Değerli Steemianlar selamlar!! Tam da nostaljik tarafımın depreştiği bu kasvetli günde çok sevdiğim Türk filmlerinden biri olan Kara Gözlüm'le ilgili bir fotoğrafa denk gelince yazmaktan başka çarem kalmadı. Kadir İnanır'ın henüz bıyıklarının terlemediği, Türkan Şoray'ın ise balıkçı güzeli Azize ile harikalar yarattığı bu filmi şu ana kadar izlemediyseniz bundan sonra da oturup izlemeyin. Ne anlarsınız filmden sinemadan, bırakın bu işleri gidip yerleşin banliyöye salatalık, patlıcan filan dikip, sulayın, onlarla sohbet edin. Aşk meşk sizin neyinize. Zaten hayat pahalılığı benzin zammı filan. Ama siz de benim gibi izledikten sonra hayran olup ne zaman denk gelseniz ilk seferki gibi severek izlediyseniz doğru yerdesiniz. Biraz nostalji yapacağız.
Şimdi hikaye temelinde basit. Şöhrete ulaşan balıkçı güzeli ve garsonluk yapan fakir bestekarın aşkı. Ama bu basit gibi görünen hikayenin arkasında çok az Türk filminde bulunan sahici karakterler ve içten diyaloglar filmi bir başyapıt yapıyor adeta. Balıklarını şarkı söyleyerek satan Azize balıkçılar çarşısının neşesi maskotudur, bestekar Kenan ise sevdiği müzikten kazanabildiği üç beş kuruşla geçinemediği için garsonluk yapmaktadır. Bu iki karakterin hayatını değiştiren Azize'nin çarşıda söylediği şarkılar sonrasında güzel sesinin Kenan'ın garsonluk yaptığı gazinonun sahibi tarafından keşfedilmesi olur. Ancak bir sorun vardır Azize assolist olmuştur ama söylediği balıkçı şarkısı yerine onu zirveye taşıyacak sesine uygun bir şarkı bulamamışlardır, işte bu noktada Kenan namı diğer Chopin (Şopen) devreye girer, Azize'nin şöhretine şöhret katacak Sevemedim Kara Gözlüm adlı şarkıyı besteler ve adını gizlemesini rica ederek arkadaşıyla (Müjdat Gezen) gazinoya gönderir. Bu noktadan sonra Azize yükselmeye parlamaya devam ederken Kenan Azize'nin şöhretle değişmesi ve kendinden uzaklaşması sonrasında içine kapanıp işten ayrılır. Gerisini anlatmayayım hatırlamayan izlesin... Bu arada bence filmin tamamı harika ama burada senaristin incelikle kaleme aldığı bir iki sahneye değinmeden geçemeyeceğim.
Bunlardan biri Azize'yi meşhur yapan şarkıları yazan meçhul bestekarı ararken Yengeç Rıza'nın gelip özgüveni ile dağı taşı titrettiği sahne...
Bir diğeri her cümlesine ayrı güldüğüm Yengeç Rıza, Azize atışması...
Ve filmin muhtemelen en vurucu sahnesi olan meçhul bestekar'ın ben buralardan vazgeçemem milyon da verseler vazgeçemem derkenki o hüznü... Bir de Rock Hudson'ın adını söylerken uyuz oluşu da sahneyi vazgeçilmez kılan bir başka detay tabi ki.
Şunu söylemeden geçemeyeceğim sinemamızdaki diğer filmleri hakir görmek istemem ama "Kara Gözlüm" Romantik-Komedi türünde Türk sinemasının zirvesindedir ve bana kalırsa böyle güzel bir kadro ile senaryonun bir araya gelmesi anca 50-100 senede bir olur. Bu konuda hiçbir şekilde de itiraz kabul etmiyorum. Hem o kadar konuştuktan sonra bir daha izler miyiz diye sormuyor videoyu aşağıya bırakıyorum...
