همانگونه که میدانید، اضطراب و نگرانی بهطور طبیعی در تمام افراد بروز میکند و بهخودیخود یک ویژگی غیرعادی و مرضی محسوب نمی شود، بهویژه در شرایطی که زندگی با استرسها و تنشهای فراوان همراه است. با این حال، گاهی از اوقات افراد دچار اضطراب و نگرانی بیش از حد و مداوم میشوند، در حدی که افراد بهراحتی نمیتوانند آن را کنترل کنند و این اضطراب بر فعالیتهای روزانهی آنها تاثیر میگذارد. در این حالت گفته میشود که فرد دچار اختلال اضطراب فراگیر است.
یکی از ویژگیهای اکثر اختلالات بهداشت روانی آن است که معمولاً علت واحد و مشخصی ندارند، بلکه بر اثر تعامل پیچیدهی عوامل زیستی و محیطی ایجاد میشوند. اختلال اضطراب فراگیر نیز از این قاعده مستثنی نیست و بر اثر عوامل متعددی به وجود میآید.
Image credit: abc.net.au
یکی از عواملی که میتواند در بروز اضطراب مؤثر باشد، وجود اشکالاتی در ویژگیهای شیمیایی مغز و در عملکرد مغز است. به این ترتیب، نقایص ارگانیک مغزی میتواند در بروز اختلال اضطراب فراگیر نقش داشته باشد.
عوامل ژنتیکی نیز بهعنوان عوامل مؤثر در اضطراب شناخته شدهاند. بنابراین، بروز اضطراب بهصورت فراگیر و منتشر ممکن است ناشی از سرشت ژنتیکی و موروثی فرد باشد.
از نظر روانشناسی، یکی از عواملی که موجب بروز اضطراب در برخی از افراد میشود، این است که آنها تهدیدها را بهصورت متفاوتی ادراک میکنند. به عبارت دیگر، تفاوت در نحوهی ادراک تهدید، میتواند منجر به بروز اضطراب در افراد شود.
بهطور کلی، برخی از افراد از نظر شخصیتی مستعد بروز اضطراب هستند و نحوهی تکامل و شخصیت آنها در بروز این اختلال مؤثر است.
بر اساس آنچه در بالا گفته شد، مشخص است که برخی از عوامل میتوانند ریسک بروز اضطراب را در اشخاص افزایش دهند. یکی از نکاتی که در این زمینه قابل ذکر است، این است که عموماً اختلال اضطراب فراگیر در زنان بیشتر از مردها تشخیص داده میشود.
برخی از تیپهای شخصیتی مستعد بروز اضطراب هستند. مثلاً افرادی که خلقوخوی آنها بهصورت ترسو یا منفینگر است، و یا کسانی که از همهی چیزهای خطرناک اجتناب میکنند، بیشتر مستعد ابتلا به اختلال اضطراب فراگیر هستند.
همانگونه که در بالا اشاره شد، اختلال اضطراب فراگیر بهصورت خانوادگی نیز مشاهده میشود. به عبارت دیگر، ژنتیک یکی از عوامل مؤثر در بروز این اختلال است.
افرادی که در سوابق و تاریخچهی خود، سابقهی تغییرات عمدهی زندگی، تروما و یا تجربیات منفی در حین دوران کودکی، و یا تجربیات تروماتیک یا منفی اخیر دارند، بیشتر مستعد ابتلا به اختلال اضطراب فراگیر هستند. بیماریهای طبی مزمن و دیگر اختلالات بهداشت روانی نیز ممکن است ریسک بروز این اختلال را افزایش دهند.
