စာစကား (၇)
စာဖတ္သမားျဖစ္ရင္၊ ၾကဳိက္တတ္တဲ့ စာအုပ္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရိွတယ္။ အဲ့ဒီ့ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားထဲက၊ အဆိုအမိန္႔ေတြ ေကာက္ခ်က္ေတြ၊ မွတ္ခ်က္ေတြကို စုထားတဲ့ စာအုပ္ေတြ အေၾကာင္း ေျပာခ်င္ပါတယ္။ က်ေနာ္ စာဖတ္သမားဘဝ အစကတည္းက၊ အဆိုအမိန္႔ေတြ စုထားတဲ့ စာအုပ္ေတြကို တစ္ခုတ္တစ္ရ စုတယ္။ ေဆာင္းတယ္။ ျပီးေတာ့၊ အခ်ိန္ကြက္ကြက္ကေလးေတြမွာ ေကာက္ေကာက္ဖတ္တယ္။
ဒီလို ဖတ္လာပါ မ်ားလာေတာ့၊ တစ္ခု သတိထားမိတယ္။ အဆိုအမိန္႔ေတြ၊ ေကာက္ခ်က္၊ မွတ္ခ်က္ေတြက ျဖစ္စဥ္ကို နားလည္ေပးေအာင္ လုပ္ေပးတယ္။ တခါတရံ စာတစ္ပုဒ္ ဖတ္တယ္။ စာတစ္အုပ္ ဖတ္တယ္။ ဆုိလို ရင္းကို ခ်က္ခ်င္း သေဘာမေပါက္တဲ့ စာအုပ္ေတြ အမ်ားၾကီး။
အဆိုအမိန္႔စုစည္းထဲက၊ စာတစ္ေၾကာင္း၊ စကား တစ္ခုက ေခါင္းထဲကို တစ္ခုခု လင္းသြားတယ္။ လက္သြားတယ္။ အဲ့သည္လို ခံစားရတယ္။
ျဖစ္စဥ္ကို နားလည္လိုက္တယ္။ အျဖစ္အပ်က္ကို နားလည္လုိက္တယ္။
သေဘာတရား တစ္ခုဟာ၊ စာေတြ စကားေတြ အမ်ားၾကီး ေျပာျပီး ရွင္းျပစရာ မလိုဘဲ အလိုလို ဦးေႏွာက္ထဲမွာ နားလည္သြားသလိုမ်ဳိး။ ႏွလံုးသား ထဲမွာ စြဲစြဲျမဲျမဲ သိလိုက္တာမ်ဳိး ျဖစ္သြားေစတယ္။
အဆိုအမိန္႔ေတြကို ဖတ္တဲ့ ေကာင္းက်ဳိးက၊ လူေပါင္းစံုရဲ႕ အိုင္ဒီယာကို စားသံုးခြင့္ရတယ္။ သူတို႔ ၾကံဳတဲ့၊ သူတို႔ နားလည္ထားတဲ့ အရာတစ္ခုကို စာတစ္ေၾကာင္း၊ စကားတစ္ခြန္းနဲ႔ စစ္ထုတ္ျပီး ရလိုက္တာမ်ဳိး။ ဒါေတြက စာဖတ္သမားေတြ အတြက္ အသံုးဝင္တယ္။ စာေတြကို ဆက္ျပီး ဖတ္ဖို႔ တြန္းအားျဖစ္ေစတယ္။ ထုိနည္းလည္း ေကာင္းပဲ အေၾကာင္းအရာတစ္ခု၊ ဘာသာရပ္တစ္ခု၊ သေဘာတရား တစ္ခုကို အလြယ္တကူ နားလည္သြား ေအာင္ အေထာက္အကူ ျပဳတယ္။
ဥပမာ - ဒႆန ေကာက္ခ်က္ တစ္ခု တစ္ေလကို က်ေနာ္ ထုတ္ႏွဳတ္ျပမယ္။
အတုပဲ ခိုးလို႔ရမယ္…. အစစ္ဆိုတာ က်င့္မွ….
အမွန္သိသေလာက္က်င့္…. အစစ္ျဖစ္တယ္။
ဘဝျမင့္ရင္ ဘဝင္ျမင့္တတ္တယ္။ ဘဝပဲ ျမင့္ပါေစ။
ခြန္စိုက္အားစိုက္မလုပ္ပဲႏွင့္ အေကာင္းဆံုးဆိုတာ မရရိွႏိုင္….
အေကာင္းဆံုးကို လိုခ်င္ရင္ သာမန္နဲ႔ေတာ့ ဘယ္ရမလဲ….
ဘဝဆိုတာ၊ ဂီယာ ဆယ္ခ်က္ပါတဲ့ စက္ဘီးတစ္စီးနဲ႔တူတယ္။ က်ေနာ္တို႔က တျခားဂီယာေတြ ေျပာင္းထိုးျပီး နင္းဖို႔ ေမ့ေနၾကတယ္…
ျဖစ္ႏိုင္ေခ် ရိွတာကို လုပ္တာ ႏိုင္ငံေရး….
ထာဝရ ရန္သူ၊ ထာဝရ မိတ္ေဆြ ဆိုတာ မရိွ။
ထာဝရ အက်ဳိးစီးပြားသာ ရိွတယ္….
