Warm is het geloof ik bij iedereen in Europa. Afgelopen week bleef voor ons best raar, wij zaten in het 'koelste' deel van FR, met slechts code 'geel' voor ons département. Desalniettemin warm, ruim boven de dertig graden, maar de veertig nog niet aangetikt hier.
Dus: tropenrooster, vroeg opstaan en wandelen, verder alleen in de ochtend activiteiten doen en rustig aan.
We lazen natuurlijk ook het nieuws over het weer in FR, vooral omdat het in delen van het land erg extreem is, zoals in Parijs. Wat wij wel weer bijzonder nieuws vonden aan het begin van de week, dat veel steden koelteplekken aangeven: vele musea zijn gratis toegankelijk gemaakt en parken sluiten niet. Vooral het openstellen van musea om de koelte te zoeken zouden ze in NL ook kunnen doen, hier is dat heel normaal. Kunst, muziek, dans, toneel: het is allemaal zoveel meer geïntegreerd en geaccepteerd in de gehele samenleving. Mooi vinden wij dat! Toevallig las ik vanochtend dat Museum Boerhaave in Leiden wel zijn deuren gratis heeft geopend de afgelopen warme dagen in NL, maar dan alleen voor zeventig-plussers.
les yeux
Vorige week schreef ik dat mijn ogen waren gemeten bij de opticien. In het weekend kreeg ik de offerte voor de bril gemaild met diverse prijzen voor diverse soorten glazen. Ik wipte even langs om wat meer helderheid over de verschillende soorten glazen te krijgen, zodat de bril daarna besteld zou gaan worden. Tijdens het doornemen van die glazen, ziet de opticien ineens op een kaartje van een van mijn huidige brillen, dat er in het glas een prisma zit. Dat is iets wat de opticien niet kan meten en dus adviseerde ze me om toch mijn ogen door een oogarts te laten testen. Zo gezegd, zo gedaan, afspraak kon ik voor vrijdag maken. Dus maakte ik weer eens een ritje naar Alès, naar het Institut Gard Vision. Een grote oogkliniek waar het een geoliede machine was. De oogarts vertelde me dat zij niet het idee had dat ik een prisma in mijn glazen nodig heb, maar dat ze me toch adviseerde om langs een optometrist te gaan om het zeker te weten. Zij kon dat namelijk niet meten. Grrr... Dus gevraagd naar de eerste mogelijkheid: donderdag 9 juli. Da's een beetje onhandig met werk, heeft u nog een andere mogelijkheid? Ja, de eerstvolgende is 26 augustus... Oef... dat is ver weg. Nou doe dan die 9 juli maar. De bril is dus nog niet besteld, helaas.
Vitrail
Bart blijft lekker bezig met zijn tiffany lamp en is vele stukjes glas aan het maken. Een flinke puzzel! Woensdag was nog even leuk, na mijn sportles kwam Christine even mee naar ons huis. Christine heb ik bij de sport leren kennen en ze vertelde me dat ze vroeger vitrailliste was, ofwel glas-in-lood maakster. Samen met haar man had ze een glaswinkel in Nîmes. Toen ik haar een keer vertelde dat Bart en Régis op stage gingen, was ze erg enthousiast daarover. Ondertussen had ik aan Régis verteld dat ik een dame kende via de sport die vroeger glas-in-lood maakte. Wat bleek: zij kenden elkaar want Christine heeft het vorige huis van Régis en Eve in buurdorpje Les Montèzes gekocht. Het huis wat zij hadden voordat ze naar Sintipo verhuisden.
Christine heeft even meegekeken naar wat de mannen nu aan het maken zijn en dat was erg leuk. Daarna nog even wat met haar gedronken en toen ging ze weer naar de volgende sportles.
Spectacle de dance
Zaterdagavond was het jaarlijkse 'spectacle de dance'. Ik denk dat altijd dat dat een heel spektakel is, maar dat is dus de franse naam voor een voorstelling. Dit jaar waren het optredens van de lokale dansschool, van jong tot oud. Ik heb vreselijk zitten gniffelen bij de optredens van de kleintjes, kindjes van vier-vijf jaar, die maar wat doen en vooral bij elkaar afkijken wat de ander doet. Erg schattig. Wat ik ook leuk vond om te zien was dat het niet alleen maar dunne sprietjes waren, en dat er ook mollige kinderen meededen: de gewoonste zaak van de wereld! Tot bijna elf uur 's avonds werd een uitverkochte cour van de caserne vermaakt, vele ouders en grootouders klapten het hardste wanneer zij hun kind zagen.
Confiture d'abricot
In deze tijd van het jaar is het fruit hier in overvloede aanwezig en abrikozen, perziken en nectarines worden in kratjes verkocht. Zo waagden wij ons aan de abrikozen en maakten wij vanochtend abrikozenjam, voor het eerst in de echte koperen jam-pan. Dat werkte uitstekend en we hebben weer lekker veel potjes gevuld.
Na het koken van de jam is de koperen pan nog mooier koper geworden! Onze jam-verzameling is dus inmiddels framboos-roze en abrikozen-oranje geworden. Dat wordt smullen!