امروز داشتم مطالبی را دربارهی انقراض دایناسورها میخواندم و از آنجا که موضوع جالبی بود، تصمیم گرفتم برخی از رئوس مطالب آن را در اینجا بنویسم.
رویداد بزرگ انقراض کرتاسه-ترشیری حدود ۶۶ میلیون سال قبل اتفاق افتاد و در جریان آن سه چهارم گونههای جانوری و گیاهی روی کرهی زمین نابود شدند. در این رویداد، تقریباً هیچکدام از جانوران چهارپایی که وزن آنها بیشتر از ۲۵ کیلوگرم بود، جان به در نبردند.
یکی از نکات جالب این است که این رویداد در لایههای زمینشناسی مقارن با یک لایهی رسوبی است که نسبت به لایههای پایینتر یا بالاتر از خود، هزار برابر بیشتر ایریدیم دارد. ایریدیم فلزی است که در زمین کمیاب است، ولی در سیارکها به وفور یافت میشود.
امروزه عموماً تصور بر این است که حدود ۶۶ میلیون سال قبل یک سیارک یا دنبالهدار بزرگ به قطر حدود ۱۰ تا ۱۵ کیلومتر به زمین برخورد کرده است و موجبات این انقراض عظیم را فراهم آورده است. دهانهی چیکشولوب در خلیج مکزیک شاهدی بر این برخورد است. البته به نظر میرسد که وقایع اقلیمی دیگر، مانند آتشفشان و امواج سهمگین و امثال آن نیز پیامدهای این رویداد را تشدید کرده است.
با این حال، باید دانست که انقراض دایناسورها احتمالاً فرصت خیلی خوبی را نیز برای تنوع و توسعهی سایر گونهای زیستی، به خصوص پستانداران، در روی زمین فراهم کرده است.