JOURNEY INTO THE PAST

Kopia – Whispers (1).jpg

Today I invite you to another visit to the lost city of Pompeii. For those who missed my first post, I am sharing the link here: @ladytruckview/walking-through-a-lost-city
I think my first post is a very good introduction to this story, if you haven’t had the chance to get familiar with it before.

There is something about this place that is hard to explain. A kind of silence that makes the world slow down a little. At first glance you see ruins, but the longer you look at all of this, the more you realize that these ruins hold a very rich history and that is the story I would like to briefly share with you today.

Dzisiaj zapraszam Was na kolejną wizytę do straconego miasta Pompeje. Kto przegapił mój pierwszy post, wrzucam tutaj linka: @ladytruckview/walking-through-a-lost-city
Myślę, że mój pierwszy post jest bardzo dobrym wprowadzeniem do tej historii, jeśli nie miałeś okazji zapoznać się z nią wcześniej.

Jest bowiem coś w tym miejscu, co jest trudne do wyjaśnienia. Taki rodzaj ciszy, który sprawia, że świat trochę zwalnia. Na pierwszy rzut oka widać ruiny, jednak im dłużej się temu wszystkiemu przyglądasz, dochodzisz do wniosku, że w tych ruinach zapisana jest bardzo duża historia i tą historię chciałabym dzisiaj pokrótce Wam przybliżyć.

In many parts of this ancient city, you can see fragments of former houses and courtyards that were the center of life for the inhabitants of Pompeii. The remaining columns, fragments of walls and arranged spaces still preserve their original layout.

In the photos below you can see the HOUSE OF MENANDER, also known as Casa del Menandro. It is one of the largest and best-preserved houses in Pompeii. The House of Menander belonged to a very wealthy family. It had both a representative and a private section. Rich decorations and everyday objects were found there. Today, we would say that it was not an ordinary house — it was a residence or a villa.

In the photos you can see the atrium, which is the entrance area. It was a place for receiving guests, as well as the peristyle, which is an internal garden surrounded by columns. It was a more private space, intended for the relaxation of the residents.

W wielu miejscach tego starożytnego miasta widać fragmenty dawnych domów i dziecińców, które były centrum życia mieszkańców Pompejów. Pozostałe kolumny, fragmenty ścian i uporządkowane przestrzenie, które nadal zachowują swój pierwotny układ.

Na poniższych zdjęciach można zobaczyć DOM MENADRA, czyli Casa del Menandro. Jest to jeden z największych i najlepiej zachowanych domów w Pompejach. Dom Menandra należał do bardzo zamożnej rodziny. Posiadał zarówno część reprezentacyjną, jak i prywatną. Znaleziono tam bogate dekoracje i przedmioty codziennego użytku. Dzisiaj powiedzielibyśmy, że to nie był zwykły dom, to była rezydencja czy też willa.

Na zdjęciach widać atrium, czyli część wejściową. Było to miejsce przyjmowania gości oraz perystyl, czyli wewnętrzny ogród otoczony kolumnami. Było to miejsce bardziej prywatne, przeznaczone do odpoczynku mieszkańców.

In the following photos we can see the interiors of former houses where fragments of original decorations have been preserved to this day. Walls covered with frescoes, architectural elements, decorations — all of this indicates that these rooms once had a representative function. Most likely guests were received there and time was spent during shared meals.

Personally, I have to admit that these kinds of rooms made the biggest impression on me in Pompeii. Looking at these walls, which are still standing and so richly decorated, you can truly transport yourself back to those times and feel this history more deeply.

Na kolejnych zdjęciach możemy zobaczyć wnętrza dawnych domów, w których do dziś zachowały się fragmenty oryginalnych dekoracji. Ściany pokryte freskami, elementy architektoniczne, dekoracje. Wszystko to wskazuje na to, że kiedyś te pomieszczenia pełniły funkcję reprezentacyjną. Najprawdopodobniej przyjmowano tam gości i spędzano czas podczas wspólnych posiłków.

