สวัสดีจ้า
โพสต์นี้เอาของฝากจากอุบลฯ มาฝาก รูปภาพนี้เป็นของคุณ Penpak Wongpen ต้องขออนุญาตไว้ ณ ที่นี้ด้วย ที่เอามาประกอบบทความโดยไม่ได้บอกกล่าวไว้ คนบ้านเดี่ยวกัน เพราะฉันเองคงจะไม่มีโมเม้นแบบนี้อีกแล้วหลังจากพ่อแม่ อันเป็นที่รักจากโลกนี้ไป อารมณ์ของฝาก ของกินแบบนี้คงจะไม่มีแล้ว จะมีก็คือต้องหาเอง แล้ว หรือไม่ก็ต้องเป็นคนหาเอาไว้ให้ลูกหลานแทนแล้ว
คนอีสานนี้เมนูที่ขาดกันไม่ได้เลย ก็น้ำพริกปลาร้านี้หละ มีกันทุกบ้าน แล้วแต่ใครจะชอบแบบไหน ปรุงรสกันตามสะดวกเลย แต่สีสันที่ได้ก็จะประมาณนี้หละ เพราะว่าใช้พริกแห้งในการตำ
ก็คงจะมีเพียงเท่านี้สำหรับโพสต์นี้ แค่เอารูปความรักความห่วงใยของคนทางบ้านส่งถึงคนในเมือง ให้ได้มีแรงกายแรงใจ ได้มีพลังสู้ชีวิตต่อไป ในทุกๆวัน ไว้เจอกันใหม่โพสต์หน้า สวัสดีจ้า