İnsanın bu hayatta mutlaka bir dostu olmalı. Sırrını, derdini, mutluluğunu paylaşacağı biri olmalı. O kadar güzel bir şey ki dostluk, insanın hayatında güvendiği birisinin olması o kadar güzel ki tarifi yok!
Dostluk önemlidir. İnsan dostuma sadık kalmalıdır, ona ihanet etmemelidir. Dostunun sırrını kimseye anlatmamalıdır. Sırtını ona yaslanalı sonsuz güvenmelidir. Ağlarken omzunda ağlamalı, mutluyken sevinçten sarılmalıdır.
Ama asıl dostluk kötü gününde yanında olmaktır. Ben hep derim kötü günümde yanımda olmayan iyi günümde de olmasın. Çevremde az insan olsun ama güvendiğim insanlar olsun 1-2 tane dostum olsun bana yeter benim sırtım yere gelmez.
Herkes dost olamaz. Çünkü insanlara güvenmek zordur. Güven de zamanla oluşan bir mekanizmadır.
Dostum dediğiniz kişinin sadece bakışlarından bile anlatmak istediğini anlamalısınız. Ufak bir tartışmanızda bile birbirinize bir gülümseme eşliğinde hemen sarılmalısınız. Çünkü dostlar arasında kavga olmaz.
