ကြ်န္ေတာ္အားလပ္ရက္
မနက္ျဖန္က် ကေလးေတြကို ကစားကြင္းလိုက္ပို႔ဖို႔ကတိေပးထားတာမို႔။ ေမၿမိဳ႕ဘက္သြားလာလမ္းနားက
(5)မိုင္ဆီကိုလိုက္ပို႔ဖို႔ ေျပာထားတယ္။ ညကလည္း 11 ေက်ာ္မွအိပ္တာဆိုေတာ့ မနက္က်အိပ္ေရးမ၀မွာစိုးရိမ္ေနရတယ္။
ကြ်န္ေတာ္မွာအက်င့္တစ္ခုရွိတာက ခရီးသြားမယ္ဆို အဲလိုေန႔မ်ဳိးအေစာႀကီးႏိုးႏိုးေနတတ္တယ္။မနက္အေစာႀကီးထ မ်က္ႏွာသစ္
ၿပီးေတာ့ လိုက္မယ့္လူေတြကိုဖုန္းဆက္ႏိုးတယ္။ ေနာက္ၿပီးအားလံုးၿပီးၿပီဆိုေတာ့ လွည့္ပတ္ေခၚလိုက္တယ္။
မနက္စာဘာမွလည္း
မစားရေသးဘူး ။ လမ္းက်မွဘဲ စားေတာ့မယ္ဆိုၿပီး ထြက္ခဲ့လိုက္တယ္။ပထမဆံုး မနၱေလးဘူတာႀကီးဆီ ေယာက္ခမႀကီးေတြကို ဘူတာလိုက္ပို႔လိုက္တယ္။
သူတို႔က သူတို႔သားဆီအလည္သြားၾကတယ္ေလ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကေတာ့ ကေလးတစ္သိုက္နဲ႔ ေဘးနားအိမ္ကအမ်ဳိးတခ်ဳိ႕နဲ႔ အတူ (5)မိုင္ အပန္းေျဖစခန္း
ကိုသြားၾကတယ္။ အုန္းေခ်ာကိုေရာက္ေတာ့ အစ္မ၀မ္းကြဲမိသားစု ၀င္ေခၚေသးတယ္။ သူတို႔ကလည္း ကေလးႏွစ္ေယာက္ပါေသးေတာ့
ကေလးက ၈ ေယာက္ေလာက္ရွိတယ္။ ေပ်ာ္စရာႀကီးပါဘဲ။ အုန္းေခ်ာနားကလဘက္ရည္ဆိုင္တစ္ဆိုင္မွာထိုင္ၿပီး မနက္စာစားၾကေတာ့တယ္။
ထမင္းဆီဆမ္း(2)ပြဲရယ္၊ သားငယ္အလတ္ေကာင္က်န္တဲ့ ရွမ္းနည္းနည္းရယ္၊ သားအႀကီးေကာင္ က်န္တဲ့ ထမင္းသုတ္ရယ္ကို
ကၽြန္ေတာ္ အားရပါးရစားပစ္ခဲ့တယ္။ ဗိုက္လည္းေတာ္ေတာ္ေလးတင္းသြားခဲ့တယ္။
(5)မိုင္ပန္းေျဖစခန္းလည္းေရာက္ေရာ ဂိတ္က်တဲ့သူေတြက ဒီေန႔ 10 ႏွစ္ေအာက္ကေလးေတြေရာေပးရမယ္တဲ့။ မေန႔ကေတာ့မေကာက္ဘူး။
ဒီေန႔မွစေကာက္တာတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္မိန္းမကလည္း သိတဲ့အတိုင္းမိန္းမတို႔သဘာ၀ေစ်းစစ္တာေပါ့။ ေနာက္ပိုင္း သူေတာင္းတဲ့ 10000 မေပးဘဲ
ၾကားက်ၿပီး ေငြ 9000 က်ပ္ေပးခဲ့တယ္။ အထဲေရာက္ေတာ့လည္း ကားပါကင္ရပ္ခဆိုၿပီး 500 ထပ္ေကာက္ေသးတယ္။
ကေလးေတြကို ေရခ်ဳိးကန္ထဲ ေရဆင္းခ်ဳိးခိုင္းတယ္။ ေရေတြကလည္းညသိပ္ေရေတြထင္တာပါဘဲ ေအးစိမ့္ေနတာ။