သမိုင္းဆိုတာ၊ လူတန္းစား တိုက္ပြဲ…..
ေလာကမွာ ျမဲေသာ အရာ မရိွ….
ျမဲေသာ အရာ ရိွရင္ေတာင္ တစ္ခုပဲ ရိွတယ္….
အဲ့ဒါ သခၤါရ…
ကမာၻေလာကၾကီးကို ေျပာင္းခ်င္တဲ့သူက၊
ကိုယ့္ကိုယ္ကို အရင္ ေျပာင္းပစ္ရမယ္….
မိသားစု ဆုိတာ ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕ အေျခခံယူနစ္။
ဘဝဆိုတာ စိတ္ရဲ႕ ေရာင္ျပန္ဟပ္မႈ။
ရင့္က်က္တယ္ဆိုတာ လူၾကီးစိတ္။
ကေလးစိတ္က မရင့္က်က္ဘူး။
မ်ားမ်ားလိုခ်င္၊ မ်ားမ်ားေလ့လာ။
အလကား လိုခ်င္သူက အလကားလူ…။
က်ေနာ့္ စာဖတ္သက္ တစ္ေလွ်ာက္၊ အဆိုအမိန္႔ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို မွတ္စုထုတ္ခဲ့တယ္။ အဆိုအမိန္႔ေတြ မွတ္ခ်က္ေတြက ေလာကၾကီးကို နားလည္ေအာင္လုပ္ေပးတယ္။ လူေတြအေၾကာင္း၊ သဘာဝအၾကာင္း၊ အလုပ္အေၾကာင္း၊ စိတ္ေနသေဘာထားေတြအေၾကာင္း၊ စိတ္သဘာဝေတြ အေၾကာင္း… စတာေတြကို နားလည္လာေစတယ္။
ဒီလိုပဲ၊ ေအာင္ျမင္မႈ အေၾကာင္း၊ က်ရံႈးမႈအေၾကာင္း၊ ေလာကဓမၼအေၾကာင္း၊ စာေပ အေၾကာင္း၊ အႏုပညာ အေၾကာင္း… စတဲ့ အေၾကာင္းတရားေတြကို နားလည္ေအာင္ လုပ္ေပးတယ္။ ဒါေတြတင္မကဘူး။ အေၾကာင္း အရာ တစ္ခုနဲ႔ တစ္ခု ဆက္စပ္ နားလည္ေအာင္ လုပ္ေပးတယ္။ အဆိုအမိန္႔ေတြက တန္ဖိုးၾကီးတယ္။
အထူး သျဖင့္၊ သူတို႔ဘဝရဲ႕ ျဖတ္သန္းမႈ အႏွစ္ခ်ဳပ္လည္းျဖစ္တယ္။ ေလ့လာမႈ အႏွစ္ခ်ဳပ္လည္း ျဖစ္တယ္။ နားလည္ ထားမႈ တစ္ခုရဲ႕ အေျခခံအေၾကာင္းတရားလည္းျဖစ္တယ္။ အဆိုအမိန္႔တစ္ခုဟာ၊ မီးခလုတ္နဲ႔လည္း တူတယ္။ လွ်ပ္စစ္မီး ဘယ္ေလာက္ လာေနလာေန၊ ခလုတ္ မဖြင့္လိုက္ရင္ မီးသီးက မလင္းဘူး။ ဒီလိုပဲ၊ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုကို နားလည္ဖို႔၊ စာေတြ အမ်ားၾကီး ဖတ္ေနေပမယ့္ ခ်က္ခ်င္း ပြင့္မသြားတာေတြ ရိွတယ္။ ဒါကို အဆိုအမိန္႔ ေတြက လုပ္ေပးႏိုင္တယ္။
ဒါ့ေၾကာင့္၊ စာဖတ္သမားေတြဟာ ကိုယ့္ရဲ႕ေလ့လာမႈ ျဖစ္စဥ္မွာ အဆိုအမိန္႔ေတြကို ဖတ္ဖို႔ လိုတယ္။ အဆိုအမိန္႔ ေတြက နားလည္မႈ ျဖစ္စဥ္ကို လိပ္ပတ္လည္ေအာင္ လုပ္ေပးတယ္။
လွ်ပ္စစ္မီးခလုတ္တစ္ခုလို၊ မီးလင္းေအာင္ ဆက္စပ္ေပးတဲ့ ဆက္ထံုးတစ္ခုျဖစ္တယ္။ စာအမ်ားၾကီး ဖတ္ေနတာထက္၊ စာတစ္ပိုဒ္၊ စာတစ္ေၾကာင္းက ကိုယ့္ အသိကို လင္းေအာင္၊ လက္ေအာင္ လုပ္ေပးႏိုင္တယ္။ အိုင္ဒီယာေတြကိုလည္း ထုတ္ေပးတယ္။ ဆြေပး တယ္။ ရိွျပီးသား အသိေတြကို ခ်ိတ္ေပးတယ္။ ဆက္ေပးတယ္။ တြဲေပးတယ္။ ေပါင္းေပးတယ္။ ဒါဟာ၊ အသိတစ္ခုက အသံုးက်လာဖို႔ အေရးၾကီးဆံုး အခ်က္ ျဖစ္ပါတယ္။
မင္းေသ့
photo : google
