"ထန္းေတာတစ္ခြင္ ညိဳေနတာ
ေလာကဓံေတြ စိုရႊဲေနလို႔ပါ"
ထန္းပြင့္ေတြလည္းၿမိဳင္
ထန္းခိုင္ေတြလည္းထပ္
ထန္းလက္ထန္းရြက္ တဖားဖားနဲ႔
ထန္းပင္ညိဳ ကိုလူထြားက
ေလယူတိုင္း ဝင့္ၾကြားေနသလိုထင့္။
တကယ္ေတာ့-
ကိုယ့္အေလးခ်ိန္နဲ႔ကိုယ္ေတာင္
ခါးခ်ည့္မတတ္ ထမ္းပိုးေနရပါတယ္ဆို
တစ္ဆ ထပ္တိုး
ရင္းဆြဲကို ႀကိဳးတပ္ခ်ည္
ဖ်စ္ဖ်စ္ ျမည္ေနတဲ့ ဒဏ္
အံႀကိတ္လို႔ ခံေနရသူကို
ထန္းေလွ်ာ္နဲ႔ပဲ လာခ်ည္ေနၾက
ရက္စက္လြန္းလွပါလား။
ထန္းရည္ဆိုတာ
ထန္းပင္ရဲ႕ မ်က္ရည္လား
ထန္းပင္ရဲ႕ ေသြးစက္ေတြလား
အစိမ္းပဲ ေသာက္ေသာက္
မီးျပင္းတိုက္ က်ိဳက်ိဳ
ျပာပံုထက္တိုင္ ခ်ိဳေပးပါတယ္
ဘာေၾကာင့္မ်ား
ထန္းလက္ထန္းရြက္ေတြနဲ႔ပဲ
မီးရႈိ႕ၿပီး ၿမိွဳက္ေနၾကတာလဲ
သိပ္ခ်ိဳပါတဲ့ဆိုတဲ့ ထန္းေရဟာ
လူသားတို႔စြမ္း အံ့မခန္းေၾကာင့္
မူးယစ္ေဆးဝါး ဘဝ
အလိုလို ဆိုက္ေရာက္ရျပန္ေသးတယ္။
ထန္းလ်က္ခ်ိဳခ်ိဳဟာ
ထန္းပင္ရဲ႕ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကို
မီးျပင္းတိုက္ရာကေန ထြက္ေပၚလာတဲ့
ပုလဲလိုဥ ရြဲလိုစုထား
မ်က္ရည္အစိုင္အခဲေတြမ်ားလား။
ထန္းသားေတြ အဆင့္ဆင့္
ပန္းပုေတြ ထုဆစ္တဲ့ျပင္
ေဟာဟိုက အိမ္ျမင့္ႀကီးဟာ
ထန္းပင္ရဲ႕အသားလား
အရိုး အေရ အေၾကာ အျခင္ေတြလား။
ကိုယ္ပိုင္ဝန္ထုပ္အျပင္
ႀကိဳးနဲ႔တုပ္လာတဲ့ အပိုဝန္ရႈပ္ေတြနဲ႔
ရင္းဆြဲကို ခါးထစ္ခြ
ျမဴအိုးေတြလည္း လြယ္ျပပါ့မယ္
ဒါေပမယ့္
ထန္းပင္ရိပ္မွာ ထန္းလွီးဓားကို ေသြးေနတဲ့အခါ
ထန္းရြက္ေအာက္မွာ ထန္းလ်က္ကို က်ိဳေနတဲ့အခါ
ထန္းလက္ေတြနဲ႔ ျမဴအိုးေတြကို မီးျပင္းတိုက္ေနတဲ့ အခါ
ထန္းရည္ခါးကို ေသာက္ၾကဴး ျမဴးထူးေနတဲ့ အခါ
ထန္းလ်က္ကို အခ်ိဳတဲ ေပ်ာ္ပြဲစားေနတဲ့အခါ
ထန္းသီးကို စုပ္ ထန္းျမစ္ကို မီးသင္းစား ေနတဲ့အခါ
ထန္းသားနဲ႔ေဆာက္ အိမ္ႀကီးေအာက္မွာ
မိသားစု ေပ်ာ္ေမြ႔ေနတဲ့ အခါ
ေလသိမ္း တဖ်ပ္ဖ်ပ္ၾကားက
ထန္းလက္ထန္းရြက္ေတြရဲ႕
ေျခာက္ကပ္ကပ္ ရယ္သံကို
အသိအမွတ္ျပဳေပးဖို႔ သတိရေပးပါ။
တကယ္ေတာ့
ထန္းပင္ဆိုတာကေလ
မုတ္သုန္ ေလညင္း မုန္တိုင္းျပင္းနဲ႔
သက္ရွိဥာဏ္ထူ သင့္လိုလူ တို႔ရဲ႕
ေလာကဓံ ရိုက္ခ်က္ေတြေၾကာင့္
ရြက္ညိဳစိုလူး ကိုင္းဖ်ားဦးက
ထန္းပင္တို႔ ငိုသံကို
ေကာင္းကင္နဲ႔ေျမႀကီးကလြဲလို႔
ဘယ္သူၾကားသိႏိုင္ပါ့မလဲေလ။ ။
