မ်က္ရည္ထြက္လ်က္မိန္းမစက္
စိတ္ကူး
ငယ္ငယ္က အျမဲတမ္း အေမဆိုေနတတ္တဲ့ သီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္႐ွိတယ္။ အဲဒီသီခ်င္းကို အေမရယ္ပုခက္လြဲရင္းလည္းဆိုတယ္။ ထမင္းခ်က္ရင္းလည္းဆိုတယ္။...
မိန္းမသားလက္ႏွက္ဆိုတာ မ်က္ရည္စက္ ပါေမာင္ေရ...
အဲဒီစာသားေလး ငယ္ငယ္က အေမဆိုေနရင္နား ေထာင္ရတာ အရမ္းေကာင္းတာ စိတ္ထဲကလည္း ဟုတ္တယ္ေနာ္ မိန္းကေလးဘဝက ေယာက်္ားေတြလို လက္သီးနဲ႔လည္းမတိုးႏိုင္ဘူး။ တုတ္နဲ႔လည္းမ႐ိုက္တတ္ဘူး။မိန္းမေတြဘဝက သနားစရာပါေပါ့။ အေမ့ကိုၾကည့္ၿပီးငါႀကီး လာရင္ ငါ့မိန္းမကိုဘယ္ေတာ့မွမ႐ိုက္ဘူး။ လို႔ဆံုးျဖတ္ထားခဲ့တယ္။
လက္ေတြ႔
စကားေလးမ်ားၿပီဆိုရင္ လက္ပါလာတတ္တာက မိန္းမ။ကြၽန္ေတာ္ကဘာမွမေျပာၿငိမ္ခံေနတတ္ ေတာ့ သူကအားမလိုအားမရနဲ႔ ကြၽန္ေတာ့ကို႐ိုက္ ႐ိုက္လည္း ဒီကဘာမွမလုပ္ေတာ့ သူ႔ဘာသာျပန္ ငို။
ကြၽန္ေတာ္လည္း ဘာလုပ္လို႔ဘာကိုင္ရမွန္းမ သိ ေတာ့ဘူး။
အေမေရ ...
အေမတို႔လက္ႏွက္ ဟားးး တကယ္ ေၾကာက္စရာေကာင္းတာပဲ။ ဘာနဲ႔မွတုန္႔ျပန္တိုက္ လို႔မရဘူး။ ခ်က္ခ်င္းကိုပဲ လက္ႏွက္ခ် အညံ့ခံ လိုက္ရတယ္။ အညံ့မခံရင္ ဘိုလိုလက္ႏွက္ေတြ ထုတ္သံုးဦးမလဲ မသိဘူးေလ။