วันนี้เราไปขุดเอาภาพเก่าๆ สมัยเมื่อสิบกว่าปีที่แล้วมาร่วมกิจกรรมประกวดสีม่วงค่ะ ตอนนั้นยังทำงานอยู่ที่กรุงเทพฯ ช่วงฤดูหนาวก็จะลาพักร้อนไปนอนกางเต้นท์ที่ภาคเหนือกับเพื่อนๆ ช่วงนั้นพวกเราเที่ยวกันบ่อยค่ะ ปีละ 2-3 ครั้ง สมัยก่อนเวลาถ่ายรูปยังใช้กล้องฟิล์ม รูปที่เราไปเที่ยวมีหลายสิบอัลบั้มเลย แต่ว่าเราไม่ค่อยได้โพสต์ในเฟสสักเท่าไหร่ ก็เลยไม่ค่อยมีภาพไว้สำหรับโพสต์ เพราะว่าถ้าจะโหลดภาพแบบนี้มาเขียน เราต้องใช้เครื่องสแกนภาพ จะถ่ายภาพจากอัลบั้มด้วยมือถือก็ไม่สวยค่ะ
ในโพสต์นี้น่าจะมีภาพแรกภาพเดียวที่มีสีม่วง เป็นดอกกะหล่ำประดับ หรือปูเล่ค่ะ ดูจะดึงความสนใจผู้คนได้มากทีเดียว สมัยก่อนอาจจะเคยเห็นปลูกใส่กระถาง ต้นเขียวๆ แต่มีกลีบใบเป็นชั้นๆ สวยงาม แล้วยังนำไปประกอบอาหารได้ และมีหลากสี กลายมาเป็นผักสำหรับการใช้ตกแต่งสถานที่ไปโดยปริยาย ปูเล่มีหลากหลายสายพันธุ์ บางพันธุ์มีลักษณะคล้ายกะหล่ำ บางชนิดมีสีม่วงปนเขียว บางชนิดมีสีขาวปน บางชนิดคล้ายคะน้า แต่ใบใหญ่กว่ามาก แล้วยังมีปูเล่นอกที่มีสีสันสวยงาม
ปูเล่เป็นพืชที่ปลูกลงกระถางก็สวย ปลูกลงดินก็งาม ด้วยรูปลักษณ์ของต้น ถ้าเป็นพันธุ์ที่ห่อคล้ายกะหล่ำปลี ดูไปดูมาก็เหมือนดอกไม้ใหญ่ๆ ดอกหนึ่ง ขณะเดียวกันใบของมันก็นำมากินได้ รสชาติดี ไม่มีกลิ่น เขาบอกว่าถ้าจะเก็บใบปูเล่มาทำอาหาร ก็ให้เก็บจากใบล่างไล่ขึ้นมา ต้นมันจะสูงชะลูดขึ้นเรื่อยๆ แต่ดอกใหญ่ซะขนาดนี้ดอกเดียวก็กินได้ทั้งบ้านแล้วค่ะ แต่เพราะความสวยงามของปูเล่ เลยกลายมาเป็นไม้ประดับ ไปตามแหล่งท่องเที่ยว เราเลยมักจะได้เห็นปูเล่ โดยเฉพาะปูเล่นอกที่มีสีสัน ปลูกเป็นแถวเป็นแนว ดูเป็นดอกไม้ขนาดใหญ่ ที่ช่วยให้พื้นล่างดูสวยงามขึ้นมาทีเดียว
ขึ้นเหนือคราวนั้นเราก็กะเตงลูกอายุขวบกว่าๆ ไปเที่ยวด้วย ประทับใจมากๆ ดอกไม้ที่ดอยอ่างขางสวยมากๆ และอากาศหนาวมาก สมัยก่อนที่บ้านเรายังมีครบ 3 ฤดู ฤดูฝน ฝนก็ตกจริงจัง เมื่อถึงฤดูหนาว ก็หนาวจับใจ หนาวนาน ไม่ใช่หนาวแค่วันสองวันเหมือนกับปัจจุบัน ที่ยังไม่ทันจะซักเสื้อกันหนาวแห้งเลย ร้อนแล้ว แต่ฤดูที่ยังคงเส้นคงวา ก็หนีไม่พ้นฤดูร้อน ที่ร้อนตั้งแต่เช้ายันเที่ยง ร้อนทุกวัน พอได้ดูภาพเก่าๆ ก็หวนให้คิดถึงฤดูหนาวในสมัยก่อน
