အမုန္းလား ?
အမုန္းရဲ႕ အျခားတစ္ဖက္မွာ ...
အခ်စ္ျပန္လည္ေမြးဖြားလာႏိုင္ေသးတယ္ ...
စိတ္ကုန္ စိတ္ပ်က္ျခင္းလား ?
ညည္းခံျခင္းေနာက္ စိတ္ကုန္စိတ္ပ်က္ျခင္းမွာ ...
အခ်စ္ထာဝရေသဆံုးသြားတယ္ ...
ထိုသူအေပၚမွာေပါ့ ...
ပုထုဇဥ္လူသားတိုင္းရဲ႕ သည္းခံျခင္းမွာ ... ေနာက္ဆံုးမွတ္ရွိပါတယ္.
ခႏၲီပါရမီဆိုတာ ဘဝအဆက္ဆက္က ပါရီျဖည့္ခဲ့မွ ...
သည္းခံျခင္းကို အဆံုးစြန္ထိ ရွိ သတ္မွတ္ခ်က္ကင္းစြာ သည္းခံႏိုင္တယ္ဆို လြန္စြာျမင့္ျမတ္ပါရမီျပည့္စံုလို႔ ပုထုဇဥ္ဘယ္ဟုတ္ပါ့မလဲ ...
အႏိုင္ရတိုင္းမႏိုင္ပါနဲ႔ ...
တစ္ခါတစ္ခါမွာ ကိုယ္ရေနတာေတြက အႏိုင္မဟုတ္ဘူး ... ကိုယ့္အရွံုးေတြတဲ့ ...
သူက သည္းခံလို႔ႏိုင္ရတိုင္းႏိုင္ ...
သူ႔ သည္းခံျခင္းဂိတ္ဆံုး ဘဝထဲက ထြက္သြားေတာ့ ...
ကိုယ္ရလိုက္တာ အႏိုင္မဟုတ္ဘူး ...
ကိုယ္ျမတ္ႏိုးရတဲ့ သူတစ္ေယာက္ကို ဆံုးရံွဳးလိုက္ရတဲ့အရံွဳး ...
ေပးေသာလက္က ယူေသာလက္ထက္ ျမင့္ျမတ္၏တဲ့ ...
တကယ္တမ္းက ...
ေပးလိုက္ရလို႔ ေလ်ာ့သြားတာမဟုတ္ပါဘူး ...
ကိုယ့္ဘဝထဲ ကုသိုလ္ေတြတိုးပြားလာတာပါ ...
ဘယ္သူ႔ကိုမဆို အႏိုင္ယူခ်င္တဲ့အခါ ...
ေသခ်ာစဥ္းစားရမွာေပါ့ ...
ကိုယ္တကယ္ဘဲ အႏိုင္ရလိုက္တာလား ...
ဆံုးရံွဳးျခင္းလားဆိုတာ ...
ဘဝမွာ တစ္ခ်ိဳ႕အရာေတြ ...
တစ္ခ်ိဳ႕သူေတြဟာ ...
တစ္ဘဝလံုးမွာ တစ္ခုဘဲရွိ ...
တစ္ေယာက္ဘဲေတြ႕ႏိုင္တာမ်ိဳးမလား ...
အရံွဳးေပးရင္ ႏွလံုးေအးတဲ့ ...
ႏွလံုးေလးေတြေအးေစဖို႔ ...
သည္းခံျခင္းေပၚ ႏိုင္လိုမင္းထက္ေတြစြန္႔လႊတ္ ...
သူ ေအးခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ စိတ္ဆႏၵတစ္ခု ႏွလံုးသားမွာရွင္သန္ ေန႔ရက္တိုင္းျဖတ္သန္းၾကရေအာင္ေလ
