امروزه دانشمندان میتوانند مغز را مستقیماً به یک بروناسکلت متصل کنند. بیمارانی که دچار فلج عضلانی هستند، میتوانند بروناسکلت را به دور اندامهای فلج خود به تن کنند. بیماران دچار فلج چهار اندام شاید در آینده بتوانند زندگی تقریباً عادی داشته باشند.
میتوان پیشبینی کرد که در آینده، این بروناسکلتها ممکن است قدرتهای فراانسانی به ما بدهند. با استفاده از آنها خواهیم توانست با فوریتهای خطرناک رو به رو شویم. حتی سناریوی دیگر آن این است که شاید روزی فضانوردان ما بتوانند بدلهایی مکانیکی را با استفاده از ذهن خود کنترل کنند و از اتاق نشیمن راحت خود در سیارات گردش کنند.
یکی دیگر از پیشرفتهایی که چندان دور از انتظار به نظر نمیرسد، این است که شاید روزی بتوانیم، همانند فیلم ماتریکس، خاطرات و مهارتها را با استفاده از کامپیوتر دانلود کنیم. در مطالعات جانوری، دانشمندان توانستهاند خاطراتی را وارد مغز کنند. شاید در آینده ما نیز بتوانیم خاطرات مصنوعی را وارد مغز خود کنیم تا مطالب جدید را یاد بگیریم، در محلهای جدید تفریح کنیم، و سرگرمیهای جدیدی را فرا بگیریم.
بر همین اساس، اگر بتوان مهارتهای فنی را به ذهن کارگران و دانشمندان دانلود کرد، این امر ممکن است بر دنیای اقتصاد نیز تأثیر بگذارد. حتی شاید بتوانیم این خاطرات را به اشتراک نیز بگذاریم. شاید در آینده دانشمندان یک «اینترنت ذهنها» یا مغزنِت بسازند، که در آن فکرها و عواطف ما به صورت الکترونیکی در سرتاسر جهان ارسال میشود. حتی میتوانیم از رؤیاهایمان فیلمبرداری کنیم و آنها را بر روی اینترنت «پُستِ مغزی» کنیم.