در فیلم علمی-تخیلی ظهور سیارهی میمونها، دانشمندان با تحقیقات ژنتیکی موفق به افزایش هوش شمپانزهها میشوند. ولی آیا واقعاً چنین کاری امکانپذیر است؟
میتوان در این مورد حدسهای عالمانهای را مطرح کرد. ژنهایی شناخته شدهاند که در انسان باعث شدهاند که اندازه و ساختمان مغز توسعه پیدا کند. اما در صورتی که این ژنها را بتوان برای شمپانزه اضافه کرد، در آن صورت یک سری ژنهای دیگر را نیز باید تغییر داد. عملاً میبایست ماهیچههای گردن شمپانزه را تقویت کنید و اندازهی جثهی آن را افزایش دهید تا بتواند سر بزرگتری داشته باشد. ولی مغز بزرگتر فایدهای نخواهد داشت، مگر آنکه بتواند انگشتانی را کنترل کند که قادر به استفاده از ابزارها باشند. بنابراین، باید ژنهایی را نیز باید تغییر داد تا مهارت دستی آنها را افزایش دهد. ولی از آنجا که شمپانزهها غالباً روی دستان خود راه میروند، یک ژن دیگر نیز باید تغییر داده شود تا ستون فقرات آنها راست شود و دستهای آنها با راست ایستادن آزاد شود.
علاوه بر این، باز هم هوش بیفایده خواهد بود، مگر اینکه شمپانزهها بتوانند با دیگر اعضای گونهی خود ارتباط برقرار کنند. بنابراین، باید ژنهای دیگری نیز جهش یابد تا اینکه گفتار شبهانسانی امکانپذیر گردد.
پس از آنکه تمام این تغییرات ژنتیکی ضروری انجام شد، مخلوقی ایجاد میشود که بسیار شبیه ما خواهد بود. به عبارت دیگر، شاید از نظر کالبدشناختی ایجاد میمونهای هوشمند، مانند فیلمهای سینمایی، غیرممکن باشد، مگر آنکه به قدری جهش پیدا کنند که بسیار شبیه انسانها شوند.
پس بنابراین، روشن است که خلق میمونهای هوشمند کار سادهای نیست.