါ​ေအာင္​ဆုပ္​ထားလိုက္​မိသည္​။ ​ခံစားမႈအခိုးအ​ေငြ႔က မ်က္​ဝန္​းသို႔ ​​ေဆာင္​့တက္​၍ ဝတ္​ရည္​ဖြဲ႔မႈ​ေၾကာင္​့ ျမင္​ကြင္​းတို႔ ​ေဝဝါးလာ၏။ ​​ကိုပိန္​ စိတ္​ကိုအရမ္​းခ်ဳပ္​တီးမထားနဲ႔

ျမန္​မာစကား​ေလ့လာရတာ မလြယ္​ဘူးဗ်ာ ရပ္​ကြက္​ထဲကလင္​မယားရန္​ျဖစ္​​ေနတာျမင္​​​ေတာ့ အရပ္​သံုးဘန္​းစကား​ေလးဘာ​ေလး သိရ​ေအာင္​ထိုင္​နား​ေထာင္​မိတာ ဟဲ့​ေကာင္​မ...နင္​တို႔အမ်ိဳးက အံုနဲ႔က်င္​းနဲ႔မိုက္​ၾကတာ´´တဲ့

တစ္ခု​ေသာ​မိုးရာသီ ရဲ႕ မိုးရြာၿပီးစအခ်ိန္​မွာ​ေပါ့ ပင္​စည္​​ေသး​ေသး အပင္​​ေလး​ေအာက္​ ႏွစ္​​ေယာက္​သားရပ္​ စကား​ေျပာ​ေနရင္​း အပင္​ကို မသိမသာတြန္​းတယ္​ ။ ဟယ္​ မိုးရြာလာျပန္​ၿပီ--- ထိက႐ုံးပင္​​ေလး လူထိသလို

သံသရာစက္ဝန္းႀကီးထဲ ေရစီးေႀကာင္းေလး ကိုယ့္ဖက္စီးဆင္းေစခ်င္စိတ္နဲ႔ ေဘာလုံးကို ႀကံဳးကန္ပစ္လိုက္တယ္… ဘီလူးနကၡတ္မွာေမြးတဲ႔ မရဏဖြားငါ့ကို အသားမည္းတဲ႔ အာရွသားေတြက ကလူက်ီစယ္ … ေလးနွစ္တစ္ႀကိမ္ ေစြတဲ႔မိုးေတြ

ေဆာက္လက္စ အေဆာက္ဦထက္ကို အုတ္ခဲထမ္းျပီး လွမ္းအတက္ … ဇိမ္ခံကားေပၚမွာ ဝမ္းဆက္ဝတ္ထားတဲ႔ငယ္ခ်စ္ကို လွမ္းျမင္လိုက္တယ္ ။ သမီးေလးကို ေက်ာင္းသြားအပ္တဲ႔ တစ္ခ်ိန္ကက်ာင္းသူေလး နင္ … ေခြ်းစိုေနတဲ႔ဒီေကာင္ကို လွမ္းမျမင္တာ

ဟိုးေကာင္းကင္ေပၚပစ္တင္ႀကည့္လိုက္တယ္ … ပန္းနုေရာင္ အိပ္မက္အက်ိဳးအပဲ႔တစ္ခု ညေနဟာ ဝါထိန္သြားလိုက္ပုံမ်ား ။ မတည္ခဲ႔တဲ႔ ကတိေတြ မဆုပ္ကိုင္နိုင္ခဲ႔တဲ႔ တြဲလက္ေတြ မနွစ္သိမ့္နိုင္ခဲ႔တဲ႔ မ်က္ရည္ေတြ ေနာက္ဆုံးမွာ

ပယ္လယ္ကိုေမးတင္ထားတဲ႔ ျမိဳ႕ျပ စက္တင္ဘာလရဲ႕ မိုးေရစက္ေတြအေႀကာင္းကို ေက်ာင္းႀကီးလမ္းက တိတိပပသိမယ္ … ေရွ႕တစ္ခုံေက်ာ္က ေကာင္မေလးကို ေငးႀကည့္ေနရျခင္းဟာ ခ်ိဳျမိန္ျခင္းအစစ္အမွန္ျဖစ္ခဲ႔တာေပါ့ ။ ရင္ခြင္ထဲ

ျပန္လည္ဆုံေလမလား စိတ္နဲ႔ သတိရျခင္းအတိတ္ေတြကို အိပ္ကပ္ထဲထည့္ရင္း ေရသပၸါယ္တဲ႔အခါ ႀကာသာပေတးျဂိဳလ္ခုံမွာ နင့္နာမည္ကိုဖြဖြေလးရြတ္မိတယ္ ။ ရင္ျပင္ေပၚ လက္ယာရစ္ပတ္ရင္း နံေဘးမွာ နင္မပါေတာ့တဲ႔ေျခလွမ္းေတြ ျငိဳးငယ္စိတ္ဟာ

ဘ၀ ကိုဆန္​းစစ္​ၾကည္​့​ေတာ့ ၁၀၈လုံး မျပည္​့တျပည္​့ရိွတယ္​ ။ ဟုတ္​တာ​ေပါ့ကြယ္​ ဘာသာ​ေရး အားနည္​း သူ ။ အျဖဴပါးပါး အနက္​မ်ားမ်ားနဲ႔ ​ေဆးတစ္​ပုံး​ေပးပါဆို​ေတာ့ အ​ေရာင္​ဆိုင္​ပိုင္​႐ွင္​ ​ေခါင္​းကုတ္​တယ္​ ။

