همانگونه که میدانید، درد سیاتیک بر اثر تحت فشار قرار گرفتن عصب در ناحیهی ستون قفرات ایجاد میشود و موجب بروز دردی میشود که از کمر به ناحیهی باسن، و به طرف پشت ران و ساق پا تیر میکشد. معمولاً درد سیاتیک در یک طرف بروز میکند. علت بروز این بیماری، تحت فشار قرار گرفتن عصب بر اثر دررفتگی دیسک بینمهرهای، زواید خاری استخوان مهره، و یا بیماریهای التهابی، دیابت، و بیماریهای دیگر است.
در صورتی که اقدامات اولیه برای تسکین درد سیاتیک مؤثر واقع نشود، پزشک از روشهای مختلفی برای کنترل درد و معالجهی آن استفاده میکند.
Image credit: sportscarephysicaltherapy.com
در مرحلهی اول، برای تسکین درد میتوان از دارو استفاده کرد. داروهای ضد التهابی، داروهای شل کنندهی عضلات، داروهای مخدر، داروهای ضدافسردگی سهحلقهای، و داروهای ضدتشنج در این زمینه کاربرد دارند.
یکی از اقداماتی که در زمینهی تسکین درد سیاتیک مؤثر واقع میشود، فیزیوتراپی است. زمانی که درد حاد بیمار بهبود پیدا کرد، فیزیوتراپی میتواند امکان توانبخشی و جلوگیری از صدمات آینده را فراهم کند. بهطور معمول، تمرینهایی برای بهبود و اصلاح وضعیت قرارگیری بدن، تقویت عضلات پشتیبان کمر و ستون فقرات، و بهبود انعطافپذیری بیمار توصیه میشود.
Image credit: spinehealth.com
علاوه بر اینها، یکی از اقداماتی که گاه میتواند در زمینهی تسکین بیماری سیاتیک کاربرد داشته باشد، تزریق داروهای کورتیکواستروییدی است.
مکانیسم اثر کورتون از طریق سرکوب کردن التهاب در محل عصب آسیب دیده است. به این ترتیب، با کم شدن التهاب، درد بیمار نیز تا حدودی تسکین پیدا میکند.
معمولاً اثرات ناشی از کورتون در عرض چند ماه بهتدریج فروکش میکند. تعداد دفعاتی که میتوان از تزریق کورتون استفاده کرد، محدود است، زیرا در صورت تکرار آن میتواند عوارض جدی به دنبال داشته باشد. به عبارت دیگر، در صورتی که تزریقات کرتون بهصورت مکرر انجام پذیرد، احتمال بروز این عوارض جدی برای بیمار وجود خواهد داشت.
در نهایت، در مواردی که درد سیاتیک به درمانهای فوق پاسخ نمیدهد، اقدامی که میتوان برای تسکین آن انجام داد، عمل جراحی است. معمولاً عمل جراحی تنها در مواردی انجام میشود که تحت فشار قرار گرفتن عصب موجب ضعف قابل توجه عضلات و بروز اختلال در عملکرد و کنترل روده و مثانه شده باشد، و یا اینکه درد بیمار بهتدریج شدیدتر شود و با درمانهای دیگر قابل تسکین پیدا نکند.
معمولاً جراح زایدهی استخوانی و یا قسمتی از دیسک جابهجا شده را که بر روی عصب مورد نظر فشار وارد میکند، برمیدارد، و به این ترتیب، مشکل اصلی برطرف شده و درد بیمار نیز بهبود مییابد.
