အေဖ

သူေပါ့ က်ြန္ေတာ့္ ဘဝ ကို လမ္းျပေပးတဲ႕သူ။
သူေပါ့က်ြန္ေတာ္ဘယ္ေလာက္ ဆိုးဆိုး နားလည္ခြင့္လႊတ္ေပးတတ္သူ။
သူေပါ့ က်ြန္ေတာ္ မသိနားမလည္ လို့ ေမးသမ်ွ ကိုစိတ္ရွည္ရွည္ နဲ႕ရွင္းျပေပးတတ္သူ။
သူေပါ့ က်ြန္ေတာ့္ အမွားေတြ ကို ေထာက္ျပပီးလမ္းမွန္ ျပေပးတဲ႕သူ။
သူဟာ က်ြန္ေတာ္ ရဲ႕ ကမာၻ တစ္ခုဆိုတာကို သူရိွစဥ္က သာက်ြန္ေတာ္သိ ခဲ႕မယ္ဆို ရင္ ခုခ်ိန္ မွာ က်ြန္ေတာ္ ဒီေလာက္ထိ ေနာင္တေတြ ရေနမယ္ မထင္ဘူး ေတာ့သူဟာ က်ြန္ေတာ္ ကိုနႈတ္မဆက္ဘဲ ခြဲခြာသြားတာ တစ္နွစ္ေက်ာ္ခဲ႕ပီေလ သူ့ရဲ႕ အနိႈင္းမဲ႕ တဲ႕ ေစတနာ ေမတၲာ ဂရုဏာ ေတြကို က်ြန္ေတာ္ အသိမွတ္မျပဳခဲ႕မိဘူးဗ်ာ ျပန္ရရင္လိုခ်င္မိတယ္ သူနဲ႕အတူရိွတဲ႕ အခ်ိန္ေတြကို က်ြန္ေတာ္ က်ရံႈး တိုင္းအနားက ေန အျပံဳးေလး နဲ႕ နွစ္သိမ့္ တယ္ က်ြန္ေတာ္ ရဲ႕ အနိႈင္းမဲ႕ ေက်းဇူးရွင္ :'(

ပူျပင္းလွတဲ႕ ေနပူ လယ္ေခါင္ကြင္းျပင္ၾကီးမွာ လူၾကီးေတြေျပးလႊား ေနက်တယ္ ဝန္ထုပ္ကိုယ္စီကို ပခံုးေပၚတင္လို့ တခ်ိဳ႕ ကသက္ေသာင့္သက္သာနဲ႕ ေပါ့ပါးသလိုသြားလာေနၾကပီး တခ်ိဳ႕ က ဝန္ဖိအားေၾကာင့္
မနိုင္မနင္း ခက္ခက္ခဲခဲ သြားလာသယ္ေဆာင္ေနၾကတယ္။ က်ြန္ေတာ္ကေတာ့သာယာ်နတယ္ မုန့္ေလးစားပီး အရိပ္ထဲက ေနသူတို့ေတြကိုလိုက္ၾကည့္ေနတယ္ တကယ္က က်ြန္ေတာ့္ အေဖ ကို သာ က်ြန္ေတာ္ လိုက္ၾကည့္ေနတာပါ အေဖက တစ္ေခါက္ပီးတစ္ေခါက္လုပ္ေနခဲ႕တယ္ သူ့အလုပ္တာဝန္က ရထားေပၚကကုန္ပစၥည္းေတြကိုထမ္းခ် ရတာေလ။ အမ်ားသိတဲ႔ ကုန္ထမ္းသမား တစ္ေယာက္ေပါ့ တစ္ေခါက္ျပန္လာတိုင္း ျပံုးျပတယ္ သူ့အလုပ္ ကဘယ္ေလာက္ပင္ပန္းလဲ က်ြန္ေတာ္မသိဘူး
အေဖ နွဖူးက ေခ်ြး ေျခမ က်တဲ႕ထိလုပ္ေနရတယ္ က်ြန္ေတာ္ အဲ႕တုန္းက သိတာက က်ြန္ေတာ္ မုန့္စားမယ္
က်ြန္ေတာ္ အရုပ္နဲ႕ ေဆာ့မယ္ အဲ႕အရုပ္ကို အေဖကဝယ္ေပးရမယ္ ဝယ္မေပးရင္စိတ္ေကာက္မယ္ က်ြန္ေတာ္ထင္တယ္ တခါတခါ ျပန္ေတာင္ေအာ္မိ မယ္ က်ြန္ေတာ္သာ အဲ႕တုန္းကသူ့ေစတနာ ေမတၲာ ေတြကိုသိပီး တန္ဖိုးထားတတ္ရင္ က်ြန္ေတာ္ခုလိုေနာင္တ ရေနမွာ မဟုတ္ဘူး အေဖ ဘဝ တစ္ေလ်ွာက္လံုး နားလည္ေပး ပီး က်ြန္ေတာ့္ အနာဂါတ္အတြက္ သူ့ခမ်ာ ပင္ပန္းခံရွာေဖြစုေစာင္း ေနခ်ိန္ က်ြန္ေတာ္ ကလြဲ မွားစြာ ျဖဳန္းတီး ခဲ႕မိဘူးတယ္။

