Gorzów Wielkopolski wcale nie leży w Wielkopolsce, ale na Ziemi Lubuskiej. Na spółkę z Zieloną Górą jest stolicą województwa lubuskiego. Korzystam z okazji, że byłem tam niedawno, więc wrzucam pierwszą partię zdjęć.
Ulica Sikorskiego. Widok zamyka katedra pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. W 2017 roku spłonął na niej dach, ale na szczęście jest już nowy. Niestety, wciąż nie ma organów.
Katedra. Bliższa perspektywa.
Kamienica na rogu Sikorskiego i Pionierów. Po prawej stronie peerelowska plomba. Ścisłe centrum miasta zostało zniszczone przez Armię Czerwoną podczas wojennego tournee do Berlina, a że przed 1939 rokiem miasto było niemieckie, Ruscy nie mieli litości dla tkanki miejskiej.
Skwer przy ulicy Chrobrego.
Zabytkowy tramwaj przy Chrobrego. Za nim zaczyna się ulica Wełniany Rynek, czyli ścisły rejon Starego Miasta, które - co jest specyfiką miast "wyzwolonych" przez komuchów - składa się głównie z bloków.
Ulica Władysława Jagiełły. W głębi dwa modernistyczne budynki. W tym czerwonym kiedyś znajdowała się łaźnia miejska.
Początek ulicy Bolesława Chrobrego przeznaczony jedynie dla tramwajów. To XIX-wieczna dzielnica, niezniszczona podczas działań wojennych. Dominują w niej charakterystyczne kamienice.
Róg Chrobrego i Łokietka. Jak widać, w tej poniemieckiej dzielnicy prym wiodą polscy władcy.
Ponownie ulica Chrobrego.
Skrzyżowanie Chrobrego oraz 30 Stycznia.