ကြက္ျကားမိုး
နွိမ့္ခ်မႈ အထင္ေသးမႈ ေတြျကား ကြ်န္ေတာ္ေနသားက်ေနပါျပီ ဒါဟာ ကြ်န္ေတာ္သိတတ္စကတည္းကပါပဲ
ျကိဳးစားျခင္း ရုန္းကန္ျခင္း အနိုင္ယူလိုမႈ စကားျကီးစကားက်ယ္ေတြလည္း မေျပာရဲပါဘူး ကြ်န္ေတာ္တို ့မိသားစု တစ္ထြာဝမ္းမီးေတာက္ေလးျငိမ္းေရး လူလိုေနရေရး ကြ်န္ေတာ္ျကိဳးစားရတယ္ စာတတ္ေပတတ္ဂုဏ္သေရ ရွိလူျကီးေတြေျပာတဲ႕ အဆင္အတန္းတို ့ သိကၡာတို ့ကိုလည္း ကြ်န္ေတာ္ လွည့္မျကည့္အားခဲ႕ပါဘူး ကြ်န္ေတာ္နဲ႕အတူထမင္းစားဖို ့ အိမ္မွာအေမက ထမင္းအျဖဴခ်က္ေစာင့္ေနတယ္ေလ ျကက္သြန္နီတစ္ပိႆာ ၃၀၀၀က်ပ္ေက်ာ္ေနခ်ိန္
ကန္စြန္းရြက္တစ္စည္းက ၁၀၀ေက်ာ္ေနတယ္ သားအမိနွစ္ေယာက္စားဖို ့ တစ္နပ္ ၁၀၀၀ေက်ာ္ေတာ့ ကုန္တယ္ေလ ေလာကဒဏ္ေျကာင့္ ပါးေရတြန္ ့ ဆံပင္ျဖဴ မ်က္စိျပာ ေရာဂါသည္အေမက ဘာမွမလုပ္နိုင္ေတာ့ေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ့အတြက္ေတာ့ အေႏြးေထြးဆံုးသူေပါ့ လမ္းမေလ်ွာက္နိုင္တဲ႕ အေမ့ရဲ႔အေမ ကြ်န္ေတာ့္အဖြား ေလျဖတ္ေဝဒနာသည္က ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ေက်းဇူးရွင္တစ္ပါးေလ ကြ်န္ေတာ္အျပန္ သူတို ့ ထမင္းစားဖို ့ေစာင့္ေနတယ္
ကြ်န္ေတာ္အျပင္မွာ အလုပ္ျကိဳးစားလုပ္ပါတယ္ ရိုးရိုးသားသား မခိုမကပ္မခိုးမဝွက္ပဲ လုပ္ပါတယ္ ဒါေပမယ့္ဗ်ာ လူေတြက ကြ်န္ေတာ့ကို သိပ္လည္းမယံုျကည္ျကပါဘူး လူငယ္ျဖစ္တာေရာ ဆင္းရဲတာေရာ အဝတ္အစား ေပစုတ္တာေရာေျကာင့္ထင္ပါတယ္ တခါတေလ ကြ်န္ေတာ္ အလုပ္ကို လမ္းေလ်ွာက္ရင္ ဆိုင္ေတြက ခိုးေတာ့မလို ျကည့္ျကတယ္ ေစ်းဝယ္ရင္ မေရာင္းခ်င္သလို လုပ္ျကတယ္ အလုပ္မွာကအစ နွိမ္ျကပါတယ္ဗ်ာ ကြ်န္ေတာ္လည္း လူ ့ေအာက္က်တာ အသားမပဲ့ပါဘူး ဆိုၿပီး မိသားစုအတြက္ျကိဳးစားေနရတုန္းပါပဲ စကားမစပ္ ကြ်န္ေတာ့အမည္ေမာင္ျဖဴေဖြးပါ အေဖရွိစဥ္က စီးပြားေရးေျပလည္ေတာ့ ျဖဴျဖဴေဖြးေဖြးခ်စ္စရာေလးေမြးခဲ႕ပံုရပါတယ္ ခုေတာ့ ကြ်န္ေတာ့ကို ေခၚျကတာကတၲရာတဲ႕ဗ် ကြ်န္ေတာ္စိတ္မဆိုးပါဘူး ရ ရာကူလီထမ္းစက အလုပ္စလုပ္ေတာ့ ေနစေလာင္တယ္တယ္ေလ ေနာက္ ေပါက္တူးကိုင္ ကန္ေဖာ္ တြင္းတူး ျခံကူလီလုပ္ေတ့ာ လက္ေတြပါ အသားမာတက္လာတယ္ ေျခေထာက္ေတြလည္း ေပပြလို ့ေပါ့ စားဖို ့ ေနဖို ႔ ဝတ္ဖို ့ ေဆးဖိုး မလံုေလာက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ရ ရာအလုပ္ မီးေသြး ထမ္းရျပန္တယ္ အာ့ေတာ့ အျမဲညစ္ပတ္မဲတူးေနပါတယ္ ကတၲရာ အမည္နဲ႕လည္း လိုက္ဖက္တယ္ ထင္တာပါပဲ တေလာက ေဘးက်ဴးေက်ာ္တဲက ေဒၚပုမ သမီး တက္ပုမ ျပႆနာကူညီေတာ့ အထိုးခံရလို ့ မ်က္နွာဖူးေရာင္ မ်က္ကြင္းညိဳေနေတာ့ ကတၲရာအမည္နဲ႕ပိုတင့္တယ္လာသလို ကြ်န္ေတာ္ခံစားရလို ့ ျပံဳးမိပါေသးတယ္ သူ ့ကိစၥက မကူညီလည္း မရဘူးေလ သူမ်ားအိမ္ အိမ္အကူလုပ္ ညမိုးခ်ဳပ္မွျပန္ ေတာ့ ေယာက်္ားေလးေတြနဲ႕တိုး ပါေရာလား အိမ္အကူဆိုေတာ့ ဟိုက ေပးထားဆင္ထားတဲ႕ အဝတ္အစား ရြက္ျကမ္းေရရိုေလးနဲ႕ ပါးကြက္ေလးေပါ့ အပ်ိဳေပါက္ဆိုေတာ့ လွခ်င္တဲ့သေဘာရွိပံုရတယ္ ေဘာစိမရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းနီပါ ဆိုးလာပါေလေရာ ဒီအေျခအေန နဲ႕ အလုပ္ဆင္း ည၁၀ နာရီ အိမ္ျပန္ခ်ိန္ ဆင္းရဲသားက်ဴးေက်ာ္ရပ္ကြက္ လမ္းျကား ေယာက်္ားေတြအဖြဲ႕နဲ႕တိုးေတာ့ ဘာလုပ္မယ္ထင္တုန္း မိန္းမပ်က္ထင္ ထိကပါး ရိကပါး လုပ္ျကတာေပါ့ဗ်ာ ျမန္မာနိုင္ငံက စင္ကာပူမွမဟုတ္တာေနာ့ ဒီလို ထင္တာေတာ့ သူမ်ားအပစ္မဟုတ္ ဆင္းရဲျခင္းအပစ္ထင္တာပါပဲ ျကြျကြရြရြခ်မ္းခ်မ္းသာသာ မမျကီးေတ ေက်ာင္းတက္ အရက္ေသာက္ ကလပ္တက္တာက် ေခတ္မွီတယ္လို ့ေျပာတာကြ်န္ေတာ္ျကားဖူးတယ္ ဆင္းရဲသားနင္းျပား ရိုးရိုးသားသားရွာေဖြ မိဘလုပ္ေျကြးသူ ညအခ်ိန္ေတြ ့ေတာ့ သူတို ့ ေျပာသလို ညည့္ငွက္ထင္ျကတာေပါ့ဗ်ာ ကြ်န္ေတာ္ဝင္မကူရင္လည္း ဒီေကာင္မေလး ေရတိမ္နစ္ ရံုမက ႏြံပါနစ္မယ္သိေတာ့ လူအုပ္ျကီး ကို မနိုင္မွန္းသိရဲ႕ နဲ႕ ကြ်န္ေတာ္သူရဲေကာင္း လုပ္ရပါေရာဗ်ိဳ ႔ ဒီအခ်ိန္ကတၲရာ အမည္က ကယ္တာေပပဲလား မီးေသြးထမ္းလို ့ ေပေတေနျခင္းက ကယ္တာေပပဲလားမသိ အေမွာင္ထဲ ကြ်န္ေတာ္ေပ်ာက္ေနလို ့ ဒီေလာက္ဒဏ္ရာ ရတာပါ မဟုတ္ရင္ အသုဘ ခ်စရာ အရိုးအသား မနဲရွာရမယ္ထင္ပါ့ အေမကေတာ့ ေျပာရွာပါတယ္ အေမ့သားျဖဴေဖြးက စိတ္ပါျဖဴလို ့ဂုဏ္ယူတယ္ဆိုပဲ ကြ်န္ေတာ္ ပင္ပန္းျပီးျပန္လာတိုင္း ေရခ်ိဳးပီးရင္ အေမ့ပါး အျမစ္တံုးရဲ႕ အရိုးကို ေသြးလိမ္းထားတဲ႕ပါးကြက္ျကားကို နမ္းေနျကေပါ့ဗ်ာ ဒဏ္ရာေျကာင့္ နႈတ္ခမ္းကြဲ အညိဳအမဲစြဲ အထိမခံနိုင္လို ့ တပတ္ေလာက္ အေမ့ပါးျပင္ရနံ့ နဲ႕လည္း ေဝးခဲ႕ရဖူးပါတယ္ တစ္ရက္ေတာ့ လံုးဝမထနိုင္လို ့ အလုပ္နားလိုက္ရတယ္ဗ်ာ အဖြားေဆးဖိုးနဲ႕ အိမ္စရ္ိတ္မေလာက္တာနဲ႕ပဲ ေနာက္ေန႔ ့အလုပ္ဆင္းရတာပါပဲ ဒီလိုအျဖစ္ကို အလုပ္ပိုင္ရွင္ျမင္ေတာ့ သနားသြားပံုရတယ္ဗ် အလုပ္ရိုးသားလို ့ ကြ်န္ေတာ္ မျမင္ဖူးတဲ႕ ေငြ၂ေသာင္း ေပးတယ္ ကြ်န္ေတာ္ အလကားမယူခ်င္ပါဘူး ဒါေပမယ့္ အဖြားေဆးဖိုးနဲ႕ အိမ္အတြက္ ေစာင္ေလး အေႏြးထည္ေလး ဝယ္ေပးခ်င္တယ္ ေဆာင္းေရာက္လာေတာ့ ခ်မ္းေနပီေလ အေမနဲဲ ့အဖြားမွာ အေႏြးထည္ေကာင္းေကာင္းမရွိ ေစာင္ေကာင္းေကာင္းမရွိဘူးကိုး အလကားလည္းမယူခ်င္ေတာ့ အာ့ေန့ ့အလုပ္ကို ေအာက္ေျခသိမ္း လုပ္ေပးခဲ႔ပါတယ္ဗ်ာ
ကြ်န္ေတာ္ မကိုင္ဖူးတဲ႕ပိုက္ဆံေလးကိုင္ပီး စတိုးဆိုင္ကိုေစ်းဝယ္ဖို ့သြားခဲ႕တယ္ဗ် ဆိုင္က အေရာင္းစာေရး ေခ်ာေခ်ာ အစ္မကကြ်န္ေတာ့ကို ေျပာပါတယ္ ဝယ္နို္လို ့လားတဲ႔ေလ ကြ်န္ေတာ္လည္းအံ႔ျသသင့္စြာ ဟုတ္ကဲ႕လို ့ေျပာလိုက္ပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ္ ဝန္ခံပါရေစ ညိဳမဲေနတဲ႕မ်က္နွာရယ္ ေနေလာင္ကြက္ရယ္ မီးေသြးေျကာင့္ ေပတူးေနတဲဲ့ ကိုယ္ခႏၶာရယ္ က်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆုပ္ထားတဲ႕ လုပ္အားခ ၅၀၀၀နဲ႕ ဆု ၂၀၀၀၀ရယ္ လူကံုထံမမလွလွရဲ႕ စကားလံုးရယ္ ေျကာင့္ ကြ်န္ေတာ္ ဝမ္းနည္းသြားမိတယ္ ဒါေပမယ့္ အိမ္ေရာက္ရင္ အေမ့ မ်က္နွာ အျပံဳးျမင္ရမွာမို ့ ကြ်န္ေတာ္ ေက်နပ္လိုက္ပါတယ္ ဒီအခ်ိန္ထိ ဖြင့္ေရာင္းတာကလည္း ဒီတဆိုင္တည္းသာ က်န္ေတာ့တာကိုး
အေမနဲ႕ အဖြားအတြက္ အေႏြးထည္ ထူထူ ၂ထည္ရယ္ ေဆးဝါးရယ္ ဝယ္လိုက္ပါတယ္ ကြ်န္ေတာ့္ဖို ့ေတာ့ မပါဘူးေပါ့ဗ်ာ ကြ်န္ေတာ္က လူငယ္ပဲ အေအးဒဏ္ခံႏိုင္ပါတယ္ အဖြားဖို့ ့ေစာင္မဝယ္ရလို ့စိတ္ေတာ့မေကာင္းဘူးေပါ့ ဒါေပမယ့္ ဝယ္လို ့ မျဖစ္ဘူးဗ် မနက္ အိမ္စရိတ္ ခ်န္ထားရမယ္ေလ
အေအးဒဏ္ကဲလာခ်ိန္ ေန ့လည္က ပင္ပန္းမႈေျကာင့္ ထင္ပါတယ္ ကြ်န္ေတာ့္ ကိုယ္ေတြ တစ္စစ္စစ္ကိုက္လာတယ္ အိမ္ေရာက္ခ်င္လွပါပီ အေမေမ်ွာ္ေနေရာ့မယ္ အေမ့ပါးေရ တြန္ ့ေနတဲ႕ ပါးျပင္ေလးလည္း နမ္းခ်င္လွပါၿပီ အဆက္အစပ္မရွိ ဒဏ္ရာရစ က မရွိမဲဲရွိမဲ႕ေလးနဲ ့ ျကက္ဝယ္ပီး စြပ္ျပဳတ္လုပ္လာပို ့တဲ႕ တက္ပုမ အျပံဳးေလးေတာင္ သတိရလာရဲ ႔
ဒီည အိမ္အျပန္လမ္းျကာလြန္းပါတယ္အေမ သားနမ္းမယ့္ အေမ့ပါးျပင္က သနပ္ခါးေလး ေျခာက္ေနျကီေရာ့ထင္။ ။
ၾသဘာခင္
4.12.2017
(meechit
MSC109)
