دربارهی خودآگاهی هنوز تعریف دقیقی ارائه نشده است. به طور کلی، منظور از خودآگاهی داشتن شعور یا درک یک موجود است. اما برای مشخص کردن اینکه دقیقاً کدام جانوران خودآگاه هستند و کدامها خودآگاه نیستند، لازم است که تعریف دقیقی از آن ارائه شود.
یک تعریف که اخیراً برای مفهوم خودآگاهی ارائه شده است، مفهوم شبیهسازی آینده است. بدان معنا که جانوران بر اساس توانایی شبیهسازی کردن آینده به چند سطح تقسیم میشوند که بالاترین سطح آن خودآگاهی انسانی را شامل میشود.
در این تعریف، خودآگاهی انسانی فرآیند تشکیل مداوم مدلی از دنیا به منظور شبیهسازی آینده و به انجام رساندن یک هدف است. بهطور خاص مغز حسها را از چشم و گوش دریافت میکند تا مدلی از اینکه ما در کجای فضا قرار داریم تشکیل دهد.
به نظر میرسد که بسیاری از جانوران توجه زیادی به آینده ندارند و صرفاً برای زمان حال برنامهریزی میکنند، یا اینکه فقط آیندهی نزدیک را در نظر میگیرند. ویژگی مهم انسانها این است که همواره سعی میکنند مدلی از رویدادها ایجاد کنند که در آن سیر حوادث در آیندهی دور و نزدیک نیز گنجانده میشود.