ဒီလိုနဲ႕ ငယ္ဘဝ ေလးမွာ အေဖ့ ရဲ႕ ေမတၲာ ေစတနာ ဂရုဏာ အျပည့္နဲ႕ ကာကြယ္ေစာက္ေရွာက္မႈ ေအာက္မွာ က်ြန္ေတာ္လူလား ေျမာက္လာခဲ႕တယ္ စဥ္းစားတတ္ ေနပီ ေတြးေခၚ တတ္ေနပီ က်ြန္ေတာ္ ေလ သူ့အတြက္လို့မေတြးမိဘူးဗ်ာ က်ြန္ေတာ္ ေတြးတယ္ လုပ္တယ္ဆိုတဲ႕အရာတိုင္းက သူ့အတြက္မဟုတ္ခဲ႕ဘူး
ေက်ာင္းေနစဥ္မွာ အက်င့္ပ်က္တဲ႕ လူငယ္စရိုက္ေလးပါကပ္ညိ လာေတာ့ အကူမျဖစ္တဲ႕အျပင္ က်ြန္ေတာ္ဟာ ဝန္တစ္ခုလို အေနွာက္ယွက္ ျဖစ္လာခဲ႕ေသးတယ္ ေက်ာင္းလစ္တယ္ အိမ္က ပိုက္ဆံ ခိုးသံုးတယ္ အေဖဟာက်ြန္ေတာ့္ အနာဂါတ္အတြက္ဆိုပီး ေသတၲာ ေလးနဲ႕ စုထားတတ္ပါတယ္ မွတ္တမ္းမွတ္ရာေလးနဲ႕ေပါ့ က်ြန္ေတာ္ ခိုးတယ္ game ေတေဆာ့တယ္ ဒါေတာင္အားမရအျပစ္တင္လိုက္မိေသးတယ္ ငါ့ကို သူမ်ားမိဘေတလိုမုန့္ဖိုးလဲ အမ်ားၾကီးမေပးဘူးဆိုပီး
အေဖ ဟာ က်ြန္်တာ့္အနာဂါတ္အတြက္ ဆို က်ြန္ေတာ့္ေပၚ ထားရိွတဲ႕ ေမတၲာ ေစတနာ ေတြ ေၾကာင့္ဆိုတာ က်ြန္ေတာ္သိခဲ႕ရင္ေတာ့ဗ်ာ

အသက္ရြယ္ ဟာ အခ်ိန္ေတြ ေျပာင္းလဲ လာတာနဲ႕ အမ်ွ တိုးလို့လာပီး အေဖအသက္ၾကီးလာပီ အိုမင္းေနပီ သူ့အလုပ္ကိုသူမရပ္တန့္ခဲ႕ဘူး က်ြန္ေတာ္ နဲ႕စကားေျပာဖို့အေဖအျမဲၾကိဳးစားတယ္ က်ြန္ေတာ္ ဟာပ်က္စီးေနပီ
အေဖဟာ သူ့အက်င့္တိုင္း က်ြန္ေတာ့္ ကို လမ္းမွန္ျပခ်င္ေနခဲ႕တယ္ က်ြန္ေတာ္ဟာ လမ္းေပၚမွာ အခ်ိန္ကုန္တတ္လာတယ္။ က်ြန္ေတာ္ဟာ အေဖ့ကိုေရွာင္ဖယ္ေနခဲ႕တယ္ သူဟာ ငါ့ကို အျမဲအျပစ္ဘဲ ျမင္ေနတယ္ ငါ့ကို မခ်စ္ဘူးဆိုပီး မွားယြင္းတဲ႕ အေတြးေတြ အသိ ေတြၾကားမွာ ငါသာအမွန္ဆို ပီးဂုဏ္ယူစြာဆိုးခဲ႕ေသာ္လည္း အေဖဟာ က်ြန္ေတာ့္ကို ဆူယံုကလြဲ လို့သူ့ေနာက္ဆံုးခ်ိန္ထိပင္ လက္နဲ႕မရြယ္ခဲ႕ဖူးဘူး ဒီေလာက္ၾကီးမားတဲ႕ အေဖရဲ႕ ေမတၲာကို သာက်ြန္ေတာ္နားလည္ခဲ႕ရင္ ႕ ႕ ႕ ႕ ႕ ႕ ႕ ႕