Osobiście muszę przyznać, że właśnie takie pomieszczenia zrobiły na mnie w Pompejach największe wrażenie. Patrząc na te ściany, które wciąż stoją, tak bogato zdobione, faktycznie można przenieść się do tamtych czasów i poczuć tę historię bardziej.

The HOUSE OF THE VETTII deserves special attention. It was the home of two wealthy merchants who had made a fortune. Their house is known for the very luxurious decoration of its representative rooms. It is here that the frescoes have been best preserved. Intense red dominated the walls at that time.

Na szczególną uwagę zasługuje DOM WETTIUSZÓW. Był to dom dwóch bogatych kupców, którzy dorobili się fortuny. Ich dom słynie z bardzo luksusowego wystroju oraz reprezentacyjnych pomieszczeń. To właśnie tutaj freski najlepiej się zachowały. Na ścianach królowała wtedy intensywna czerwień.

In the next image, the ruins of a house with a characteristic peristyle are visible. It was most likely part of a garden or courtyard, where everyday life took place.

Na kolejnym obrazie widoczne są ruiny domu z charakterystycznym perystylem. Jest to najprawdopodobniej część ogrodu lub dziedziństwa, gdzie toczyło się normalne, codzienne życie.

In wealthier houses, we can find rooms with a central basin, known as an impluvium. Rainwater was collected there, then directed to an underground cistern and used in the household. In the photo below, we can see an impluvium from the HOUSE OF SIRICO. By the way, a very interesting solution, although probably hard to imagine today.

W bogatszych domach możemy znaleźć pomieszczenia z centralnym basenem, tak zwanym impluvium. Zbierała się tam woda deszczowa, następnie była ona odprowadzana do podziemnej cysterny i wykorzystywana w domu. Na poniższym zdjęciu widzimy impluvium z DOMU SIRICO. Swoją drogą, bardzo ciekawe rozwiązanie, jednak dzisiaj chyba nie do pomyślenia.

In the next image, we can see a fragment of an ancient kitchen. We can notice vessels and elements of equipment, and everything looks as if it had been left there just a moment ago. I wonder whether these pots have really been hanging there for two thousand years, or if they were only placed there after the ruins were discovered. 😁

Na kolejnym zdjęciu widać fragment dawnej kuchni. Możemy zobaczyć naczynia i elementy wyposażenia, a wszystko wygląda tak, jakby zostało zostawione tam dosłownie chwilę temu. Zastanawiam się, czy faktycznie te garnki wiszą tam od dwóch tysięcy lat, czy dopiero powieszono je po odkryciu ruin. 😁

In the ruins, we can also notice stone devices that were most likely used for grinding grain. We can therefore at least somewhat imagine what everyday work looked like back then. This is one of those places that best reflect the daily life of the inhabitants. Without embellishment, without decoration—just life as it was lived at the time.

W ruinach możemy dostrzec również kamienne urządzenia, które najprawdopodobniej służyły wtedy do mielenia zboża. Możemy zatem sobie choć trochę wyobrazić, jak wyglądała wtedy codzienna praca. To jedno z tych miejsc, które najlepiej oddają codzienność mieszkańców. Bez upiększeń, bez dekoracji, po prostu życie takie, jakie wtedy toczyli.

I don’t know about you, but I absolutely fell in love with this place. In general, I’m not particularly drawn to ruins. I’ve always seen them in a very straightforward way—buildings, architecture, stones, and that’s it. But this place is different. It really touched me. A city that once was full of life is now only silence and memory. And yet, so much of it has survived. And that is exactly what we can see there today.

Nie wiem jak Wy, ale ja wręcz zakochałam się w tym miejscu. Generalnie nie przepadam jakoś mocno za ruinami. Zawsze traktowałam to bardziej zero-jedynkowo. Budynek, architektura, kamienie i tak właściwie to wszystko, ale to miejsce jest jakieś inne. Bardzo chwyciło mnie za serce. Miasto, które kiedyś tętniło życiem, dziś jest tylko ciszą i wspomnieniem. A jednak tak dużo z niego przetrwało. I właśnie to możemy dzisiaj tam zobaczyć.