နာက်င္မွဳေတြနဲ႕ေရာထားတဲ့ ၿပံဳးရယ္ျခင္းေတြၾကား ငါ့ စိတ္ခ်မ္းသာမွဳ ခဏ အေမာေဖာက္ေနတယ္....
အတၱၾကီးသူေတြၾကား ငါ လုိခ်င္တပ္မက္မွဳေတြ ခရီးထြက္သြားၾကၿပီ ....
ဘယ္ဆီေပါက္ေပါက္ ဘယ္ခရီးေရာက္ေရာက္ ငါ့ေျခေထာက္ေတြ မေညာင္းသေရႊ႕ သံသရာခရီး ထြက္ေနရမွာပဲ...
လူသားဆန္တဲ့ ပီတီေတြၾကား ႏွလုံးသားတုိင္း စာနာစိတ္နဲ့ အိပ္ေပ်ာ္ေနၾကတဲ့ ကုိယ္ခ်င္းစာတရားေတြ ႏုိးထၾကပါေတာ့...
မရုိးမသားေလွ်ာက္လည္း ဒီခရီး ရုိးသာစြာေလွ်ာက္လည္း ဒီခရီး ကုိယ္သမုိင္း ကုိယ္ေရးၾကသူျခင္း သံသရာခရီးမဆုံးခင္
ျငိမ္းခ်မ္းမွဳေတြနဲ့ အတူူေန၀င္ခ်ိန္ကုိ ျဖတ္ႏုိင္ေအာင္ ၾကိဳးစား ေသရင္မင္းေနာက္ပါတာ ကုသုိလ္ကံတရား....
တစ္ခ်ဳိ႕ေတြက ပါးစပ္ဖ်ားက သနားတတ္ၾကတယ္..
တစ္ခ်ိဳ႕ေတြက ႏွလုံးသားက သနားတတ္ၾကတယ္..
ဟန္ေဆာင္မွဳေတြမ်ားတဲ့ ေဟာဒီ ေလာက.. ဒီဘ၀ဇာတ္ခုံ ကံေစရာ ကၾကသူျခင္း ေျခထုိးခံ
အျမင့္စံဖုိ့ တြန္းခ် ငါေနရာ ရမွ ငါဘ၀ ငါမိသားစု ငါ့... သာယာမယ္္ထင္ေနၾက
တြယ္ျငိေနၾကတဲ့ ခဏတာသာယာမွဳ .. ကုိယ္ျခင္းစာတရားေပ်ာက္လုိ့ အမ်ားက်တဲ့ မ်က္ရည္စေတြၾကား
ေပ်ာ္ရႊင္စြာ စားေသာက္ေနလုိက္ၾကတာမ်ား အသိေတြေပ်ာက္ ပီတီေတြျဖာလုိ့ သနားမွဳမရွိတဲ့ အတၱၾကီးသူေတြ.....
မျမင္မေတြ႕ တစ္ေန႕တစ္ေန႕ ေငြေနာက္လုိက္ၾက ေဒါသေတြပြားၾက ေမာဟေတြနဲ့ ေျပးလႊားၾက
ၿပံဳးတဲ့မ်က္နွာ ၀မ္းနည္းတဲ့မ်က္နွာ ဟန္ေဆာင္ထားၾကတဲ့ မ်က္နွာဖုံးေတြၾကား
ငါ လည္း ဟန္လုပ္ၿပံဳးတတ္လာၿပီ.....
ေလာကတရားေပ်ာက္လုိ့ ေဒါသေတြပြားလာလုိက္ၾကတာ လူအသက္က ၾကက္ခေလး ငွက္ခေလး ေသသလုိ့ေတြ႕ၾက
ၾကားေနၾကရျပန္ၿပီ... သီးခံျခင္းေတြနဲ့ပါးလာတဲ့အမွ် ေဒါသေတြကုိေရွ႕တန္းတင္ ေမာဟေတြဖုံးေတာ့ အလုိလုိ
အမုိက္ေမွာင္ဖုံး ေနာက္ဆုံးၾကေတာ့ နည္းမ်ဳိးစုံနဲ့ အနာတရေတြရ မရခဲ့ရင္ေသ မေသခဲ့ရင္ ေထာင္တဲ့သြားနဲ့
အမုိက္ဆုံးတရားက လူသားေတြကုိ ပုံစံမ်ိဳးစုံနဲ့ ေစခုိင္းေနၾကၿပီ....
