بعضی از دانشمندان معتقدند که در فرآیند تکامل، حیات زیستشناختی تنها یک دورهی گذرا است و پس از آن به دوران پسازیستشناختی میرسیم.
در واقع، از این دیدگاه، هدف نهایی که موجود پردازش اطلاعات است و بدن تنها محملی برای مغز به شمار میرود. حال اگر بتوان پردازشگر ساخت که بینیاز از بدن باشد، به مرحلهای متکاملتر میرسیم.
این دانشمندان معتقدند که ممکن است تمدنهایی که میلیونها سال از ما پیشرفتهتر هستند، از مرحلهی زیستشناختی عبور کرده باشند. بدین معنا که ممکن است سطح یک سیاره کلاً از یک رایانهی عظیم پوشیده شده باشد. موجودی که صرفاً کار او پردازش اطلاعات است.
این شبیه مفهومی است که ری برادبری در داستانهای خود با نام «مغز ماتریوشکا» به آن اشاره کرده است.