สวัสดีเช้าวันพุธค่ะเพื่อนๆ เช้านี้อากาศเย็นเพราะเมื่อคืนฝนตก ฝนตกทีไรทำให้รู้สึกได้กลิ่นไอดินเหมือนตอนสมัยเด็กๆเลย
พูดถึงตอนเด็กๆ มันทำให้ฉันอยากย้อนเวลากลับไปได้จังเลย ในช่วงเวลานั้นมันสนุก มีความสุขอีกแบบ ในวัยเด็กฉันเกิดในครอบครัวที่ไม่ค่อยจะมีกินสักเท่าไร อยู่เป็นครอบครัวใหญ่ แต่ก็มีความสุข
พ่อแม่มีอาชีพรับจ้าง ใครจ้างทำอะไรก็ทำ ทำนาก็ทำ ทำไร่ก็ทำ ทำสวนก็ทำ ตอนนั้นฉันก็ยังเด็ก แต่ก็เข้าโรงเรียนแล้วล่ะ ประมาณ ป.1 ป.2 นี่แหละ ยังจำได้เลยว่ายังได้ใส่รองเท้าแตะแบบคีบ และสะพายถุงย่ามใส่หนังสือ หิ้วกระติบข้าวและไข่ต้มไปโรงเรียนอยู่เลย เพื่อนๆ เคยเป็นแบบฉันบ้างมั้ยคะ แต่ก็ภูมิใจนะคะที่มีชีวิตแบบนั้น
ทุ่งนาเป็นสิ่งที่สวยงาม และหล่อเลี้ยงชีวิตของฉันมาเท่าทุกวันนี้
อีกหน้าที่หนึ่งของเด็กๆ อย่างพวกฉันคือเลี้ยงวัวเลี้ยงควาย แต่ละวันก็มีเจ้าทุยนี่แหละเป็นเพื่อน สนุกมากๆค่ะ
เสร็จจากการทำงานก็กลับบ้าน กลับถึงบ้านพวกฉันก็จะรวมตัวกันเล่นตามประสาเด็กๆ แต่ละวันก็หนีไม่พ้นการเล่นโถกเถก ซึ่งสนุกและง่ายต่อการเล่นด้วย
ส่วนใครที่ไม่เล่นโถกเถก ก็เล่นกลิ้งวงล้อแข่งกัน วงล้อก็หามาจากล้อจักรยานเก่าที่ไม่ใช้แล้วเอามาเล่นกัน ส่วนมากจะเป็นเด็กผู้ชายที่เล่นกัน
พากันเล่นเสร็จก็หิว หิวก็พากันปิ้งข้าวจี่กิน ช่างเป็นอาหารที่อร่อยมากในเวลานั้น ซึ่งการทำข้าวจี่ก็ไม่ยาก เอาข้าวหนียวที่นึ่งสุกมาปั้นเสียบไม้ขนาดตามความต้องการ โรยเกลือนิดหน่อยก็เอาไปปิ้ง สุกแล้วก็กินได้เลย
พอข้าวในทุ่งเหลืองหรือหน้าหนาว ซึ่งหน้าหนาวจะมีลมหน่อย พวกเราก็จะมาเล่นแข่งว่าวกัน สนุกมากๆค่ะ
นี่แหละค่ะชีวิตในวัยเด็กของฉัน เป็นอย่างนี้นี่แหละ ภูมิใจดีใจที่เกิดมาเป็นลูกชาวนา ภูมิใจมากๆ
หวังว่าเพื่อนๆ คงไม่เบื่อนะคะ และขอบคุณทุกคนที่ตืดตามและโหวตให้ค่ะ หากมีเรื่องราวดีๆเดี๋ยวจะมาเล่าให้เพื่อนๆ ฟังอีกค่ะ