با توجه به نرخ بالای توسعه در مناطق مختلف جهان در سالهای اخیر و بیتوجهی به اصول توسعهی پایدار، روند تخریب و نابودی محیط زیست در بسیاری از نقاط جهان سرعت گرفته است. بسیاری از دانشمندان، در صورت عدم اصلاح روندهای کنونی، آیندهی تیرهوتاری را برای بشر ترسیم میکنند. حتی برخی از صاحبنظران تا آنجا پیش رفتهاند که مدعی شدهاند بشر باید کمکم به فکر یافتن سیارهی دیگری برای سکونت خود باشد.
گرم شدن کرهی زمین نیز با شتابی دوچندان در جریان است و هر ساله رکوردهای جدیدی را پشت سر میگذاریم. کار به جایی رسیده که فصل زمستان بیشتر به فصل پاییز سی سال قبل شباهت دارد. البته بعضی وقتها هم سرمای بیسابقه به سراغ ما میآید.
سؤال اساسی من در اینجا این است که آیا ما از نقطهی بدون بازگشت عبور کردهایم؟ آیا هنوز امکان آن وجود دارد که روشهای خود را اصلاح کنیم و سیارهی خود را حفظ کنیم، بهطوریکه نسلهای آینده بتوانند در محیطی شاداب، به خوبی زندگی کنند؟
فکر میکنم این پرسش مهمی است که رهبران جهان باید به آن بیندیشند و هر چه زودتر چارهای برای جلوگیری از نابودی بیشتر محیط زیست اتخاذ کنند.