🌳ต้นหนาด..ต้นไม้กินได้🌳

สุขใดเล่าจะเท่าอยู่บ้านเกิด

ช่วงวันหยุดยาวปีใหม่นี้หลายคนอาจจะไปเที่ยวพักผ่อนในสถานที่ต่างๆ แต่บีเลือกที่จะกลับบ้านเกิดของบีที่จ.สุราษฎร์ธานีคะ คิดถึงพ่อ เเม่ และยายมากๆคะ เบื่อชีวิตในกรุงเทพฯ เมืองที่วุ่นวาย..รถติด..ผู้คนเยอะแยะเต็มไปหมด..และที่สำคัญอากาศก็มีแต่ควันรถเรียกง่ายๆว่ามลพิษล้วนๆคะ ได้กลับบ้านครั่งนี้ก็ขอสูดหายใจเข้ายาวๆเอาอากาศดีๆเข้าแยะๆหน่อยละกันคะ

กลับมาบ้านก็คิดถึงตอนเด็กๆ ของเล่นเก่าๆที่เคยเล่น อาหารฝีมีคุณแม่ที่ชอบทาน จำได้ว่าตอนนั้นบีติดคุณยายมากและอีกอย่างที่ชอบคือการทานหมากจากปากคุณยาย(ตอนนั้นถ้าคุณยายไม่ให้ทานจะร้องไห้งอแงมากๆคะ)แต่ตอนนั้นถ้าบีทานหมากจะมีอาการยันหมากหรือการแพ้หมากนั้นแหลาะคะถ้าบียันหมากหนักๆก็จะหน้าชาและน้ำลายไหลอิอิคิดถึงตอนนั้นแล้วอดขำตัวเองไม่ได้เลยคะ แต่ด้วยความที่บีชอบทานหมากคุณยายเลยไปเอาเปลือกของ ต้นหนาดมาให้บีทานคู่กับพลูและปูนแทน วันนี้บีก็ขอย้อนอดีตกลับไปสักหน่อย ต้นหนาดต้นนี้อายุหลายปีแล้วคะจำได้ว่ามีตั่งแต่บียังเด็กๆ ไม่แน่ใจว่าภาษากลางเรียกว่าต้นอะไรนะคะลองหาดูในgooleก็ไม่มีเลยคะ

รูปนี้เป็นตอนที่บีเพิ่งฟันเนื้อไม้ออกคะจะเห็นว่ามียางสีขาวๆออกมา ยางนี้ต้องล้างออกนะคะเพราะมันจะมีรสชาติฝาดๆคะ

อันนี้คือเนื้อของต้นหนาดคะ ตอนที่ฟันจะมีเปลือกติดมาด้วย ต้องเอาส่วนเปลือกนั้นออกเพราะมันแข็งเกินไปคะทานไม่ออก

รสชาติของต้นหนาดตอนแรกที่ทานจะมีรสชาติฝาดนิดหน่อยคะแต่ถ้าทานคู่กับพลู+ปูนรสชาติก็จะคล้ายๆกับการทานหมากคะ แต่ต้นหนาดจะให้ความละเอียดและนุ่มกว่าหมากมากเลยคะ

นี้คือหน้าตาของต้นหนาดคะ

คุณยายบอกว่าเนื้อของไม้หนาดจะช่วยขัดฟันให้ขาว และมีฟันที่แข็งแรง..ต้นหนาดต้นนี้มีอายุประมาณ30ปีแล้วคะ โอะโอ้ว..แก่กว่าบีสะอีก เนื้อของต้นหนาดที่บีฟันมาทานอีกประมาณ1-2เดือนมันก็จะสร้างเนื้อไม้ขึ้นมาใหม่ไม่ต้องกลัวว่ามันจะตายนะคะ นอกจากบีที่ชอบทานต้นหนาดแล้วยังมีน้องเมย์ @sarantiyaa ที่ชอบทานต้นหนาดเหมือนกันอีกคุณยายบอกว่าตอนที่น้องเมย์กลับบ้านมาก็มาฟันต้นหมากไปกินเหมือนกันคะ สุดท้ายนี้ขอบคุณทุกคนที่ค่อยช่วยกดอัพโหวตและเข้ามาคอมเข้าโพสของบีทุกๆคนเลยคะ