ငယ္ငယ္တုန္းကေပါ့ -
တစ္ခုခုဆုံးရႈံးလုိက္ရျပီဆုိရင္ ဝမ္းနည္းတတ္တဲ့အ
က်င့္ အိမ္မက္ဆုိးေတြမက္ခဲ့ရျပီဆုိ(၇)ရက္လုံးလုံး
ေႀကာက္လန္႔ေနရတဲ့အျဖစ္ ေက်ာင္းစာသင္ခန္းထဲမွာ ဆရာမကေမးခြန္းေတြေမးလုိက္တုိင္း
ကုိယ့္အလွည့္ေရာက္လာမွာကုိ ရင္တထိတ္ထိတ္နဲ႔ ေစာင့္ေမ်ွာ္ေနရတဲ့အျဖစ္ဆုိးေတြ
သူငယ္ခ်င္း အေပါင္းသင္းေတြကကဲ့ရဲ႕ႀက
ေဆြးမ်ဳိးအသုိင္းဝုိင္းေတြကႏွမ့္ခ်
လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ အနာဂတ္ ဆုိတာကုိ
မေမ်ွာ္မွန္းရဲခဲ့ဘူး ။
ဘဝက - အဲ့ဒီလုိေႀကာက္ရံြ႕ျခင္းေတြတနင့္တပုိးႀကီးနဲ႔ အထုေထာင္းခံခဲ့ရတယ္ ။
ဒီလုိနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္အရြယ္ေရာက္ ႀကီးျပင္းလာရတဲ့ အခုအခ်ိန္ထိ လူေတြ ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ႏွိမ့္ခ်
ကဲ့ရဲ႕ေနႀကတုန္းပါပဲ ။
ဒါကုိ ' ေလာကဓံ ' လုိ႔ပဲမွတ္ယူထားလုိက္ပါတယ္ ။
လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ႏႈတ္ဖ်ားကထြက္လာတဲ့စကားလုံး
ဟာ သူ႔ရဲ႕ အေတြး စိတ္ကူး ေတြကေနစျပီး ျဖစ္ေပၚလာတယ္လုိ႔ပဲ ကြ်န္ေတာ္ယူဆမိတယ္ ။
ဒါေႀကာင့္ ကြ်န္ေတာ့္
ကုိ အထင္ျမင္ေသးႀကတဲ့လူေတြ ေတြးသလုိမ်ဳိး
ကြ်န္ေတာ္မေတြးႏုိင္ခဲ့ဘူး ။ကြ်န္ေတာ္ ေတြးသလုိမ်ဳိးလည္းသူတုိ႔မေတြးႏုိင္ဘူူးေလ ။
ဒါကုိ မညီမ်ွျခင္းလုိ႔ပဲ သေဘာထားေပးႀကပါ ။
ကြ်န္ေတာ္ဖတ္ဖူူတဲ့ ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ရွိပါတယ္
( ေရးသူနာမည္ မမွတ္မိေတာ့ပါ )
သုိ့ေသာ္ အရမ္းႀကဳိက္တယ္။
!
ဇာတ္လမ္းက-
ျမဳိ႕တစ္ျမဳိ႕မွာ အရမ္းဆုိးသြမ္းတဲ့ လူတစ္ေယာက္ကုိ ရဲေတြဖမ္းမိပါတယ္ အဲ့ဒီအခါ အမႈစစ္က သူ႔
ကုိေမးပါတယ္ " ခင္ဗ်ား ဘာျဖစ္လုိ႔ ဒီလုိဆုိးသြမ္းတဲ့ လူတစ္ေယာက္ျဖစ္လာရတာလဲ " ။
လူဆုိးက " က်ဳပ္အခုလုိဆုိးသြမ္းလာရတာ အိမ္က ပေထြးေႀကာင့္ေပါ့ဗ်ာ ပေထြးက အိမ္မွာဆုိ က်ဳပ္ကုိ
အျမဲရန္ရွာ အျပစ္ဆုိတယ္ အဲ့ဒီအခါက်ဳပ္လည္း
အိမ္မွာမေနျဖစ္ဘူး လမ္းေပၚမွာ ေလွ်ာက္သြားတယ္ ေတြ႔ကရာလူူေတြနဲ႔ ေပါင္းတယ္ လမ္းေပၚမွာအိပ္
လမ္းေပၚမွာစား ခုိးတတ္လာတယ္ ဆုိးတတ္လာတယ္ဗ်ာ " ဒါေပမယ့္ က်ဳပ္မွာ အကုိတစ္ေယာက္ေတာ့ရွိေသးတယ္ဗ် သူက ပါေမာကၡ ေပါ့ဗ်ာ ။
ဒီလုိနဲ႔ အမႈစစ္က အဲ့ဒီ ပါေမာကၡႀကီးဆီကုိ သြားတယ္ ဟုိေရာက္ေတာ့ "ခင္ဗ်ားညီ ဆုိးသြမ္းသေလာက္ ခင္ဗ်ားကေတာ့ ေတာ္ေနပါလား ဘယ္လုိေႀကာင့္ပါလဲ "
ပါေမာကၡ က " ဟုတ္တယ္ က်ဳပ္လည္း
