Varsa Eros, oklarını neden ilk görüşte fırlatmadı acaba diye düşünürüm hep. Neyi bekledi ki onca zaman? Birlikte geçireceğimiz günleri çalma hakkını kendinde nasıl buldu acaba? Şerefsiz!
Zamanın durduğu anları bilirim ben senin yanında. Günün ilk ışıklarının perdenin arasından süzülmesini umursamadan uykuyu çok sevmene rağmen ettiğimiz sohbetleri, sevmediğin halde yediğin yemekleri, inadına damarına bassam da sakinliğini korumak için mücadelerini, en iğrenç esprilerime ( son zamanlarda gülmediklerin oluyor hayırdır sen?!) gözlerinden yaş gele gele güldüğünü, ayrı müzik zevklerine sahip olmamıza rağmen Müslüm Gürses şarkılarında ortak noktayı bulup sesimiz kısılana kadar şarkı söylemelerini, gerilim ve korku filmlerini sırf ben seviyorum diye izleme çabalarını, mutlu olayım diye tek başına omuzlarına yüklediklerini ve onlarla birlikte mutsuz olsan da bana kucak dolusu sevgi vermeye devam edişlerini, korkuyorum diye ne büyük tutkun motordan vazgeçişlerini de bilirim. En dibine kadar huzuru, sevgiyi ve saygıyı. Evli olmamıza rağmen yaşam haklarıma müdahale etmeden gizli kontrollerini (: Alarmını 3500 kez ertelemiş ve işe geç kalmış olsan da sabah uyanınca yanağıma kondurduğun öpücüklerini...
Zor oldu, çok zor ikinize de sahip olmam ama, çok şükür Rabbim'e diyorum her saniye.
İçimden romantik çıktı. : ) En kısa zamanda akrostiş yapıp, telgrafımı yollayacağım. Şimdilik bununla idare et.
Çok aşığım! 
Posted from my blog with SteemPress : https://nsab.000webhostapp.com/2018/10/cok-asigim