အခုတေလာ FaceBookတြင္ ေခတ္စားေနေသာ သရဲကကားလိုက္စီးသည့္ video ေလးၾကည့္မိေလသည္္။ထို video ေလးကိုႀကည့္ျပီး ကြ်န္ေတာ္ငယ္ငယ္က သရဲေျခာက္ခံခဲ႕ရပံုကို ျပန္အမွတ္ရမိေလသည္။steemitတြင္ ေရးရန္ေမ့ေနေသာ ကုန္ႀကမ္းေလးအား ျပန္သိရေအာင္ လုပ္ေပးေသာ သရဲအား ေက်းဇူးတင္မိေလသည္။
credit image source
ကြ်န္ေတာ္ ဆယ္တန္ေအာင္ေသာအခါတြင္ ကိုယ့္ျမိဳ႕တြင္ကိုယ္ ေက်ာင္းမတက္ခ်င္ခဲ႕ေပ။ထို႔ေႀကာင့္ လမ္းညႊန္စာအုပ္ကိုႀကည့္ကာ ကိုယ့္ျမိဳ႕တြင္ မရွိေသာ ဘာသာရပ္မ်ားကို ဦးစားေပးေလွ်ာက္ထားခဲ႕သည္။ကံအားေလွ်ာ္စြာ မံုရြာျမိဳ႕တြင္ တက္ရမည့္ ဘူမိေဗဒ ဘာသာရပ္ကို ရရွိခဲ႕ေလသည္။အကယ္၍ ကြ်န္ေတာ္ ေရႊဘိုတြင္သာ ေက်ာင္းတက္ခဲ႕ရပါက ယၡဳအျဖစ္ပ်က္သည္ ျဖစ္လာခဲ႕မည္ မထင္ပါ။
ကြ်န္ေတာ့္ဦးေလးတစ္ေယာက္သည္ မံုရြာတြင္ ေက်ာင္းသားထားေသာ အေဆာင္တစ္ခု ဖြင့္ထားေလသည္။ကြ်န္ေတာ္သည္ ဦးေလးအေဆာင္တြင္ ေနရင္း ေက်ာင္းတက္ခဲ႕ရသည္။ဦးေလတြင္ ကြ်န္ေတာ္ႏွင့္ အသက္မတိမ္းမယိမ္း ဖိုးသာေလးဟု ေခါ ္ေသာ သားတစ္ေယာက္ရွိေလသည္။ဖိုးသားေလးမွာ အေဖကိုသာေႀကာက္ျပီး အေမကိုေတာ့ ဖုတ္ေလသည့္ငပိ ရွိသည္ဟုပင္ မထင္သူျဖစ္ေလသည္။
ကြ်န္ေတာ့ ဦးေလးသည္ အလုပ္ကိစၥျဖင့္ ခရီးသြားရတက္သည္။ထိုအခါမ်ိဳးတြင္ ဖိုးသားေလသည္ ေႀကာင္းမရွိက ႀကြက္ျမဴးသကဲ႕သို႕ အေမကို အေႀကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျပကာ ညဘက္အျပင္ထြက္တက္ျပီး မိုးခ်ဳပ္မွ ျပန္လာတက္ေလသည္။ဖိုးသားေလးသည္ ကြ်န္ေတာ့အား ဦးေလးေနာက္တခါ ခရီးထြက္လွ်င္ ညီကို ႏွစ္ေယာက္ Beer သြားေသာက္ရန္ အေဖာ္ညွိေလသည္။ကြ်န္ေတာ္သည္လဲ Beer ႀကိဳက္သူ ျဖစ္ေသာေႀကာင့္ လက္ခံလိုက္သည္။
တစ္ရက္တြင္ ဦးေလးသည္ အလုပ္ကိစၥျဖင့္ ခရီးထြက္သြားေလသည္။အခါအခြင့္ ေစာင့္ေနေသာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္သည္ Beer ေသာက္ရန္ ညေနေစာင္းတြင္ အျပင္ထြက္ခဲ႕ေလသည္။အိမ္ကိုေတာ့ ေဘာလံုးပြဲႀကည့္မည္ဟု ေျပာထားခဲ႕သည္။Beer ဆိုင္သို႔ ေရာက္ေသာအခါတြင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္သည္ ႏြားငက္ေရက် တစ္ခြက္ျပီးတစ္ခြက္ စကားတေျပာေျပာႏွင့္ ေသာက္လိုက္သည္မွာ ညလဲေတာ္ေတာ္နက္လာျပီျဖစ္သည္။ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေသာက္သည္မွာလဲ တစ္ေယာက္ (8)ခြက္ေလာက္ရွိျပီျဖစ္၍ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းေနျပီျဖစ္သည္။ညနက္လာ၍ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္သည္ ေနာက္ဆံုးတစ္ေယာက္ တစ္ခြက္ေသာက္ကာ ပိုက္ဆံရွင္း၍ ျပန္ခဲ႕ႀကေလသည္။
ကံမ်ားဆိုးခ်င္ေတာ့ လကြယ္ညျဖစ္သည့္အျပင္ မီးပါပ်က္သြားေသာေႀကာင့္ ျဖတ္သြားျဖတ္လာဆိုင္ကယ္မီးေလးကိုအားကိုးကာ တစ္ေယာက္လည္ပင္း တစ္ေယာက္ဖက္ခါ ျပန္ခဲ့ႀကေလသည္။ညနက္ျပီျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အသြားအလာမရိွေတာ့။ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေနာက္မွ ေျခသံ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ပါလာသည္။ကြ်န္ေတာ္မွ ဖိုးသားေလးအား ေနာက္မွာ ေျခသံတစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ပါလာေႀကာင္းေျပာသည္။ဖိုးသားေလး သူလဲႀကားသည္ဟု ေျပာသည္။
ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ ေနာက္လဲလွည့္မႀကည့္ရဲခဲ႕။သတိထားျပီး ဆက္ေလွ်ာက္လာခဲ႕သည္။ကြ်န္ေတာ္တို႔ေနာက္လိုက္လာေသာ ေျခသံသည္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ (၂)ေယာက္ ရပ္သြားရင္ ေျခသံရပ္သြားသည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေျပးရင္ သူပါလိုက္ေျပးသည္။ကြၽန္ေတာ္တို႔ ၂ေယာက္ ေခါင္းနပန္းႀကီးလာသည္။ၾကက္သီးေမႊးညႇင္းထလာသည္။ေခါင္းရိွဆံပင္ေမႊးမ်ား ဂ်ယ္မလိုပဲ အလိုလိုေထာင္လာသည္။
ကြၽန္ေတာ္က ဖိုးသားေလးအား "ဟိတ္ေရာင္ မင္းေနာက္လွည့္ၾကည့္ ငါမၾကည့္ရဲဘူး" ဖိုးသားေလးကလဲ သူလဲလွည့္မၾကည့္ရဲေႀကာင္း ေျပာျပသည္။ထို႔ေနာက္ကြ်န္ေတာ္မွ"ဒီလိုလုပ္ကြာ… ၿပိဳင္တူလွည့့္ၾကည့္ႀကမယ္ …ငါက တစ္ ႏွစ္ သံုး လို႔ေရမယ္…သံုး ဆိုတာနဲ႕ ျပိဳင္တူႀကည့္မယ္"ဟုေျပာသည္။ဖိုးသားေလးကလဲ သေဘာတူသည္။ ကြၽန္ေတာ္က တစ္ နွစ္ သံုး ေရလိုက္ၿပီး ၿပိဳင္တူလွည့္ၾကည့္ႀကသည္။
ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ အက်ီ အျဖဴေလးပဲ ျမင္ရသည္"လခြမ္းးး ေခါင္းမပါဘူးဟ"ဆိုျပီး ေအာ္မိႀကသည္။"ငါတို႔အၾကည့္မွားတာ ျဖစ္မယ္ ျပန္လွည့္ၾကည့့္မယ္"တစ္ နွစ္သံုး ဆိုကာ ျပန္လွည့္ၾကည့္သည္။" အမေလး အေမေရ ေခါင္းမပါဘူးဗ် 😨😨"ဟု ေအာ္ကာ ပုဆိုးကိုစလြယ္သိုင္းျပီး ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ ေျခကုန္သုတ္ၿပီး ေျပးႀကေလသည္။စီးထားေသာဖိနပ္ပင္ ကြၽတ္က်ခဲ့ေလသည္။ အေကြ႕တစ္ေနရာအေရာက္ နွစ္ေယာက္သားခလုတ္တိုက္ကာ ဒယိမ္းဒယိုင္ျဖင့္ ေျမာင္းထဲ ထိုးက်ေလသည္။
ေျမာင္းထဲအေရာက္တြင္ အေပါမွ အသံတစ္သံၾကားလိုက္ရသည္။" ညီေလးတို႔ အဆင္ေျပရဲ႕လား…ဒီမွာေရာ႕ …ညီေလးတို႔ ဖိနပ္အကိုေကာက္ခဲ့တယ္…အကိုကတစ္ေယာက္တည္း ေၾကာက္လို႔ ညီေလးတို႔ေနာက္ကို အမွီလိုက္တာ…ညီတို႔က အရမ္းဇြတ္ေျပးေတာ့ အကိုလဲ အမီလိုက္ေျပးလိုက္လာတာ…ေနာက္ျပီး ညီေလးတို႔က သရဲဆိုျပီး အသကုန္ေျပးေတာ့ အကိုလဲ လိုက္ေျပးတာေပါ့…ဒါနဲ႕ေနပါအံုး သရဲက အခုေရာရွိေသးလား…"ဟုေမးသည္။ထိုအခ်ိန္တြင္ မီးျပန္လာ၍ လမ္းမီးမ်ားလဲ လင္းလာသည္။ကြ်န္ေတာ္တို႔နွစ္ေယာက္ ျပိဳင္တူေမာ့ၾကည့္မိသည္။
ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေတြ႕လိုက္သည္မွာ အကၤ ီ်အျဖဴ ပုဆိုးအမည္း ဝတ္ထားေသာ ရီလိုက္လွ်င္ သြားသာျမင္ရသည့္ လြန္စြာအသားမည္းသည့္ ရပ္ကြက္ထဲမွ ကိုေလာရွည္ ျဖစ္ေနသည္။ထိုအခါမွ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာ တစ္ေယာက္ႀကည့္တာ ဟက္ဟက္ပက္ပက္ ရီေမာႀကေလေတာ့သည္။ကိုေလာရွည္မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ကိုႀကည့္ကာ အူေႀကာင္ေႀကာင္ ျဖစ္ေနေလေတာ့သည္။
MSC-224
