Evet hepimizin derdi "çalışma zorunluluğu" maalasef hepimiz çalışmak zorundayız. Yanlış anlaşılmasın tembel bir insan değilim. Çalışmayı ve mesleğimi çok seven bir insanım, herhangi bir gelir elde etmesem bile kesinlikle yapacağım bir iş ile uğraşıyorum. Hatta çalışırken çok büyük bir zevk aldığım da doğrudur. Ama neredeyse ölene kadar sürekli çalışmak ZORUNDA olmamız sadece bana ağır gelmiyordur sanırım.
Çünkü temel ihtiyaçlarımızı (yeme,içme,barınma,emniyet vs) karşılamak zorundayız ve modern dünyada bu ihtiyaçların karşılanmasının en büyük kaynağı para. Para ya çalışarak yada ailenin daha önce senin yerine çalışmasıyla kazanılıyor. Maalasef ben ve çoğumuz ikincisine sahip değiliz bu yüzden çalışmamız gerekiyor.
Geçinme, para kazanma, dolayısıyla çalışma zorunluluğu yüzünden hayatını yaşamadan ölmekte. 35 yıl boyunca 20 yaşından itibaren fabrikada çalışan vatandaşımız 55 yaşında vefat etmekte. Hayatında kendine zaman ayırdığı günler ; bayram izinleri tabi verilirse (zorunlu işler hariç), haftada yapılan bir günlük tatil tabi yine yaşam zorunluluğundan dolayı mesaiye kalınmıyorsa.
Hadi tüm büyüklerimizin yaşamamızı istediği memur hayatına bir bakalım. Her gün 8-5 çalışılan iş sabah erken kalkıldığı için gece 1 gibi uyunulduğunu düşünelim. Kişiye işten hariç olarak ortalama 8 saat kalkmakta bundan zorunlu harcanan yemek molaları,yol vs gibi saatleri çıkaralım bunlarada ortalama 3 saat diyelim kişiye kendine zaman ayırması için kalan zaman günlük 5 saat. Çok görülebilir ama öyle değil tecrübeyle sabit insanı delirtebiliyor. :D
Ama hafta sonları tatil tabi. Bu sürede kendine zaman ayırabiliyor memur kişimiz. Bir yerden sonra sadece hafta sonunu bekler hale geliyor tüm işlerini hafta sonuna bırakıyor. Hafta içinden nefret etmeye başlıyor. Tüm olumsuzlukları kenera bırakırsak en azından memur kişimiz 35 yıllık çalışma hayatının ortalama 10 senesini (haftasonları) kendine ayırabiliyor.
Yemin ederim içim karardı. Sonuç olarak insanlar çalışmaktan kendilerine zaman ayıramıyorlar. Ve bu çok kötü bir durum.
Peki bu durumu nasıl hafifletebiliriz.
Eğer bir zorunluluk varsa zevk almaya bakacağız.
(Bu söz tam böyle değil ama anlaşılmıştır sanırım)
Çalışmaktan zevk alınan iş seçimi çok önemli çünkü "çalışma" hayatınızda ayıracağınız çok büyük bir zaman dilimi gördüğünüz gibi, en azından bunu yaparken her saniyesinden nefret etmemek ve sürekli mesai saatinin bitmesini beklememek sizin seçiminiz olabilir. Yaptığınız işten zevk almak, sizi geliştirmesi mutlu etmesi çok önemlidir.
Her şeyin abartısı kötüdür. Evet çalışmak bir zorunluluk en azından aç kalmamanız lazım ama insanın tüketici hastalığına kapılıp hep daha fazlasını isteyerek, hep daha fazla çalışarak, hayatınızı bitirdiğinizde o aldığınız eve arabaya ağlayarak bakarsınız ileride diye düşünüyorum.
Şimdilik aklıma bu kadar geldi yorumlarda sizde aklınıza gelen konuları, önerilerinizi, düşüncelerinizi yazabilirseniz çok sevinirim. Bir şarkıyla veda edeyim, sevgilerimle. Okuduğunuz için teşekkürler.
