เคยเป็นไหมเอ่ย...เวลามาต่างเมืองต่างประเทศ จะไม่ค่อยมีความพร้อม สำหรับอาหารที่เราโปรดปรานมากที่สุด...
ก่อนที่จะมาประเทศเดนมาร์ก แอมได้คุยกับเพื่อนสนิทคนนึง ซึ่งเขาได้สามีและย้ายมาอยู่ก่อนแอม ประมาณหนึ่งปี
ไม่ว่าจะเกี่ยวกับเรื่อง ตั๋วเดินทาง หรือ สิ่งที่ต้องทำ เพื่อนคนนี้จะให้คำปรึกษาแอมมาตลอด จนก่อนวันขึ้นเครื่อง ซึ่งเป็นคำที่แอมจะต้องจำตลอดก่อนที่จะมา....
มึง.. ถ้ามึงจะมาที่นี่ ขอบอกก่อนเลยนะ สิ่งจำเป็นที่สุด คือ อาหารอีสานเรา จำพวก พริก, ผงชูรส, กะปิ,บลา บลา บลา ก็ว่าไป
ด้วยที่แอมยังไม่เคยมา โหวว จะสำคัญขนาดนั้นเลยหรอมึง ก็แค่อาหารปกติ ซื้อที่ไหนก็ได้มั้ง แต่ด้วยความที่กลัวหิว พกพริกป่น กะปิ ผงชูรสหน่อยก็คงจะดี. แต่ว่า แอมก็ไม่ได้คิดอะไรมากกว่า ขอให้ได้เจอแฟนก่อน. คือสิ่งที่สำคัญสุด
เดี๋ยวมึงจะรู้สึก... !!! มันพูดแบบประมาณว่า เตือนแล้วนะ
ขอรวบรัด ตัดตอนเลยละกัน
อาทิตย์แรกยังปกติ ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทานอาหารบ้านเขาปกติ แต่เสียอย่างเดียว. รสชาติจะออกแนว อิตาเลียน.....คือ มันเลียนไม่ค่อยถูกปาก...
และสิ่งที่เพื่อนแอมเตือนก็มมถึง ในอาทิตย์ที่3 เพราะว่า แอมจะมีรอบเดือน...(ประจำเดือน)
ปกติแล้วส่วนมากผู้หญิงก่อนมีรอบเดือน มักจะชอบทานของเปรี้ยวบางละ ส้มตำบางละ ปวดเอวปวดท้อง....แต่แอมคือ จะชอบทานของเปรี้ยวๆ
นี่และ เป็นสิ่งที่ทรมานที่สุด และโหดร้ายที่สุดสำหรับผู้หญิงตัวเล็กๆ 😅
ในใจนึก โอ้ยย. อยากกินส้มตำเผ็ดๆ หรือยำมะม่วงเปรี้ยวๆจัง นึกทีไร น้ำลายแอมก็แตกพรากๆ...
คือเข้าใจความรู้สึกว่า อยากกินแล้วเราไม่ได้กินไหมคะ ... แม่เจ้าโว้ยยยย ทั้งหงุดหงิด ทั้งอยากร้องไห้ ไม่รู้จะทำยังไง
ในใจปิ้งงงงขึ้นมา เฮ้ยยย จำได้ว่าร้านค้า (บ้านแอมเรียกร้านค้าเนาะ)เห็นมะนาวอยู่นี่หว่า... 🍋🍋 ไม่รู้หรอกว่าเขาจะเรียกมะนาวไหมหรืออาจจะเลมอนจัดเลยคะ ทันทีที่นึกได้ แอมจะต้องเดินออกไปจากบ้านกว่าจะถึงร้านค้าเกือบ5กิโลเมตรได้ หรืออาจจะมากกว่านั้น
จริงๆนะคะ จนหอบแดรกแอมอ่ะ... พอได้ สิ่งที่ต้องการ... ยังไม่ทันถึงบ้านเลยคะ พี่ๆ คือ เข้าใจคำว่าความต้องการสูงไหมคะ เดินไป คิดไป น้ำลายก็แตกไป... โอ้ยยย เมื่อไหร่จะถึงบ้านสักที...
เกือบ30นาทีคะ กว่าจะถึงบ้าน...
มาถึงปั๊บ ไม่พักเหนื่อยนะคะ จัดการปลอกเปลือก เลมอน หัดเป็นชิ้นเล็กๆพอดีคำ
จากนั้น ทำพริกเกลือ สำหรับกินกับเลมอน ใส่พริกป่นเกลือ น้ำตาล ผงชูรส สิ่งที่ขาดไม่ได้ 😅😂
จากนั้นคลุกๆให้เข้ากัน... สุดๆคะ... คือลดความกระหายไปอีกละดับนึง...
คืออยู่ต่างบ้านเรา หาของกินแบบบ้านเรายากมากๆ อยากกินส้มตำ ไม่มีปลาล้า ก็ใช้กะปิแทน... ไม่มีครก ใช้มือขยำๆเอา โครตลำบาก....
ใครมีประสบการณ์ดีๆมาเล่าให้แอมฟังบ้างนะคะ จะเป็นเหมือนกันไหม