ကုိယ့္စိတ္ေတြက ေယာင္ဝါးဝါးျဖစ္ေနမွေတာ့
အေတြးမ်ားကလည္း မလတ္ဆက္ႏုိင္ပါ ။
ျမင္ျမင္သမွ်ကလည္း မႈန္ရီရီနဲ႔ မသဲကြဲ ။
ႀကားေယာင္သမွ်လည္း မပီျပင္ဝုိးတဝါး ။
ဆာေလာင္ေနေသာဝမ္းဗုိက္ကုိ ျဖည့္ဖုိ႔လည္း
ခံတြင္းသားကမက္မက္ေမာေမာ
မေတာင္းတ တက္မိ ။
ခႏၶာကုိယ္ တစ္ခုလုံးလည္း
ႏြမ္းလွ်ေနပါ၏ ။
ေႀသာ္ -
အုိဘယ့္လူသား ဒီခႏၶာကုိယ္
ႀကီး သယ္ေဆာင္ထားသမွ်ေတာ့ …
" မျမဲျခင္းေသာ ' အနိစၥ ' ေတြ ။
ဆင္းရဲျခင္းေသာ ' ဒုကၡ ' ေတြ ။
အစုိးမရႏုိင္ေသာ' အနတၱ ' ေတြ ။
႐ရွိေနအုံးမွာပါလား " လုိ႔
တရားသေဘာ ဆင္ျခင္ေနလုိက္ပါတယ္ေလ ။
အသိစိတ္ေလး နဲနဲရင့္သန္လာခ်ိန္ …
" ဟင္ . ဆရာဝန္ေပးတဲ့
ေဆးတစ္ခြက္ က်န္ေသးပါလား " လုိ႔
ျပန္ေတြးမိရင္း ။
" ေႀသာ္ - ငါေနမေကာင္းျဖစ္ေနတာပါ
ေလ… " ။
အားလုံးကုိ ေလးစားလွ်က္…
ညီညီထြန္း
မုိးစက္
written by @ konyinyitun