ကေလးေတြကို ၾကည့္ၿပီးစိတ္ေတာင္မေကာင္းဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔ကေတာ့ ကစားမတ္ၿပီးေတာ့ေအးလို႔ေအးမွန္းဘယ္သိပါ့မလဲ။
အထက္ေမးေအာက္ေမးေတြကိုတဂတ္ဂတ္တုန္ေနၾကတယ္။ ေရခ်ဳိးကန္ထဲ ကေပၚကေန ေလ်ာဆင္စီးၿပီး ေဆာ့ေနၾကတယ္။
အေပၚကေလ်ာဆင္းလာတဲ့ကေလးနဲ႔ ေအာက္ကကေလးေတြထိခိုက္ကုန္ရင္ေတာ့ဒုကၡဘဲ။ ဒါေပမယ့္ တစ္ေယာက္မွ ထိခိုက္ျခင္းမရွိၾကပါဘူး။
ကေလးေတြေရခ်ဳိးလိုက္ ဆပ္ျပာျမဳပ္ေတြ ဘက္ကိုေျပးေဆာ့လိုက္နဲ႔ေပ်ာ္ေနတာၾကည့္ၿပီးေတာ့ ပီတိျဖစ္မိပါတယ္။ ကေလးဘ၀ကိုေတာင္
ျပန္ေအာက္ေမ့မိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ငယ္ငယ္ကဆိုဒါမ်ဳိးေတြေဆာ့ရဖို႔ဆိုတာေ၀းတယ္။ အားရင္ သူနတ္ပစ္တိုင္းကစားတယ္။
တူတူပုန္းတမ္းကစားတယ္။ ဂ်င္ေပါက္တယ္။ တံဆိပ္ျပစ္တမ္းေဆာ့ၾကတယ္။ တိုက္ႀကီးတိုက္ကြက္ေဆာ့တယ္။ ဇီးသီးေစ့ေတာက္တမ္းကစားတယ္။
မိုးရြာမွသာ မိုးေရထြက္ခ်ဳိးၾကတယ္။ ပံုတိုင္ထိုင္ေျပာေၾကးေဆာ့တယ္။ ညဆိုရင္ထုတ္ဆီးထိုးတမ္းကစားတယ္။ ဒါနဲ႔သာ ကေလးဘ၀ေတြကို
ကုန္ဆံုးေစခဲ့တယ္။ ကေလးေတြေရခ်ဳိးၿပီးေတာ့ လူႀကီးေတြ ေရခ်ဳိးဖို႔အတြက္သြားၾကတယ္။ အဲအခ်ိန္ ကၽြန္ေတာ္သားက လူႀကီးေတြခ်ဳိးတဲ့
ေရကန္ထဲ ခုန္ဆင္းတယ္။ သူ႔အရပ္နဲ႔က နစ္သြားတယ္။ ေတာ္ေသးတယ္ဗ်ာ။ အဲနားမွာ လံုၿခံဳေရးတာ၀န္ယူေနတဲ့အစ္ကုိႀကီးတစ္ေယာက္က
လက္ဆြဲၿပီး ဆယ္လိုက္လို႔။ (ေက်းဇူးတင္စကားေတာင္မေျပာခဲ့ရဘူး )။ ကၽြန္ေတာ္က ရိုက္မယ္လုပ္ေတာ့ သူ႔အေမကတားေနတယ္။
ကြ်န္ေတာ္လည္းဘာျဖစ္မွန္းမသိဘူးဗ်ာ။ မိန္းမရမွ အလိုလိုေနရင္းစိတ္တိုတက္လာတယ္။ ထစ္ကနဲ႔ဆိုရိုက္ဖို႔နဲ႔ ေျပာဆိုဖို႔ျဖစ္ျဖစ္ေနတယ္။
အားလံုးေရခ်ဳိးၿပီးၿပီဆိုေတာ့ ကေလးေတြေဆာ့ဖို႔ ကစားကြင္းဘက္ကိုလိုက္ပို႔တယ္။ အဲရဲ႔နေဘးမွာ ကၽြဲစီးတဲ့ဟာႀကီးရွိတယ္ဗ်။ တစ္ခါစီးရင္ 1000 ဆိုလား 500
ဆိုလားဘဲ။ ကၽြဲႀကီးေပၚတက္ၿပီးရင္ ကၽြဲက 2 မိနစ္ေနာက္ ပတ္ခ်ာလည္ၿပီးရင္ လႈပ္ရမ္းခါခ်တယ္။ အဲတာကို မက်ေအာင္စီးရတာ။ မက်ရင္
အေပၚမွာခ်ိတ္ထားတဲ့ အရုပ္ႀကီးေပးမယ္တဲ့။ လူလတ္ပိုင္းေတြတတ္စီးက်တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ျပန္တဲ့အထိ ဘယ္သူမွမရဘူး။
