A QUIET FISHING CORNER

Kopia – Whispers.jpg

Today I would like to take you to a place that has already appeared on my profile once before — a small corner of France that completely stole my heart. If you haven’t seen my previous post from there yet, I will leave a link here so you can take a look at the first part of this little journey : @ladytruckview/where-the-old-meets-the-new-the-fishing-village-of-la-pointe-courte-france

During one of my breaks in southern France I found a parking spot about 3.5 km away from this fishing village. The plan was simple: reach it before sunset, during golden hour and catch the warm evening light. Very quickly it turned out that the road leading to the village was under renovation. Part of it was closed even for pedestrians, which meant my walk suddenly became longer by another kilometer. So instead of 3.5 km, it was closer to 4.5 km one way.

But the moment I arrived, I knew immediately that every single extra step was worth it. This place has a such soul! It feels real, untouched and deeply emotional in its simplicity. For the first time in my life I had the chance to see an authentic fishing village with my own eyes. A place where the everyday life of fishermen is still visible in every detail.
Most of what I saw there was clearly shaped by time: weathered wood, old boats, worn nets, fading colors… the kind of textures that tell stories without needing words. At the same time there were also signs that life continues — newer boats anchored in the harbor, small details reminding you that this village is not a museum but still a living place.

The light I found that evening was absolutely perfect. It highlighted every surface, every structure, every little imperfection in the most beautiful way.

Dzisiaj chciałabym zabrać Was do miejsca, które pojawiło się już kiedyś na moim profilu — do małego zakątka Francji, który całkowicie skradł moje serce. Jeśli nie widzieliście jeszcze mojego poprzedniego posta z tego miejsca, zostawiam tutaj link, żebyście mogli zajrzeć do pierwszej części tej małej podróży:
@ladytruckview/where-the-old-meets-the-new-the-fishing-village-of-la-pointe-courte-france

Podczas jednej z moich przerw na południu Francji znalazłam parking oddalony o około 3,5 km od tej wioski rybackiej. Plan był prosty: dotrzeć tam przed zachodem słońca, w czasie złotej godziny i złapać ciepłe, wieczorne światło. Bardzo szybko okazało się jednak, że droga prowadząca do wioski jest w remoncie. Część trasy była zamknięta nawet dla pieszych, co oznaczało, że mój spacer nagle wydłużył się o kolejny kilometr. Zamiast 3,5 km, zrobiło się więc bliżej 4,5 km w jedną stronę.

Ale w momencie, gdy dotarłam na miejsce, od razu wiedziałam, że każdy dodatkowy krok był tego wart. To miejsce ma niesamowitą duszę! Jest prawdziwe, nietknięte i poruszające w swojej prostocie. Po raz pierwszy w życiu miałam okazję zobaczyć autentyczną wioskę rybacką na własne oczy — miejsce, w którym codzienne życie rybaków wciąż jest widoczne w każdym detalu.
Większość tego, co tam zobaczyłam, była wyraźnie ukształtowana przez czas: zwietrzałe drewno, stare łodzie, zużyte sieci, blaknące kolory, takie tekstury, które opowiadają historie bez potrzeby używania słów. Jednocześnie były też znaki, że życie toczy się dalej — nowsze łódki zacumowane w porcie i drobne szczegóły przypominające, że ta wioska nie jest muzeum, ale wciąż żyjącym miejscem.

Światło, które zastałam tego wieczoru, było absolutnie idealne. Podkreślało każdą powierzchnię, każdą strukturę i każdą drobną niedoskonałość w najpiękniejszy możliwy sposób.

What makes LA POINTE COURTE so special place is also its unique location. The village sits right on the edge of the Thau Lagoon, a calm body of water separated from the Mediterranean Sea by a thin strip of land. This lagoon is famous in the region for oyster and mussel farming and for decades it has been one of the main sources of work for local families.
Unlike many touristy coastal spots, La Pointe Courte still feels like a place built around everyday life — small boats, fishing equipment and working harbors rather than postcard perfection. It’s a reminder that some corners of southern France are not about luxury but more about tradition, simplicity and people living in rhythm with the water.

To, co czyni LA POINTE COURTE naprawdę wyjątkowym miejscem, to również jej niezwykłe położenie. Wioska leży na brzegu laguny Thau — spokojnego akwenu oddzielonego od Morza Śródziemnego wąskim pasem lądu. Laguna ta słynie w całym regionie z hodowli ostryg i muli a od dziesięcioleci stanowi jedno z głównych źródeł utrzymania dla lokalnych rodzin.
W przeciwieństwie do wielu typowo turystycznych miejsc na wybrzeżu, La Pointe Courte wciąż sprawia wrażenie przestrzeni stworzonej wokół codziennego życia — małych łodzi, sieci rybackich i pracy w porcie a nie pocztówkowej perfekcji. To przypomnienie, że niektóre zakątki południowej Francji nie opowiadają historii luksusu, lecz tradycji, prostoty i ludzi żyjących w rytmie wody.

So far I haven’t managed to return there. I don’t often drive through that region but I still hope that one day I will repeat this trip. Next time I would like to photograph more of the residential part of the village — the narrow streets and small houses that are so characteristic of La Pointe Courte. That day I was simply too fascinated by the harbor to leave it behind.

Jak na razie nie udało mi się tam jeszcze wrócić. Rzadko przejeżdżam przez ten region, ale wciąż mam nadzieję, że któregoś dnia uda mi się powtórzyć tę wyprawę. Następnym razem chciałabym sfotografować również bardziej mieszkalną część wioski — wąskie uliczki i małe domy, które są tak charakterystyczne dla LA POINTE COURTE. Tamtego dnia byłam po prostu zbyt zafascynowana portem, żeby potrafić się od niego oderwać.