သို႔…ေဖေဖ အပိုင္း(၆)
ယၡဳရက္ပိုင္းတြင္ ေနပူရွိန္ျပင္းလြန္းလွသည္။အရိပ္ထဲတြင္ ရွိေနတာေတာင္မွ ေခြ်းဒီးဒီးက်ေအာင္ ပူလွသည္။ေနပူထဲတြင္ လုပ္ေနရသူမ်ားအား လြန္စြာ ကိုယ္ခ်င္းစာမိသည္။အလုပ္ဟူသည္ကလည္း လုပ္ေနႀကမွာသာ လုပ္ႏိုင္သည္။အခုခ်ိန္ ကြ်န္ေတာ့္အား ေနပူထဲတြင္ အလုပ္ လုပ္ခိုင္လွ်င္(၂)လခန္႔ ျပန္က်င့္မွသာ ေနသားက်ျပီး အမ်ားသူငါႏွင့္ တန္းတူ လုပ္လာႏိုင္မည္ထင္ပါသည္။
သို႔ေသာ္ ကြ်န္ေတာ္ ဆယ္တန္းေအာင္ျပီး ခါစက ေနစဥ္ရက္ဆက္ အညာေနပူပူ ထဲတြင္ တစ္ေနကုန္ အလုပ္လုပ္ခဲ႕ရသည္။ထိုစဥ္က ကြ်န္ေတာ္လို ဆယ္တန္းေက်ာင္းသားအား ေတာအလုပ္ လုပ္ခိုင္းေသာ ဖခင္ႀကီးအား လြန္စြာ စိတ္ဆိုးမိသည္။အေမသည္လဲ မ်က္ႏွာမလွ။သို႔ေသာ္ အေဖကေတာ့ ကြ်န္ေတာ့အား ေတာအလုပ္ကို လုပ္ေစခဲ႕သည္။
ကြ်န္ေတာ္လုပ္ခဲ႕ရေသာ ေတာအလုပ္မွာ စိုက္ခင္းမ်ားတြင္မ်ားတြင္ စိုက္ထားေသာအပင္မ်ားအား ေပါက္တူးျဖင့္ ေျမေတာင္ေျမွာက္ေပးရျခင္း ၊ အပင္နားတြင္ ေပါက္ေနေသာ ျမက္ပင္ ေပါင္းပင္မ်ားကို ရွင္းလင္းေပးရျခင္း၊ရိတ္သိမ္းရမည့္ အပင္မ်ားအား ခုတ္ေပးရျခင္း ႀကံပင္မ်ားကို ခုတ္ေပးရျခင္း စေသာ ေတာအလုပ္မ်ိဳးစံုကို လုပ္ရေလသည္။
ထိုသို႔လုပ္ရာတြင္လည္း ေတာနီးလွ်င္ ပိုအိပ္ခြင့္ရသကဲ႕သို႕ ညေနအိမ္ျပန္လည္း ေစာရေလသည္။ေတာေဝေသာ အကြက္အား သြား၍လုပ္ရလွ်င္ နံနက္(၃)နာရီခန္႕မွ ထသြားရသည္။လွည္းဝန္ရိုးသံ တက်ီက်ီမွာ အိပ္ေရးမဝေသာ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ လြန္စြာ ငိုက္၍ေကာင္းလွသည္။ငိုက္ေကာင္းေနစဥ္ လွည္းက ခ်ိဳင့္ထဲက်လွ်င္ ႏိုးရျပန္သည္။
ဤသို႔ျဖင့္ လုပ္ရမည့္အကြက္ ေရာက္ေသာအခါတြင္ အိမ္မွထုပ္လာေသာ ထမင္းကို ဦးစြာစားသည္။ျပီးမွ အလုပ္ လုပ္ႀကသည္။နံနက္(၉)နာရီအခ်ိန္ ခန္႔ေလာက္တြင္(၁၅)မိနစ္ခန္႕ ခဏနားခြင့္ရေလသည္။ေန တေျဖးေျဖးပူလာ သည္ႏွင့္အမ်ွ လက္မ်ားသည္လည္း ေႏွးလာႀကသည္။
ေန၏ အပူဒဏ္ကို ခုခံႏိုင္ရန္ ဖ်ဥ္ႀကမ္းအကီ ၤ်ကိုဝတ္ သနပ္ခါးကို ထူထူလိမ္းထားေသာ္လဲ အပူဒဏ္က မစားသာလွ။ေန႔လယ္ တစ္နာရီထိုးတြင္ ေန႔လယ္စာ ထမင္းစား တစ္နာရီ နားခြင့္ရသည္။ထိုအခ်ိန္တြင္ ထမင္းကို တက္သုတ္ရိုက္စားျပီး အမိအရ အိပ္ႀကသည္။ႀကံခင္း ခုတ္ရေသာေန႔မ်ားဆိုလွ်င္ ပိုဆိုးသည္။ေနကပူ ႀကံေမႊးကယားႏွင့္ အိပ္လို႔ကလည္းမရ။ေတာသူေတာင္သားဘဝ ပင္ပန္းေလစြ။
credit image source
ေန႔ခင္း နားျပီး၍ အလုပ္စလုပ္လွ်င္ ကက္ဆက္ပါသူက အသံသြင္း ဇာတ္လမ္းမ်ား ကိုဖြင့္ေပးသည္။အလုပ္ လုပ္ေနသူမ်ားသည္ ဇာတ္လမ္းနားေထာင္ရင္း အလုပ္ေနသျဖင့္ အပူဒဏ္က သကသာသေယာင္။ညေန(၄)နာရီခြဲတြင္ အလုပ္သိမ္းျပီး ျပန္ႀကရသည္။ဤသည္မွာ ကြ်န္ေတာ္ ေတာအလုပ္ လုပ္ခဲ႕ရေသာ ဘဝတစ္ေကြ႕ ျဖစ္ေတာ့သည္။
ထိုစဥ္က ဆယ္တန္းေျဖျပီးစ ဘဝအေတြ႕ႀကံဳ ႏုနယ္ေနခ်ိန္တြင္ ေလာကဓံ အႀကမ္းျဖင့္ ေတြ႕ေပးျပီး သင္ခန္းစာယူေစခဲ႕ေသာ အေဖ့၏ေစတနာသည္ ယၡဳအခါတြင္ ကြ်န္ေတာ္အဖို႔ ေဒါင္က်က်ျပားက်က် ေရာက္ရာဘဝေလာကဓံကို ႀကံႀကံခံႏိုင္ေနျပီ ျဖစ္ပါေတာ့သည္။ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ေဖေဖ။
MSC-224