ရဖို႔လည္းသိပ္မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ တစ္ေယာက္ဆို နည္းနည္းနီးစပ္တယ္။ ခါတိုင္းလူေတြဆို တစ္ခါလႈပ္ခ်တယ္။ ျပဳတ္ျပဳတ္က်တယ္။ သူ႔က်ေတာ့
ပထမတစ္ခါလႈပ္ခ်တယ္။ ျပဳတ္မက်ဘူး။ ေနာက္တစ္ခါ ထပ္လႈပ္ခ်တယ္။ 2 ခါဆိုေတာ့မခံႏိုင္ေတာ့ဘူး ျပဳတ္က်သြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္
အထင္ေျပာရရင္ စက္ကို ခလုုပ္နဲ႔ ထိန္းခ်ဳပ္တယ္လို႔ထင္တယ္ဗ်ာ။ ညစ္ပတ္တယ္။ ဟီး ကၽြန္ေတာ္အထင္ေျပာတာေနာ္။ မွားယြင္းႏိုင္ပါတယ္။
ခဏေနေတာ့ ေန႔လည္စာစားဖို႔ အိမ္ကခ်က္ျပဳတ္လာတာေတြကို စားေသာက္ဖို႔ျပင္ဆင္ၾကတယ္။ ဇြန္းက 4 ေခ်ာင္းထဲပါလာေတာ့
လူအဖြဲ႕ခြဲၿပီးစားရတယ္။ ဆာေနလို႔လားမသိဘူးဗ်ာ။ စားေကာင္းလိုက္တာ။ လုယက္စားေသာက္ရလို႔ပိုၿပီးစားေကာင္းတာလားေတာ့မသိဘူး
ေရပန္းဖက္ကိုသြားၾကည့္တယ္။ အဲဒီမွာေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ဗ်ာ။ မူးေနတယ္ထင္တာဘဲ။ တစ္ေယာက္ထဲဒြန္႔ေနတယ္။ (၀င္ၿပီး တြဲကလိုက္ခ်င္ပါရဲ႔)
ေရပန္းဖက္နဲ႔ ေရတံခြန္ဘက္သြားၾကည့္ၿပီး ၾကာလာေတာ့လူကအိပ္ခ်င္လာတယ္။ အိပ္မယ္လုပ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ပါလာတဲ့အစ္ကိုက
မင္းမအိပ္နဲ႔ေတာ့တဲ့။ ေတာ္ၾကာကားမေမာင္းႏိုင္ဘဲျဖစ္ေနလိမ့္မယ္ဆိုလို႔ အိပ္မယ့္အစီအစဥ္ကို ဖ်က္လိုက္ရတယ္။ ကဲကဲ ျပင္က် ဆင္က်ေဟ့
အိမ္ျပန္ၾကမယ္။ ညေနေစာင္းေတာ့ အိမ္ကိုျပန္ေရာက္တယ္။ ေရခ်ဳိး၊ထမင္းစားၿပီး ။ ခုဒီစာကိုေရးလိုက္ရပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႔အားလပ္ရက္အပန္းေျဖခရီးကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္မေပ်ာ္ရြင္ခဲ့ရေပမယ္။ ကေလးေတြေပ်ာ္ရႊင္ေနတာၾကည့္ၿပီး
ပီတိျဖစ္မိခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္မ်ားလည္း ဒီလိုခရီးေတြမ်ားမ်ားထြက္ခ်င္ပါတယ္ဗ်ာ။ စိတ္ကိုေပါ့ပါးလန္းစမ္းေစႏိုင္ပါတယ္။
ဖတ္ရႈေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
MSC-164
author nannhtike
photo nannhtike