This run helped navidjahanshahi burn 14.0 calories.
Description from Strava:
I asked ChatGPT to translate my Persian text to English. So first I put the English one and then the original Persian one.
(34pics) Since yesterday I’ve been logging this “hopscotch” activity — partly to keep the streak going, partly so I have a kind of daily diary. Yesterday we paid 1,100,000 irt (≈ 10 usdt) for a double room, and today we checked out.
We were supposed to wake up between six and seven, but the crew resisted. In the end I had to blast a track by Ali Mosazadeh: “Tofange bu javaz"
This part of the trip is always fun: checking out of the room. That’s when the leftovers from the night before usually get “vultured” — mostly soda and biscuits. Nice little tradition!
Out of nowhere, Bozorg got all proactive: “Let’s swing by Laft, they’ve got these gorgeous windcatchers!” He said he remembered them from architecture school. We went — and yeah, he was right. Pretty cool in its own way.
We also spotted a massive ship with a Pakistani guy working on top, speaking English. Either he didn’t really know the language or he was just dodging us, so we couldn’t chat much. In Laft we stopped at a grocery so the guys could get coffee — the shopkeeper looked just like Naser Abdollahi.
We asked them some questions about ships, but I don’t remember a thing. What I did want was to sit quietly and eavesdrop, felt like I was discovering something. Then Akbari suddenly went, “Lafti ham zadiya jigaroo…!” and we hopped on the Landygraph (360,000 irt ≈ 3.5 usdt).
And — surprise — we ended up in Bandar Abbas to grab a bite. Called Pouya Ahmadi for a few recommendations, but I pushed back: the whole point was a semi-economic trip, not going fancy!
So we cruised along the coastal boulevard, then ducked into “Khaloo Ahmad & Sons” sandwich shop right before Shohada Square. And then, somehow, the trip ended with this weird connection between me and Bozorg… poor Amin had to stuff tissue in his ears.
Bozorg suddenly got into remix mode with Hayedeh, Homeira, and Mahasti — and the two of us sang soprano from the depths of our skulls. Totally off-key, but the Homeyra parts were legit ear-splitting. Akbari, once we reached Sirjan, played a couple of Amin’s favorites so he’d have good memories — but if you ask me? Nah…
Still, after all this time, traveling again felt amazing and even kinda educational. Sure, I banged up my foot, but totally worth it!
(September 20)
Today’s Strava throwbacks:
Last year (34 pics — Mr. Hosseini back from surgery, then I went to the 20th Hamfekr in Sirjan)
https://www.strava.com/activities/12460985833
Two years ago (15 pics — last days of the school break, hooked on history podcasts)
https://www.strava.com/activities/9884873602
Three years ago (7 pics — city & photography, dad getting Nariman’s advice on building a site)
https://www.strava.com/activities/7836738522
(۳۴ع) من دیگه از دیروز دارم فعالیت "لی لی" ثبت میکنم برای اینکه هم تداومم حفظ بشه هم روایت و روزانهنویسیم رو داشته باشم. ما دیروز هزینهی یک شب اتاق دو نفره رو یک میلیون و صد پرداخت کردیم و امروز زدیم بیرون.
البته قرار بود شیش تا هفت بیدار بشیم اما با مقاومت دوستان مواجه شدیم، دیگه یه جوری شد که مجبور شدم یه آهنگ از علی موسیزاده پلی کنم که "تفنگم بیجواب خودم فراری / فشنگ همرات بیار هرچی که داری، سگده!"
این قسمت از سفر بسیار جذابه معمولاً، تحویل اتاق. این از اون زمانهاییه که یه چیزایی که دیشب خورده نشده باید کرکسی بشه، عموماً نوشابه و شکلات بیسکوییت. به به خلاصه!
بزرگ یهو خیلی فاعلانه گفت "قراره بریم لافت یه دوری بزنیم بادگیرهای قشنگی داره!" گفت که از زمان دانشجوی معماری یادشه. و رفتیم و دیدیم راست میگه. در نوع خودش جالب بود.
یه کشتی غول پیکر رو هم دیدیم که یه پاکستانی بالاش کار میکرد و انگلیسی حرف میزد. البته یا درست بلد نبود یا داشت میپیچوند، نشد زیاد باهاش گپ زد. توی لافت یه سوپری وایسادیم بچهها قهوه بخورن، فروشنده شبیه ناصر عبداللهی بود.
5
یه سوالاتی هم راجعبه کشتیها ازشون پرسیدیم که چیزی یادم نمونده. ولی دلم میخواست اونجا بشینم یواشکی حرف زدنشون رو گوش بدم، احساس اکتشاف بهم دست میداد! دیگه اکبری با ذکر "لافتی هم زدیا جیگرو...!" استارت زد و رفتیم و لندیگراف (۳۶۰ تومن) رو سوار شدیم.
و در کمال ناباوری رفتیم بندرعباس یه چیزی بخوریم، زنگ زدیم پویا چند تا آدرس گرفتیم که البته با مخالفت من روبرو شد! آخه از اول قرار بود سفر نیمه اکانمیک باشه و گرون در نیاد!
پس رفتیم بلوار ساحلی رو یه دور زدیم و توی بلوار صیادان قبل از میدون شهدا پریدیم توی ساندویچی خالو احمد و پسران! ولی یهویی پایان سفر یه کانکشن عجیب بین من و بزرگ بوجود اومد...! طفلی امین که دیگه مجبور شد توی گوشهاش دستمال کاغذی فرو کنه!
بزرگ یهو رفت روی ریمیکس هایده حمیرا مهستی، و ما دوتا از ته سرمون سوپرانو میخوندیم. همهش گوش خراش بود ولی حمیراهاش واقعاً پرده پاره کن بود! البته اکبری اول سیرجون که رسیدیم چندتا آهنگ دلخواه امین پلی کرد که خاطرهی خوشی براش بمونه، اما... اگه نظر منو بخواین، نع...!
بعد از مدتها مسافرت خیلی حال داد و آموزنده هم بود، درسته که پام به گا رفت، ولی به نظرم میارزید!
10
(۲۹ شهریور، ۲۰ سپتامبر)
یادآوری استراواعی امروز :
فعالیت پارسال مثل امروز (۳۴عکس، آقای حسینی از جراحی برگشت، بعدش رفتم بیستمین همفکر سیرجان)
https://www.strava.com/activities/12460985833
فعالیت دوسال پیش مثل امروز (۱۵عکس، روزهای آخر تعطیلات بچه مدرسهایها، اعتیاد به پادکستهای تاریخی)
https://www.strava.com/activities/9884873602
فعالیت سهسال پیش مثل امروز (۷عکس، شهر و عکس، بابا داشت واسه سایت درست کردن از نریمان مشورت میگرفت)
https://www.strava.com/activities/7836738522
Strava2hive
If you would like to check out this activity on strava you can see it here:
https://www.strava.com/activities/15985595152
About the Athlete: **
This is an automated post by
If you would like to know more about the