ကုိယ္ျခင္းစာတရား နဲပါးလာတဲ့ အမွ် သီးခံခြင့္လႊတ္ျခင္းေတြ မရွိေတာ့ဘူး.....
စြဲလန္းျခင္း တက္မက္ျခင္းေတြမ်ားလာေတာ့ လုိခ်င္မွုေတြမ်ားလာၾကတယ္.. ဒီလုိနဲ့
တစ္ျဖည္းျဖည္း လုိအပ္ခ်က္ေတြမ်ားကုိ ျဖည့္တင္းရင္း ေလာကၾကီးအလယ္ ေသာကဗ်ာပါဒေတြမ်ားၾက
ဒုကၡေတြပင္လယ္ေ၀ၾကနဲ့ ေငြအတြက္ သတ္ၾကျဖတ္ၾကနဲ့ တျဖည္းျဖည္း အမုိက္ေမွာင္ေတြဖုံးလာၾကနဲ့
လူဘ၀က ပုိၿပီး ပူေလာင္လာၾကတယ္....
ခဏတာဘ၀ အဆင္ေျပၾကဖုိ့ ရုန္းကန္ေနၾကတာျခင္းအတူတူ တစ္ခ်ိဳ႕က ကံေကာင္းၾကတယ္
တစ္ခ်ိဳ႕က ကံဆုိးတတ္ၾကတယ္.. ဒီသံသရာ ဒီေ၀ဒနာေတြၾကားမွာ ရုန္းကန္ေနၾကရတဲ့ လူလူျခင္းအတူတူ
သနားျခင္း စာနာျခင္းဆုိတဲ့ ကိုယ္ပုိင္အသိေတြ႕ နည္းပါးလာၾကီၿပီ....
မရွိတာထက္ မသိတာခက္ဆုိသလုိ့...
ကုိယ္ျခင္းစာတရားေတြထက္ မိသားစု ၀မ္းေရး၊ အဆင္ေျပေရး အားလုံး ငါ့ အတြက္ .. ငါ ဆုိ တဲ့
မသိျခင္းေတြၾကားမွာ ခတ္ခဲ့ေနၾကတာ ဒီ အမုိက္ေမွာင္တဲ့ တုိးလုိက္ၾက အတၱေတြမ်ားလုိက္ၾကနဲ့
ေနရျခင္းက ပူေလာင္ေနၿပီ... လူေတြရဲ႕ စိတ္ဓာတ္က အေရာင္စုံေနၿပီ... အျဖဴေတြ အမဲေတြ
ေလာဘေတြရဲ႕ ၾကီးဆုိးျခင္း ေသာကေတြရဲ႕ ဦးစီးမွဳေနာက္လုိက္ေနၾကရင္း အသိတရားေတြေပ်ာက္လုိ့
လူေတြ အေရာင္စုံလာၾကၿပီ....
ပူေလာင္ေနၾကတဲ့ လူေရာင္စုံေတြၾကား ငါ့လည္း မ်က္ရည္ကင္းတဲ့ ထမင္းတစ္လုတ္အတြက္ ၾကိဳးစား
ငါ့ ရုိးသားျခင္းေတြ အေသ အသတ္မခံရေအာင္ ထိန္းေက်ာင္းရင္း ဘ၀ဆုိတဲ့ ဇာတ္ခုံေပၚက
လူေရာင္စုံေတြႏွင့္ ကြ်န္ေတာ္ သုိ့မဟုတ္ တစ္ခါတစ္ေလ အတၱၾကီးတတ္ (ငါ) ရုိးသားျခင္းေတြနဲ့အတူ
ႏွလုံးသားျဖဴစင္ေအာင္ ၾကိဳးစား ေလာကဒဏ္ခံလာရတဲ့အခါ ဟန္ေဆာင္မွဳကင္းကင္း အတၱနဲတဲ့
လူနဲ့တူေသာ လူေတြနဲ့ ေလာကအက်ိဳးသယ္ပုိးရင္း ဘ၀ကုိ ရွင္သန္သြားရမယ္.....
