ไม่ว่าจะผ่านไปอีกนานแค่ไหน ปริมาณความรักความห่วงใยจากผู้หญิงคนนี้
ที่เราเรียกว่า "แม่" ก็ไม่มีท่าทีว่าจะ เสื่อมหาย หรือลดลงเลยแม้แต่น้อย
วันก่อนแค่รู้ว่าใกล้ถึงเวลาที่เรากำลังจะเดินทางกลับไปถึง
พ่อก็แอบโทรมาบอกว่าเห็นแม่รีบจัดแจงไปตลาดแต่เช้า เพื่อเตรียมทำอาหารเมนูที่เราชอบ
แม้จะบอกไปว่าไม่ต้องวุ่นวาย กลัวแม่เหนื่อย
ไว้ออกไปหาอะไรทานด้วยกันข้างนอกดีกว่า
แต่รู้ว่าถ้าเผลอบอก จะเป็นการไปทำลาย ขวางความสุข/ความตั้งใจของแม่ ที่ชอบทำอาหารให้กับลูกๆ
และแม่เองก็ไม่ค่อยชอบออกไปทานอาหารข้างนอก แต่จะมีความสุขมากกว่า ถ้าเห็นลูกหลานมาอยู่กันพร้อมหน้า ช่วยกันทำ ช่วยกันเตรียม นั่งคุยกันอยู่แถวนั้น ระหว่างที่แกทำอาหาร ในห้องครัวที่อยู่ใกล้ๆ
ยิ่งเมื่ออาหารมาครบแล้ว และพวกเราพากันมารุมที่โต๊ะ ทานกันจนเกลี้ยงจาน หมดหม้อ ทุกคนขอข้าวเพิ่ม ฯลฯ
เราจะเห็น รอยยิ้มที่ผ่านออกมาทางแววตาที่มีความสุขของแม่ ชัดเจนมากขึ้นเรื่อยๆ ^^
นี่แหละครับ ผู้หญิงที่อยู่พร้อมมอบความรักให้กับเราตลอดเวลา
อย่าลืมโทรหา หรือหมั่นไปเยี่ยมคุณพ่อคุณแม่บ่อยๆนะครับ
โดยส่วนตัววางแผนว่า จากที่ไปเที่ยวหาบ่อยอยู่แล้ว ตั้งใจว่าจะกลับไปเยี่ยมให้บ่อยกว่าเดิมครับ _