အိမ္ကပေထြးေႀကာင့္ပါပဲ သူအဲလုိ အျမဲဆူပူေသာင္းက်န္းေနတုိင္း က်ဳပ္ စာႀကည့္တုိက္ ကုိအျမဲ
သြားတယ္ စာေပ မ်ဳိးစုံဖတ္တယ္ တစ္ခါတေလဆုိ
အိမ္ကုိမျပန္ခ်င္လုိ႔စာ
ႀကည့္တုိက္မႈးဆီမွာ ခြင့္ေတာင္းျပီးက်ဳပ္ အဲဒီမွာပဲ
အိပ္ျဖစ္တယ္ ဒါေႀကာင့္လည္း အခုလုိအေျခေန ေရာက္လာတယ္ဆုိပါေတာ့ဗ်ာ " ။
ဇာတ္လမ္းကုိေတာ့ ကြ်န္ေတာ္အက်ဥ္းခ်ဳပ္ျပီးတင္ျပ
တာပါ အားလုံးလည္း နားလည္လိမ့္မယ္လုိ႔
ေမ်ွာ္လင့္မိပါတယ္ ။
ညီအကုိႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘဝ ကြာျခားမႈေတြဟာ
အဲ့ဒီလုိ အေတြးေခၚ မတူညီျခင္းေတြ
ေႀကာင့္ဆုိရင္ မမွားပါဘူး ။
538129_485101651527084_1340003368_n.jpg
ၿမန္မာစတီးမစ္ မိသားစုဝင္ အားလုံးကုိလည္း
ကြ်န္ေတာ္ ေမတၱာရပ္ခံပါတယ္
တစ္ခ်ဳိ႕လည္းဒါကုိ နားလည္းလက္ခံျပီသားပါ ။ myanmar steemit မွာရွိႀကတဲ့ ဆရာသမားေတြရဲ႕
သြန္သင္ဆုံးမမႈေတြကုိ ေလးစာပါ တန္ဖုိးထားႀက
ပါ ။
myanmar steemit ႀကီးေအာင္ျမင္ဖုိ႔အတြက္
ေရွ့က ဦးေဆာင္ေနႀကတဲ့ ဆရာ မိဘေတြ Admin
ေတြရဲ႕လက္တြဲေခၚယူမႈ ႀကဳိးစားလုပ္ေဆာင္မႈ
ေတြကုိ အသိမွတ္ျပဳ ေလးစားတန္ဖုိးထားႀကပါ
ဝုိင္းဝန္းကူညီေပးႀကပါ ။
အဲ့ဒီလုိ ေမတၱာတရားေတြထားရွိႀကရင္း
ႀကဳိးစားႀကပါ ဂုဏ္ယူႀကပါ ဗ်ာ ။
( အရုိးသားဆုံးဝန္ခံျခင္းျဖစ္ပါတယ္ )
ကြ်န္ေတာ္ကုိယ္တုိင္ အခုခ်ိန္ထိ steemit ကုိ ကြ်မ္းက်င္စြာမသုံးတတ္ေသးပါဘူး ေသခ်ာစြာလည္း နားလည္မႈမရွိေသးပါဘူး ။
စာတစ္ပုဒ္ေရးတယ္postတင္လုိက္တယ္ ကြ်န္ေတာ့္ Post ဟာအလြန္ဆုံး Vote ခံရမွ ( ၁၀ ) ဦးထက္
မပုိပါဘူး ကုိယ့္ Post မွာ အခုခ်ိန္ထိအလြန္ဆုံး႐ရွိခဲ့တာ ( $.0.19 ) ေပါ့ဗ်ာ။
ဒါဟာစဥ္းစားႀကည့္ရင္ ကုိယ့္ရဲ႕
အားနည္းခ်က္ေတြေႀကာင့္ဆုိတာ လုံးဝေသခ်ာတယ္။
ကြ်န္ေတာ္ေျပာခဲ့သလုိအေတြးေခၚေပါ့ဗ်ာ ။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ စိတ္ဓာတ္မက်ပါဘူး စာေတြေရးေနရ
တုိင္း ကုိယ္ရဲ႕ကုိယ္ပုိင္အေတြးေတြကုိ Post တင္ခြင့္ရတုိင္း ကြ်န္ေတာ္ အရမ္းေပ်ာ္တယ္ ဂုဏ္ယူတယ္။
အေသခ်ာဆုံးကေတာ့ myanmar steemit မိသားစုအားလုံးရဲ႕ ေမတၱာတရားေတြ ေႏြးေထြးစြာ ကြ်န္ေတာ္ရရွိေနလုိ႔ပါပဲ ။
myanmar steemit မိသားစုဝင္အားလုံးလည္း
အက်ဳိးရွိေသာ ေကာင္းမြန္ေသာ အေတြးေခၚ မ်ဳိးေတြ ပုိင္ဆုိင္ႀကပါေစလုိ႔ ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းရင္း…
အားလုံးကုိေလးစားလွ်က္
Credit Google image
ညီညီထြန္း
မုိးစက္
written by @ konyinyitun
MSC no - ေလွ်ာက္ထားဆဲ