Uzun zamandır eşimin yoğun ısrarlarına rağmen ilk yazımın biraz sarsıcı, biraz uç ama herkesin ben de elimi bu taşın altına koymalıyım diyebileceği bir yazı olmasını istediğimden umursamamazlığa vuruyordum durumu uzunca bir süredir.
Ta ki, bugün kendimi ülke gündeminden, çocuğun geleceğini planlama telaşından, aman akşama ne yemek pişirsem diye düşünmekten, komşuların gürültüsünden sıyırıp aylak aylak dolaşmaya verene kadar. Önce bir kaç kıyafet, sonra kişisel bakım ürünleri falan derken uzun zamandır kitap okumadın diyerek en son D&R mağazasına girdim. Bir kaç yeni çıkan kitap arkasından sonra, ismini okuduğum kitapla sarsıldım, titredim. Aslında bu konuya dair bir kitap yazıldığını biliyordum ama ya adını duymamışım ya da kafamın çok dolu bir anına denk gelmişim.
Bir cesaret elime kitabı alıp arkasını çevirdim. Korktum acaba kitaptan kesitler mi bulacağım derken, Zülfü Livaneli’nin “Elini taşın altına koymaktan çekinmeyen bir kalemin ürünü” yorumu ile göz göze geldim. Ve hemen yazmaya koyuldum.
“Kardeşini Doğurmak” kitabın adı! Allah’ın kadına verdiğin en büyük lütuf olan doğurganlığı maalesef ülkemizdeki sapkın zihniyetinin getirdiği halini en içler acısı şekilde yüzümüze tokat gibi çarpan bir kitap ismi. İçeriğini okumamımın asla mümkün olmayacağı cinsten.
Düşündükçe aklım almıyor, almadıkça midemi bulandırabiliyor.
Fırlatır gibi kitabı yerine bırakıp uzaklaştım hemen oradan.
Sonra düşündüm!
Birden beynimde askerlik döneminde öz kızına tecavüz ettiği için mahkemeye getirdikleri bir babadan bahseden bir arkadaşım geldi. Adamın savunmasında hakime “ siz bahçenizde yetişen meyvenin tadına bakmaz mısınız hakim bey?” dediğini söylediği kulağımda çınladı.
Sonra tekrar düşündüm!
Bir insan öz kızına, evladına nasıl dokunabilir? Cinsel bir istek nasıl duyabilir? Utanmaz mı? Vicdanı sızlamaz mı? Ya da bir insanın dayısı, amcası ya da annesi oğluna, teyzesi yeğenine nasıl böyle bir travma yaşatabilir? Bir adam çocuğunun bağırsaklarını patlatıp küçücük bedenini düştü diyerek ölüme terk edebilir. Nasıl, nasıl, nasıl?!!! Ulan ben azıcık sesimi yükseltsem yaramazlık yaptığında gözüme uyku girmiyor, yazdıklarıma bak.
Kitabın konusu ensest ama asıl meselemiz cinsel istismar! Ve bir umut ışığı Saadet Öğretmen. Öğrencilerinin taciz edildiğini anlayıp gözü yaşlar içinde içimizi sızlatan hukuk mücadelesi sonrasında bu mücadeleyi ülkedeki tüm çocuklara yayma savaşı. UCİM!
Durma! Elini taşın altına koy!
Manevi ol, maddi ol, takipçi ol ne olursan ol ama sen de bugün belki de korktuğun, çekindiğin için söyleyemediğin, söylediğin halde inandıramadığın ya da destek bulamadığın ya da belki de ne olduğunu bile anlamadığın, anlatamadığın ya da hiç yaşamadığın, seninle aynı kaderi paylaşan ya da o kadere mahkum edilen birine ses ol, destek ol!
Posted from my blog with SteemPress : https://nsab.000webhostapp.com/2018/10/ya-sen-olsaydin