အေဖ က်န္းမာေရး ခ်ိဳ႕ယြင္းလာပီ က်ြန္ေတာ္ဟာ အလုပ္ကိစၥ ေတြနဲ႕ နယ္ကို ခဏခဏ သြားေနရခ်ိန္ က်ြန္ေတာ့ဆီကဖုန္းေလးလာရင္ေပ်ာ္ေနေရာ က်န္းမာေရးဂရုစိုက္ဖို့မွာရတာလဲ အထပ္ထပ္ အခါခါ
ျပန္လာရင္ဘာေလးဝယ္ခဲ႕ ညာေလးဝယ္ခဲ႕ ကေလးတစ္ေယာက္လို မွာ တတ္ေသးတာ ဒါေပမဲ႕ က်ြန္ေတာ္ အျမဲ သတိရမေနတတ္ခဲ႕ဘူး ငယ္ငယ္က အေဖ အလုပ္ကျပန္လာတိုင္း က်ြန္ေတာ့္အတြက္ ႏြားနို့ မုန့္ တစ္ခုမဟုတ္တစ္ မွာစရာေတာင္မလိုဘဲ ပါလာတတ္တာ ေတြကို က်ြန္ေတာ္ ေမ့ေနခဲ႕ပီေလ က်ြန္ေတာ္ ငယ္ငယ္က အေဖတစ္ခုခုပါလာရင္ အရမ္းေပ်ာ္ခဲ႕ အေဖလဲ အဲ႕လိုဘဲ ခရီးကျပန္လာလို့ က်ြန္ေတာ္မ်ားသူ့တြက္တစ္ခုခုပါလာရင္ေပ်ာ္မဆံုးဘူး ငါ့သားၾကီးက ငါ့တြက္ဝယ္လာတာ ဆို ပီးသူ့သူငယ္ခ်င္းေတြၾကြားရတာအေမာ က်ြန္ေတာ္ဂုဏ္မယူဘူး မသိသလိုဘဲေနခဲ႕မိတယ္ အေဖနဲ႕ ထပ္တူ ေပ်ာ္လို့ ရတာကိုက်ြန္ေတာ္ ေမ့ေနခဲ႕ဖူးတယ္

အေဖေနာက္ေတာ့က်ြန္ေတာ့္ ကိုေျပာလာတယ္ သားၾကီး အေဖအို ေနပီ သူလိုခ်င္တာ က်ြန္ေတာ့္ဆီ ကဂရုစိုက္မႈ ေလးတင္ပါ သူဘာမွ မေတာင္းဆို ဘူး တျခား သူ့ နဲ႕ အတူ ညပိုင္းေလးမွာစကားေတြ ေျပာခ်င္တယ္ က်ြန္ေတာ္ဟာ အလုပ္ကို အေၾကာင္းျပပီး ညပိုင္းေတာင္မအားခဲ႕ဘူး အေဖက်န္းမာေရးမေကာင္းခဲ႕တဲ႕ ေနာက္ဆံုး ေန့ သူ့ဘဝရဲ႕ ေနာက္ဆံုး အခ်ိန္ေရာက္ခါနီး မွာ အေမက အေဖကို ေျပာတယ္တဲ႕ ေတာ့္သားကိုေခၚလိုက္ရမလား ဆိုေနပါေစကြာ မင္းသား အလုပ္လုပ္ေနတာ ညေနက်ျပန္လာမွာ ေပါ့ လို့ေျပာပီး25/8/2016 10:30 am ေလာက္မွာဆံုးသြားတယ္ က်ြန္ေတာ္ သိရခ်ိန္က 1:23 pm ဖုန္းေတြေခၚပါေသာ္လည္းအလုပ္တာဝန္ေၾကာင့္ဖုန္းဝင္တာမသိလိုက္ပါဘူး က်ြန္ေတာ့္ဘဝရဲ႕ ေရႊ ေတာင္ၾကီးျပိဳလဲတဲ႕ေနပါဘဲ က်ြန္ေတာ္ ဘာမွ လုပ္မေပးလိုက္ ရဘူး သူ့ေပးဆပ္မႈ ေတြနဲ႕ က်ြန္ေတာ္ဟာရပ္တည္ခဲ႕တယ္ သူ့ေစတနာ ေမတၲာ ေတြကိုသူရိွစဥ္မွာတန္းဖိုးထားရမွန္းမသိခဲဲဘူး
ခုေတာ့က်ြန္ေတာ္ ဘာ တတ္နိုင္ေသးလဲ သားမိုက္ကို ခြင့္လႊတ္ပါအေဖ ႕ ႕ ႕ ႕ ႕ ႕ ႕ ႕ ႕ ႕

Author @kyawkohtet
MSC-227