แบบหนูพอจะส่งเข้าประกวดไหวไหมค่ะ

สวัสดี​ค่ะ​ทุกคน

บทความบทนี้หมวยจะพาไปชมความมึนของเจ้าแมลงวันตัวหนึ่งค่ะทุกคน​ ก้อไม่รู้​ว่าทำำมมันถึงมึนได้ใจอย่างงี้สิน่า​ ก้อจะให้คิดว่ามันไม่หน้ามึนได้อย่างไรล่ะคะ​ ก้อหมวยนั่งทานกล้วยทอดอยู่ของหมวยดีดี​ ไอ้เจ้าแมลงตัวดื้อมันก้อเดินค่ะ​ เรียกว่าเดินไม่ยอมไปไหนและไม่มีทีท่าว่ามันจะกลัวหมวยตีมันตายซะด้วยซ้ำ... แน่ะ.. เอ้ากะมันสิ​ พอหมวยเห็นดังนั้น​ หมวยก้อเลยถือโอกาสหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายสะเลย

ตอนนี้แรกหมวยใช้หมวดกล้องธรรมดาถ่ายซูมแล้วยิ่งเบลอเข้าไปอีก.. ตอนแรกกะว่าจะซื้อกล้องเพื่อมา​ ถ่ายรูป​มาโคร​ เข้าประกวดสักหน่อยแต่คิดว่าจะแพงไปหรือเปล่า​ หมวยเลยตัดใจไม่เอา​ จากนั้นหมวยก้อไปศึกษาทางยูทูปว่ามือถือ​เค้ามีโหมดถ่ายรูปแบบมาโครหรือเปล่า​ แต่สุดท้ายก้อได้รู้ว่ามันมีนะ.... หมวยก้อเลยจัดการเล่นเลยค่ะ​ สรุป​คือถ่ายออกมาได้เท่านี้เอง​ คงจะไม่โปรเท่ากล้องที่มีเลนส์​ราคาสูงแน่นอน..

หมวยเลยจะลองขอส่งเจ้าแมลงวันหัวดื้อเข้าประกวดด้วยสักตัว​ ไหนไหนก้อลองกล้องมือถือแล้วเนอะ แล้วสุดท้ายหมวยก้อเพิ่งจะรู้ว่าทำไม่เจ้าแมลงวันไม่ยอมบินหนี หมวยว่าอันที่จริงเค้าก้อคงอยากจะบินหนีเหมือนกัน แต่ดูเหมือขาของเค้าจะไม่ดี เพราะบางทีเดินแล้วหัวทิ่มเลยค่ะ สุดท้ายเราก้อต้องเก็บกวาดอยู่ดี หลังจากที่ถ่ายรูปนายแบบเสร็จ หมวยก้อจัดการกับเค้าให้ไปอยู่ในที่ชอบเลยค่ะ

ขอบคุณสำหรับการเขียนบทความบทนี้หมวยก้อยังหวังว่าทุกคนจะชอบบทความนี้นะคะจุ๊บๆๆ