PŁAKAŁEM PO „BLACK PANTHERZE" Mało jest rzeczy w „Captain America: Civil War”, które mi się nie podobały, ale na pewno jednym z najbardziej pozytywnych elementów był dla mnie Black Panther. Nie dość,

/nie wiem/ nie potrafię mówić nie wiem, gdzie są słowa nie potrafię pisać nie wiem, gdzie są litery nie potrafię myśleć nie wiem, gdzie są myśli nie potrafię czuć, ale czuję wszędzie (piątek, 9 października

/Dzień dobry raz jeszcze/ Dzień dobry, bardzo pani łechce moje smutne wnętrze może pani zechce wie pani, na piętrze? Dzien dobry, nie chce. (wtorek, 1 marca 2016)

/Dzień dobry/ Dzień dobry, bardzo chciałbym Cię dostać Panią w prezencie Dzień dobry, nie. (wtorek, 1 marca 2016)

/Rzeczywistość podróży/ stukot w tle frunie ptak herbata w parze z przedziału obok zagląda Podróż jak zwykle miła przyjemna mówił „wszystko na miejscu” „wszystko gra” cały czas siedział widział słyszał

/puk PUK/ zatrzasnąłem się w moim ciele na całe życie i nie moge wyjść puk PUK (środa, 15 marca 2017)

/gdzie/ chciałem tylko powiedzieć, że nie wiem, gdzie położyłem Cię znaczy się hej gdzie jesteś? (środa, 16 sierpnia 2017)

/Wspomnienie bycia kosmosem/ cudowne w napisaniu "byłem dziś kosmosem" jest to że dla kogos kto nie był to będzie brzmieć jak idiotyzm szum wśród cybergwary a dla kogoś kto był to będzie wspomnieniem

/Tam/ widziałem cię bum gdzie? bum tam bum gdzie? bum nie powinienem bum tam? bum tam, między jednym bum a drugim bum