Sevgili;
Okuduğum en güzel kitapsın sen.
Ruhumu aydınlatan afitabsın sen.
Her nefeste sen alıp, can veriyorum.
Vuslatı ahirete saklanmış bir aşkın, gönüllü hamalıyım ben.
Ne unutabiliyorum, ne de kavuşabiliyorum.
Ey ömrümün mihengi, kalbimin ahengi;
Bilmiyorsun ki bu ateşin odunu hangi dağdan geldi, kaç Yunus’un sırtını deldi.
Hakkı var bu sevdada dağlarda yankılanan her sadanın, yaprakları koparılan her papatyanın, dert dinleyen ırmakların, doğan güneşin, bulutlara gizlenen ayın.
Ey adı dilimi, sevdası kalbimi yakan sevgili;
Gel, gel ki; ödeyelim hakkını dağların taşların, güneşin ayın.
Bekliyorum sevgili...
