အခ်ိန္ေတြႀကာခဲ့ပါျပီ ( ၁၀ ) စုႏွစ္ေက်ာ္ေပါ့ဗ်ာ ။ မထင္မွတ္ပါပဲ ဒီေန႔ ငယ္သူငယ္ခ်င္းေဟာင္းႀကီနဲ႔ျပန္ဆုံ
ေတြ႕ပါတယ္ ။
ဒီလုိနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ေတြ လၻက္ရည္ဆုိင္ထုိင္ျဖစ္ခဲ့ႀကတာေပါ့ ဆုိင္ေရာက္ေတာ့ သူနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ ငယ္ေႏွာင္းဘဝ
အေႀကာင္းေတြကုိျပန္ေျပာျဖစ္ခဲ့ႀက…
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြ ။ ေႀကကြဲျခင္းေတြ ။
လြမ္းေမာျခင္းေတြ ။ ရူးမုိက္ျခင္းေတြ ။
အစုံအလင္ေပါ့ဗ်ာ ။
ခဏအႀကာ မထင္မွတ္ပဲသူကြ်န္ေတာ့္ကုိလွမ္းေျပာတယ္ " မင္း အေတာ္
ႀကည့္ေကာင္းလာတယ္ကြ အဆင္ေျပေနတဲ့ပုံပဲ " ( ဘာကုိဆုိလုိမွန္း ကြ်န္ေတာ္မသိ ) သူ႔စကားအဆုံးမွာ ကြ်န္
ေတာ္သူ႔ကုိ ဟန္ေဆာင္ျပီးျပံဳးျပလုိက္ပါတယ္ ( သူသေဘာက်သြားပါတယ္ေလ ) ။
တကယ္တမ္းက်ေတာ့ကြ်န္ေတာ္က သူေျပာတဲ့ ဘဝ ပုံစံမ်ဳိးကုိပုိင္ဆုိင္ထားတဲ့ လူတစ္ေယာက္မဟုတ္ဘူူးဆုိတာ သူမသိခဲ့ေလပါလားလုိ႔စဥ္းစားရင္း စဥ္းစားရင္း…
ကြ်န္ေတာ္သူ႔ကုိ
တစ္ခ်က္ေငးႀကည့္ျပီး ျပန္ေမးလုိက္ပါတယ္ " ခင္ဗ်ား ' ဘဝ ' ဆုိတာကုိဘယ္လုိမ်ဳိး နားလည္သေဘာေပါက္ျပီး အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆုိသလဲဗ် " သူက " ငါတုိ႔အခုလုိ အသက္ရွင္ေနရတာက ' ဘဝ 'ပဲေလကြာ " ( ဒါဆုိဘဝဆုိတာရွင္သန္
ျခင္းေပါ့ ) ။
ဒါနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ကပဲဆက္ေမးလုိက္ပါတယ္ " ကြ်န္ေတာ္တုိ႔အခု
လုိအသက္ရွင္ေနရတာ ' ဘဝ' ဆုိရင္ေသဆုံးသြားႀကတဲ့ လူေတြမွာ ဘဝ ဆုိတာမရွိေတာ့ဘူးေပါ့ " စကားအဆုံးမွာ
ေတာ့ သူ႔ဖက္က' ဟင္ ' ဆုိတဲ့ အာေမဋိတ္အသံကလြဲလုိ႔ ဘာမွမေျဖေတာ့ပါဘူး ။
ဒါနဲ႔ပဲ ကြ်န္ေတာ္ကဆက္ျပီး "ဒီလုိဗ် ' ဘဝ ' ဆုိတာ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ ' ကုိယ္ , စိတ္ ' ႏွစ္ပါးျငိမ္းခ်မ္း ျငိမ္သက္ဖုိ႔ပါပဲ ဘဝ ဆုိတာ သံသရာလည္ျခင္းလုိ႔လည္းျမင္မိတယ္ဗ် ေလာ
ကမွာ ရွင္သန္ေနရတဲ့ ပုဂၢဳိလ္ သတၱဝါမွန္သမွ်ဟာ သူတုိ႔ေကာင္းျခင္းေတြလုပ္ရင္ ေကာင္းတဲ့ဘဝေတြပုိင္ဆုိင္တယ္ မေကာင္းျခင္းေတြလုပ္ရင္ မေကာင္းတဲ့ဘဝေတြျပန္ရတယ္ ။
ဒီလုိပါပဲ ေသဆုံးသြားႀကတဲ့လူေတြ(ဘဝ)ေတြမွာလဲ သူတုိ႔ရဲ႕ေကာင္းျခင္း မေကာင္းျခင္း အေႀကာင္းအရာေတြက
အျမဲတမ္းလုိက္လာတယ္ဆုိပါေတာ့ဗ်ာ " ။
သူက စကားျဖတ္ေမးျပန္တယ္
" ဒါဆုိ ေသဆုံးသြားတဲ့လူေတြမွာဘဝရွိတယ္လုိ႔ ဆုိတာေပါ့ " ။
" ဟုတ္တယ္ ခင္ဗ်ားဘယ္လုိဘဝမ်ဳိးကုိပုိင္ဆုိင္ခ်င္သလဲ ေကာင္းတဲ့ဘဝလား? မေကာင္းတဲ့ဘဝလား? " လုိ႔
ေမးေတာ့ သူက " ေအးငါကေတာ့
ေကာင္းတဲ့ဘဝပဲပုိင္ဆုိင္ခ်င္တယ္ကြာ
" ဒါဆုိ ကြ်န္ေတာ္ကူညီမယ္ " လုိ႔ေျပာ
ျပီး ဆုိင္က စားပြဲထုိးေလးကုိ လွမ္းေခၚလုိက္ပါတယ္ " ညီေလးဘယ္ေလာက္က်သလဲ ။ " ဟုတ္ကဲ့အကုိ ' ငါးရာက်ပ္ ' ပါတဲ့ ။ "
ကဲ သူငယ္ခ်င္းမင္းရဲ႕ေကာင္းတဲ့ဘဝကုိ အဲ့ဒီ ' ငါးရာက်ပ္ 'နဲ႔
အစျပဳလုိက္ေတာ့ကြာ " ။
" ဟာ " ဆုိ
ျပီး သူ႔ရဲ႕ႏႈတ္ဖ်ားက အီလည္လည္အာေမဋိတ္အသံႀကီးထြက္လာပါေတာ့တယ္ ။
ဒီလုိနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္ ႏႈတ္
ဆက္ႀကရင္း လၻက္ရည္ဆုိင္ေလးမွ ထ
ျပန္ခဲ့ႀကပါတယ္ ။
အိမ္အျပန္လမ္းမွာေတာ့ကြ်န္ေတာ္ အ
ျပံဳးေတြေဝဆာလွ်က္ပါ ။ ဘာေႀကာင့္လည္း ကြ်န္ေတာ္ သူ႔ကုိ ေကာင္းတဲ့ဘဝေလး ပုိင္ဆုိင္ဖုိ႔အတြက္ လၻက္ရည္
ဖုိး ရွင္းခုိင္းလုိက္တာပါ …
အားလုံးကုိ ေလးစားလွ်က္…
ညီညီထြန္း
မုိးစက္
written by @ konyinyitun