ေႀသာ္…
မႀကာမီဆုိရင္ အတာႀကဴးတဲ ့လ တခူးေတာ
င္ေရာက္ျပန္ေတာ့မယ္ေလ… ။
ဒီအခ်ိန္ဆုိ ဥႀသငွက္ကေလး
ေတြ လြမ္းေတးဆုိေနႀကျပီ ။
ရြက္ေဟာင္းေတြလည္း ေႀကြေနပါျပီ ။
ဘာလုိလုိနဲ႔ေပါ့ သူနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ လမ္းခြဲခဲ႔တာ
သုံးႏွစ္ဆဲဆဲ ။
" မနာပါဘူး ' မႏွင္းလြင္' ေရစီးေတာ့ ကမ္းျပဳိရေအာင္လည္းက်ဳပ္က ဘီလ်ံနာသူေ႒းမွမဟုတ္တာ
ဂုဏ္ဓန သုည ဖုန္ထ ေနတဲ့ဘဝပါဗ်ာ"။
အခုခ်ိန္မွာေတာ့ သစ္ရြက္ေႀကြတာ
လည္း ခင္ဗ်ားမသိေတာ့ဘူး
ဥႀသငွက္တြန္ႀကဴးသံလည္း မခံစားတတ္ ။ အလြမ္း ဆုိတာ ခင္ဗ်ားအတြက္ေတာ့ အသင့္စားသုံးလုိက္ရတဲ့ ေပါင္မုန္႔ တစ္ခ်က္လုိပဲေပါ့ဗ်ာ ။
က်ဳပ္အတြက္ေတာ့
ႏွစ္သစ္မွာ အခ်စ္သစ္ ေတြ႔ဦးမွာပါ ။
အခ်စ္သစ္မွာ အခ်စ္စစ္ေတြလည္း ရွိ
ႏုိင္မွာပါ ။
( သုိ႔ေသာ္ မရူးမုိက္ခ်င္ေတာ့ပါ ) ။
" သိတယ္မုိ႔လား ( ဘဝက ဂုဏ္ဓန သု
ည ဖုန္ထ ေနတာေလ " ။
ညီညီထြန္း
မုိးစက္
written by @ konyinyitun