က်ားဆိုမွ က်ား ၊ တုံးတိုက္တိုက္ က်ားကိုက္ကိုက္ ၊ ငါလိုေယာက်ၤား ျပႆ ဒါးမရွိ ၊ ဘယ္ရိုးတံမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အလွပဆုံးပြင့္ေဝရဲတဲ႔ ခံယူခ်က္တစ္ခုနဲ႔ ဒီဖိနပ္ကို ငါ့ဟာငါႀကိဳးခ်ည္ခဲ႔တယ္ ေလာကဓံရွစ္ပါးမွာ မရွက္တတ္သူေတြက

တိမ္​​ေတြကို ဘယ္​လိုႀကိဳးနဲ႔ခ်ည္​ရမလဲ ၀မ္​းနည္​းျခင္​းကို သူတို႔ကပုံ​ေဖာ္​တယ္​။ မနက္​ျဖန္​နင္​နဲ႔ ငါ ​ေ၀းရင္​ ငါအာမခံ​ေၾကး ဘယ္​​ေလာက္​ရမလဲ ​ေျပာ​ေလ အရင္​လိုသာ ​ေသာက္​သုံးမယ္​ ဆို ပုံမွန္​မူးမယ္​။

ပ​ေယာဂ မဟုတ္​ဘူးကြယ္​ နာတာ႐ွည္​လို ကင္​ဆာလိုမ်ိဳး​ေပါ့ ။ ​ေရႊရည္​စိမ္​ ဒိုင္​းနမိုက္​ကို အ​ေတာင္​့လိုက္​မ်ိဳခ် ၀ုန္​းခနဲ႔​ တစစီ​ေပါက္​ကြဲမွ မင္​း ကို မီးခိုးလုံးအျဖစ္​နဲ႔ ျပဳံးျပမယ္​ ။ ​ေပ်ာ္​ပါရဲ႕လား

ဥံဳခံစရာမလိုဘဲ ရြတ္မိတဲ႔ဂါထာ နင့္နာမည္ တဖြဖြေလးမွာ သတိရစိတ္ဟာ ခါးဝတ္ပုဆိုးပမာ ။ ေရ႕ခရီးကို ေရွ႕တစ္လွမ္းလွမ္းလိုက္တိုင္း ေက်ာခိုင္သြားတဲ႔ နင့္ေျခဖေနာင့္ေလးေတြကို မ်က္နွာမူေနတဲ႔ ငါ့ေျခဦးေတြ တုန္ရီေနခဲ႔ရ

နံက္ခင္းကို လက္ဖဝါးထဲထည့္ၾကည့္ေတာ့ ငယ္ဘဝက ေပါ့ဆိမ့္ႏွစ္ခြက္ကိုလြမ္းတယ္။ စာက်က္ရတာတအားပင္ပန္းေနၿပီလား တဲ့ ဆံပင္႐ွည္ေတြၾကားက သူမအေမးကို ခပ္ေအးေအးေျဖ ဆယ္တန္းမေအာင္ရင္ ရည္းစားထားမရတဲ့ေခတ္မွာ လူ လာျဖစ္တာကိုး

လြန္ခဲ႔တဲ႔ဆယ္နွစ္ မတ္လရဲ႕ ေႏြဦးတစ္ရက္မွာေပါ့ ေမးခြန္းစာရြက္ေလးကိုင္ျပီး ေက်ာင္းခန္းအျပင္ကို လွွမ္းအထြက္ …… ဆယ္တန္းေအာင္ျပီး ဘြဲ႕ရ ပညာတတ္ႀကီးေတြ ျဖစ္ခ်ိန္ႀကမွ မပူမပင္မေႀကာင့္မက် ဘဝတစ္ခုကို အတူတည္ေဆာက္ႀကမယ္ေနာ္

ကြန္ပါဗူးေလးထဲမွာသိမ္းထားတဲ႔ ျမတ္နိုးမႈဟာ သံေခ်းမတက္ေတာ့ဘူး ခ်စ္သူ​။ နင္က သစ္ရြက္လႈပ္တာကိုရယ္ခ်င္တယ္… ငါက နင္ရယ္ေနတာကိုရင္ခုန္တယ္… စိန္ပန္းေတြဟာ အသက္အရြယ္အလိုက္ဖူးပြင့္တတ္တယ္ ဆိုရင္ ေခါင္းေလာင္းသံနဲ႔

​ မ်က္​ရည္​လည္​ရြဲ ငိုမွဘဲအလြမ္​း ျဖစ္​​ေစသတဲ့လား တဘ၀စာ မလုံ​ေလာက္​တာအမွားျဖစ္​​ေစ ။ ​ေနပ​ေစ ကိုယ္​လမ္​းကို​ေဖာက္​ခဲ့တာ ​ေလ်ွာက္​ခဲ့သမ်ွလည္​း ဆူးခ်ည္​းပါဘဲ ညည္​းတယ္​မထင္​နဲ႔ အကၡရာ​ေတမွားတာ ။ အခ်ိဳ႕သူ​ေတက